Korekta tekstu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Korekta tekstu – w ujęciu historycznym oznaczenie błędów składu zecerskiego na odbitkach próbnych (zwanych korektorskimi), za pomocą znormalizowanych znaków korektorskich; czynność poprawiania błędów w składzie zecerskim:

Zecer (składacz) (niem. Setzer, od setzen: posadzić, usadowić, składać, stawiać) – wysoko kwalifikowany pracownik zecerni wykonujący skład ręczny lub maszynowy na potrzeby druku typograficznego. Skład odbywał się na podstawie załączonego materiału z adiustowanym wydrukiem lub maszynopisem. Zecer składał z materiału zecerskiego (czcionki i inne elementy) proste formy drukowe, lub przygotowywał elementy tych form (szpalty, tabele, wzory) do późniejszego wykorzystania przez metrampaża. Zecerem była zarówno osoba pracująca w pojedynczych gotowych czcionkach fabrycznych, jak i operator odlewarki monotypowej składający tekst z bieżąco odlewanych pojedynczych czcionek (monotypów) składanych od razu w tekst, jak i operator odlewarki (składarki) linotypowej tworzący od razu całe wiersze linotypowe tekstu szerokości szpalty.Vim (skrót od ang. vi improved) – wieloplatformowy klon edytora tekstu vi, napisany przez holenderskiego programistę Brama Moolenaara. Vim należy do grupy wolnego oprogramowania o otwartym kodzie źródłowym. Pierwsza wersja została wydana w 1991 roku.
  • autorskie wprowadzenie poprawek przez autora;
  • poprawianie błędów i usterek stylistycznych;
  • szpaltowa korekta przeczytana i poprawiona w szpaltach;
  • techniczne wyznaczenie i poprawienie błędów technicznych składacza;
  • w arkuszach poprawienie błędów na odbitkach przełamanych kolumn;
  • własna (domowa) pierwsza korekta przeprowadzona przez korektora drukarni.
  • Korekta cyfrowa[ | edytuj kod]

    Sprawdzanie pisowni jest powszechne od czasu pojawienia się dokumentów cyfrowych. Sprawdzanie gramatyki jest dostępne w programie Microsoft Word od 1992 roku.

    Microsoft Word – procesor tekstu firmy Microsoft. Pierwotnie stworzony przez Richarda Brodie dla komputerów PC z systemem DOS w roku 1983. Kolejne wersje powstawały dla Macintosha (1984), SCO UNIX i Windows (1989). Pierwotnie samodzielny program, stał się później częścią pakietu biurowego Microsoft Office. Od wersji 2.0 dla Windows dostępny w wersji polskiej.Znaki korektorskie – umowne, ujednolicone znaki, używane przez korektorów, redaktorów lub autorów do zaznaczania błędów na odbitkach korektorskich tekstów, tabel i innych elementów. Znaki te umieszczane są w tekście, a na marginesie ich powtórzenie wraz z wersją poprawną.

    Oprogramowanie do sprawdzania nie jest powszechne od 2020 r., ale może pomóc w znajdowaniu i poprawianiu błędów.

  • hemingway
  • ginger
  • plagiarismsearch
  • Porównanie dokumentów w Libreoffice, rozgałęzianie w git i łączenie w 4 oknach w vimdiff może pomóc w scalaniu wielu asynchronicznych wersji. Jednoczesne edytowanie, takie jak dokumenty Google docs, pozwala uniknąć konfliktów wersji i umożliwia zdalne przeglądanie na żywo. Istnieją również komercyjni korektorzy, których można znaleźć w Internecie. To oferuje sprawdzanie gramatyki, sprawdzanie pisowni, sprawdzanie plagiatu i sprawdzanie interpunkcji..

    Skład – termin zecerski (dziś już historyczny) oznaczający tekst, który powstał fizycznie, czyli został ułożony z czcionek lub wierszy linotypowych (a także innych elementów, jak monotypy, linie czy justunek). Skład ma postać szpalty i będzie dopiero łamany. Składem jest także tabela, już złożona, ale jeszcze nie włamana w kolumnę.Korektor pisowni, moduł sprawdzania pisowni, korektor ortograficzny – program lub moduł programu odpowiedzialny za samoczynne sprawdzanie ortografii w danym tekście, niekiedy również interpunkcji i aspektów stylu. Stanowi typowy element procesorów tekstu, na przykład programu Microsoft Word, ale bywa obecny w słownikach elektronicznych i wyszukiwarkach internetowych.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Reklama