Konwent Europejski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Konwent Europejski, znany też jako Konwent w Sprawie Przyszłości Europy – ciało ustanowione przez Radę Europejską w grudniu 2001, jako rezultat Deklaracji z Laeken. Jego celem było opracowanie szkicu konstytucji dla Unii Europejskiej, który Rada Europejska miała sfinalizować i ostatecznie przyjąć. Konwent zakończył swoje prace w lipcu 2003.

Sir Donald (Neil) MacCormick (ur. 27 maja 1941 w Glasgow, zm. 5 kwietnia 2009 w Edynburgu) – brytyjski i szkocki prawnik, profesor nauk prawnych, polityk, od 1999 do 2004 poseł do Parlamentu Europejskiego V kadencji.Alejandro Muñoz-Alonso y Ledo (ur. 11 stycznia 1934 w Salamance, zm. 24 stycznia 2016 w Madrycie) – hiszpański polityk, prawnik, socjolog i nauczyciel akademicki, deputowany i senator.

Konwent miał swój początek na szczycie Rady Europejskiej w Nicei, w grudniu 2000. Szczyt szukał porozumienia w sprawie procesu rewidowania istniejących traktatów, na których została oparta Unia Europejska, jako wprowadzenie do rozszerzenia Europy. Zgodzono się co do konieczności rozpoczęcia szerszej i bardziej pogłębionej debaty na temat przyszłości UE i w konsekwencji Rada przyjęła deklarację w sprawie przyszłości UE, będącą załącznikiem do traktatu nicejskiego. Proces miał się rozpocząć fazą otwartej debaty przed spotkaniem w Laeken w następnym roku, gdy miano już lepiej rozumieć, jakie wyłaniają się potrzeby.

Henning Christophersen (ur. 8 listopada 1939 w Kopenhadze) – duński polityk i ekonomista, minister spraw zagranicznych oraz finansów, od 1977 do 1984 lider liberalnej partii Venstre, w latach 1985–1995 wiceprzewodniczący Komisji Europejskiej oraz komisarz europejski ds. ekonomicznych i monetarnych.Alfonso María Dastis Quecedo (ur. 5 października 1955 w Jerez de la Frontera) – hiszpański dyplomata, prawnik i urzędnik państwowy, sekretarz generalny do spraw europejskich, ambasador Hiszpanii przy Unii Europejskiej, od 2016 minister spraw zagranicznych.

Deklaracja przyjęta w Nicei ustanowiła cztery główne tematy, które miano szczegółowo rozpatrzyć:

  • Jak osiągnąć bardziej precyzyjne rozdzielenie zakresu władzy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, w zgodzie z zasadą subsydiarności.
  • Status Karty praw podstawowych Unii Europejskiej proklamowanej w Nicei.
  • Jak uprościć istniejące traktaty europejskie, aby uczynić je jaśniejszymi.
  • Rola parlamentów narodowych w Unii Europejskiej.
  • Deklaracja z Laeken[ | edytuj kod]

    W grudniu 2001, gdy Rada Europejska spotkała się w Laeken, została przyjęta deklaracja nakazująca Unii Europejskiej dążenie do demokracji, przejrzystości działania i skuteczności, i zapoczątkowująca proces przyjęcia konstytucji. Miało to być zrealizowane poprzez działania Konwentu, który miał zbadać kwestie dotyczące przyszłych kierunków rozwoju Unii. Celem było opracowanie zarysu konstytucji, która miała być przekazana pod obrady międzyrządowej konferencji, wyznaczone na 2004, w celu ostatecznej finalizacji.

    Josef Zieleniec (ur. 28 kwietnia 1946 w Moskwie) – czeski ekonomista, polityk, nauczyciel akademicki i parlamentarzysta; były minister spraw zagranicznych, deputowany do Parlamentu Europejskiego VI kadencji (2004–2009).Lone Dybkjær (ur. 23 maja 1940 w Frederiksbergu) – duńska polityk, była minister, eurodeputowana w latach 1994–2004, posłanka krajowa. Żona Poula Nyrup Rasmussena, premiera Danii w latach 1993–2001.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    João Cardona Gomes Cravinho (ur. 19 września 1936 w Malanje w Angoli) – portugalski polityk, inżynier i działacz gospodarczy, minister, poseł do Zgromadzenia Republiki, poseł do Parlamentu Europejskiego III kadencji.
    Hannu Takkula (ur. 20 listopada 1963 w Ristijärvi) – fiński polityk, były poseł do Eduskunty, deputowany do Parlamentu Europejskiego VI i VII kadencji.
    Unia Europejska, UE – gospodarczo-polityczny związek 27 demokratycznych państw europejskich. Unia powstała 1 listopada 1993 roku – na mocy podpisanego 7 lutego 1992 traktatu z Maastricht – jako efekt wieloletniego procesu integracji politycznej, gospodarczej i społecznej. Korzenie współczesnej integracji europejskiej sięgają okresu powojennego i ograniczały się do 6 państw zachodnioeuropejskich. Państwa te tworzyły wiele form i mechanizmów współpracy, powoływały organizacje, instytucje i organy, których celem było wzmocnienie jedności między nimi. W 1993 nadrzędną wobec wszystkich poprzednich organizacji została Unia Europejska, sama otrzymując nieznaną wcześniej hybrydową formułę sui generis.
    Ten artykuł dotyczy traktatu, który nie wszedł w życie. O obowiązujących obecnie konstytucyjnych zasadach Unii Europejskiej zob. Traktat lizboński.
    Ahmet Mesut Yılmaz (ur. 6 listopada 1947 w Stambule, zm. 30 października 2020 tamże) – turecki polityk, trzykrotny premier kraju.
    Rein Lang (ur. 4 lipca 1957 w Tartu) – estoński polityk, minister spraw zagranicznych od lutego do kwietnia 2005, minister sprawiedliwości od kwietnia 2005 do kwietnia 2011, następnie do grudnia 2013 minister kultury. Od 1995 członek Estońskiej Partii Reform.
    Cristiana Muscardini (ur. 6 listopada 1948 w Cannobio) – włoska polityk, filozof, od 1989 deputowana do Parlamentu Europejskiego.

    Reklama