Kraina etiopska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zasięg krainy etiopskiej

Kraina etiopska (kraina paleotropikalna)kraina zoogeograficzna obejmująca kontynent afrykański na południe od zwrotnika Raka i przybrzeżny pas Półwyspu Arabskiego. W systemie państw zwierzęcych zalicza się do państwa Arktogea. Do krainy etiopskiej często zalicza się też Madagaskar, który charakteryzuje się jednak tak odmienną fauną, że zdaniem wielu specjalistów zasługuje na wydzielenie w osobną krainę madagaskarską.

Kraina orientalna (kraina indomalajska) - kraina zoogeograficzna, obejmująca południową część kontynentu azjatyckiego (tę, która nie jest zaliczana do krainy palearktycznej i etiopskiej) oraz Archipelag Malajski aż do Filipin i Małych Wysp Sundajskich. Należy do państwa zwierzęcego Arktogea.Szympans (Pan) – rodzaj dużej, człekokształtnej małpy wąskonosej z rodziny człowiekowatych, obejmujący dwa odrębne gatunki: szympans zwyczajny (Pan troglodytes) i szympans karłowaty (Pan paniscus) zwany również bonobo. Obydwa gatunki są najbliżej spokrewnione z rodzajem Homo. Karol Linneusz w swojej pracy Systema Naturae (10th edition, 1758) zaklasyfikował szympansa w rodzaju Homo pod nazwą systematyczną Homo nocturnus – nocny człowiek. Dopiero w 1775 Blumenbach wprowadził nazwę Pan troglodytes.

Kraina etiopska leży w strefie klimatów równikowych i zwrotnikowych, a dominującymi formacjami roślinnymilas równikowy i sawanna.

Fauna tego obszaru jest bardzo bogata i zróżnicowana, rozwijała się bowiem na kontynencie ukształtowanym już przed 100 milionami lat. Wiele jest endemitów takich jak dobrze znane żyrafy, zebry, słonie afrykańskie czy hipopotamy, inne mniej popularne to sekretarze oraz mrównik. Wykazuje dużo podobieństw do fauny krainy orientalnej, gdyż przez długi czas rozwijały się one jako całość, a ponadto Afryka i Azja mają od dawna połączenie lądowe.

Żyrafa (Giraffa camelopardalis) – afrykański ssak parzystokopytny z rodziny żyrafowatych, najwyższe obecnie żyjące zwierzę lądowe, a także największy z przeżuwaczy. Jego epitet gatunkowy odnosi się przypominającego wielbłąda wyglądu i łat na futrze. Zwierzę wyróżnia się zwłaszcza bardzo długą szyją. Mierzy 5-6 m wysokości, ważąc średnio 1600 kg w przypadku samców i 830 kg w przypadku samic. Jego najbliższym żyjącym krewnym jest okapi (Giraffidae liczy obecnie tylko tych 2 przedstawicieli). Wyróżnia się 9 podgatunków, bazując na wzorze ubarwienia.Tenrekowate, kretojeże (Tenrecidae) – rodzina ssaków z podrzędu tenrekokształtnych (Tenrecomorpha) w rzędzie afrosorkowców (Afrosoricida).

Najbardziej charakterystyczne gatunki zwierząt:

  • ptaki – ok. 1700 gatunków, wśród nich 12 rodzin endemicznych, m.in. strusie, trzewikodzioby, sekretarze, turaki i czepigi
  • ssakilwy, liczne antylopy, zebry, szympansy i goryle, a z endemitów:
  • duzi roślinożercy: hipopotamy i żyrafy
  • mrówniki
  • gryzonie: kretoszczury, postrzałki i wiewiórolotki
  • owadożerne: tenreki, złotokrety i ryjoskoczki.
  • gadykameleony (rodzina prawie endemiczna, gdyż tylko pojedyncze gatunki występują w Eurazji).
  • Trzewikodzioby (Balaenicipitidae) – rodzina ptaków z rzędu pelikanowych. Obejmuje jeden gatunek, zamieszkujący Sudan, Ugandę, dorzecze Kongo i brzegi jeziora Czad. Charakteryzuje się następującymi cechami:Ptaki (Aves) – gromada stałocieplnych zwierząt z podtypu kręgowców. Jest najbardziej zróżnicowaną spośród gromad kręgowców lądowych – istnieje około 10 tys. gatunków ptaków, które zamieszkują ekosystemy na całym świecie. Ich wielkość waha się od 5 cm u koliberka hawańskiego do 2,7 m u strusia.




    Warto wiedzieć że... beta

    Wiewiórolotkowate, wiewiórolotki (Anomaluridae) – rodzina ssaków z rzędu gryzoni. Są latającymi ssakami występującymi w lasach tropikalnych i subtropikalnych zachodniej i centralnej Afryki. Wiewiórolotki są ssakami nocnymi. Śpią w dziuplach nawet 35 metrów nad ziemią. Wyglądem przypominają wiewiórki, mają mniej puszysty ogon z szeregiem łusek na spodniej stronie u jego nasady. Łuski te pomagają zwierzęciu wspinać się po korze drzew, tak jak alpinistyczne raki. Przenoszenie się z drzewa na drzewo lotem ślizgowym umożliwiają fałdy skórne po bokach ciała, pomiędzy kończynami. Fałdy te u wiewiórolotek sięgają do stawów łokciowych, a nie do nadgarstków, jak ma to miejsce u wiewiórek latających. Gryzonie te mogą również biegać po gałęziach. Niewiele wiadomo o biologii wiewiórolotek, ale wydaje się, że żyją one pojedynczo lub w parach, choć najmniejsi przedstawiciele rodzaju idiurus (o wadze ok. 20 gramów) żyją w koloniach liczących nawet do 100 osobników. Wiewiórolotki zjadają owoce, nasiona, liście, orzechy i inne części roślin. W skład ich diety wchodzą również owady. W ciągu nocy mogą pokonywać w poszukiwaniu pokarmu kilka kilometrów a na dzień powracają do swoich kryjówek. Samice prawdopodobnie rodzą jedno do trzech młodych i mają dwa mioty w ciągu roku. Młode, co jest niezwykłe, rodzą się owłosione, widzą od urodzenia, są stosunkowo duże i dość aktywne.
    Złotokrety (Chrysochloridae) – rodzina małych, afrykańskich ssaków z rzędu Afrosoricida, do niedawna zaliczana do rzędu owadożernych (Insectivora). Prowadzą tryb życia podobny do kretowatych (Talpidae) i kretów workowatych (Notoryctidae). W zapisie kopalnym są znane z pokładów miocenu.
    Gryzonie (Rodentia) – najliczniejszy rząd ssaków, obejmujący ok. 1850 gatunków. Cechą charakterystyczną wszystkich gryzoni jest obecność stale rosnących siekaczy – dwóch (jedna para) w górnej i dwóch w dolnej szczęce oraz brak kłów. Większość gryzoni to zwierzęta roślinożerne, niektóre jednak nie stronią od pokarmu zwierzęcego. Zwierzęta te cechuje znaczna rozrodczość. Występują na wszystkich kontynentach, poza Antarktydą. Wcześniej zaliczane do nich były zajęczaki, obecnie wydzielone – głównie z powodu różnic w uzębieniu – jako odrębna, choć blisko spokrewniona grupa.
    Kraina madagaskarska – najmniejsza kraina zoogeograficzna świata, obejmująca wyłącznie wyspę Madagaskar. Często jest opisywana jako podregion krainy etiopskiej, charakteryzuje się jednak tak odmienną fauną, że zdaniem wielu specjalistów zasługuje na wydzielenie.
    Gady (Reptilia, od łac. repto – czołgać się) – parafiletyczna grupa zmiennocieplnych owodniowców. Współczesne gady są pozostałością po znacznie większej grupie zwierząt, której największy rozkwit przypadł na erę mezozoiczną. Obecnie żyją tylko cztery rzędy gadów, ich pozostałe znane linie ewolucyjne wymarły. Niektóre kopalne gady naczelne, czyli archozaury (takie jak pterozaury i dinozaury), były prawdopodobnie zwierzętami stałocieplnymi.
    Endemit – takson (najczęściej gatunek) unikatowy dla danego miejsca albo regionu, występujący na ograniczonym obszarze, nigdzie indziej nie występujący naturalnie.
    Mrówniki, słupozębne, rurkozębne (Tubulidentata) – rząd ssaków łożyskowych, do którego zalicza się jedna rodzina (mrównikowate) z jednym gatunkiem (mrównikiem). Zwierzęta te zamieszkują otwarte tereny Afryki, na południe od Sahary. Nazwę słupozębne, rurkozębne zawdzięczają szczególnemu uzębieniu, na które składa się 20 słupowatych zębów, a nazwa mrówniki związana jest z ich preferencjami pokarmowymi – mrówniki żywią się mrówkami i termitami.

    Reklama