Kontener (programowanie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kontener (lub inaczej pojemnik, ang. container, collection) - struktura danych, której zadaniem jest przechowywanie w zorganizowany sposób zbioru danych (obiektów). Kontener zapewnia narzędzia dostępu, w tym dodawanie, usuwanie i wyszukiwanie danej (obiektu) w kontenerze. W zależności od przyjętej organizacji, poszczególne kontenery różnią się wydajnością poszczególnych operacji.

Polimorfizm (z gr. wielopostaciowość) - mechanizmy pozwalające programiście używać wartości, zmiennych i podprogramów na kilka różnych sposobów. Inaczej mówiąc jest to możliwość wyabstrahowania wyrażeń od konkretnych typów.Lista - struktura danych służąca do reprezentacji zbiorów dynamicznych, w której elementy ułożone są w liniowym porządku. Rozróżniane są dwa podstawowe rodzaje list: lista jednokierunkowa w której z każdego elementu możliwe jest przejście do jego następnika oraz lista dwukierunkowa w której z każdego elementu możliwe jest przejście do jego poprzednika i następnika.

Najprostszym kontenerem, oferowanym przez większość języków jest tablica. Bardziej złożone kontenery charakteryzować może specyficzna organizacja przechowywanych danych lub istnienie dodatkowych operacji do manipulowania zawartością.

Kontenery nakładają czasem pewne ograniczenia na dane, które mogą być w nich przechowywane. Ograniczenia te wynikają zazwyczaj z przyjętej struktury przechowywania danych, zależności pomiędzy danymi itp.

Kontenery mogą mieć typ polimorficzny, dzięki czemu można precyzyjnie określić typ przechowywanych danych. Języki takie jak Java czy C++ oferują biblioteki kontenerów wspierających polimorfizm parametryczny, w których można przechowywać wartości dowolnie określonych typów.

Tablica asocjacyjna (tablica skojarzeniowa, mapa, słownik, ang. associative array, map, dictionary) – nazwa dla powszechnie stosowanego w informatyce abstrakcyjnego typu danych, który przechowuje pary (unikatowy klucz, wartość) i umożliwia dostęp do wartości poprzez podanie klucza.Programowanie uogólnione (lub generyczne, z ang. generic programming) – jeden z paradygmatów programowania. Programowanie uogólnione pozwala na pisanie kodu programu bez wcześniejszej znajomości typów danych, na których kod ten będzie pracował. Obecnie wiele języków programowania ma możliwość wykorzystywania uogólnień, np. C++, D, Java oraz Haskell.

Przykładowe kontenery[ | edytuj kod]

  • tablica
  • tablica asocjacyjna
  • lista
  • lista jednokierunkowa
  • lista dwukierunkowa
  • drzewo
  • drzewo binarne





  • Warto wiedzieć że... beta

    Język programowania – zbiór zasad określających, kiedy ciąg symboli tworzy program komputerowy oraz jakie obliczenia opisuje.
    Biblioteka (w informatyce) – zbiór klas, funkcji (i ew. innych konstrukcji programistycznych), z których korzystają różne programy.
    Obiekt to podstawowe pojęcie wchodzące w skład paradygmatu programowania obiektowego w analizie i projektowaniu oprogramowania oraz w programowaniu.
    Definicja intuicyjna: Java (wym. „dżawa”) to język programowania. Programy napisane w Javie można uruchamiać na wielu urządzeniach, takich jak telefony komórkowe lub komputery oraz pod różnymi systemami operacyjnymi, przy użyciu Wirtualnej maszyny Javy, która musi być w danym środowisku zainstalowana.

    Reklama