Konsular

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Konsularzy (łac. viri consulares) – grupa senatorów, którzy piastowali już w swojej karierze urząd konsula rzymskiego. Niekiedy do grupy tej zaliczano również byłych pretorów. Konsularom jako najważniejszym senatorom przysługiwało pierwszeństwo zabrania głosu w czasie obrad senatu rzymskiego przed młodszymi senatorami.

Senator – deputowany, członek parlamentu. Instytucja mająca korzenie w Senacie z okresu starożytnego Rzymu. W Polsce senator jest członkiem Senatu, izby wyższej Parlamentu.Senat rzymski łac. Senatus (od senex, starzec – dosłownie rada starszych) – jedna z najważniejszych i najtrwalszych instytucji politycznych starożytnego Rzymu, przechodząca na przestrzeni wieków liczne przemiany. Zgodnie z tradycją senat został ustanowiony przez Romulusa w 753 p.n.e., jego największe znaczenie przypadło na czasy republiki, a zanik na początek VII wieku n.e.

Spośród konsularów rekrutowano prokonsulów, którym powierzano zarząd prowincji, co wiązało się zwykle z dużymi dochodami. W przypadku niektórych konsularów mogło w ogóle nie dojść do powierzenia zarządu prowincji, co z kolei mogło prowadzić do znacznego zubożenia danego senatora. Ubożsi konsularowie często nie mieli w takim przypadku z czego spłacić pożyczek zaciągniętych na potrzeby kampanii wyborczej przed wyborem na urząd konsula.

Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

Liczba konsularów wzrastała stopniowo w czasach cesarstwa w związku z podziałem prowincji na mniejsze i wynikłą z tego potrzebą powoływania konsulów uzupełniających (consules suffecti).





Reklama