• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Konkurs Piosenki Eurowizji 2004



    Podstrony: [1] [2] 3 [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Węgry zadebiutowały na Konkursie Piosenki Eurowizji w 1994 roku podczas 39. edycji festiwalu. Reprezentanci kraju wybierani są wewnętrznie lub podczas krajowych eliminacji. Od czasu debiutu konkursem zajmuje się publiczny nadawca telewizyjny – Magyar Televízió (MTV).Everyway That I Can (tur.: Sen üzülme diye) – singel tureckiej wokalistki Sertab Erener, napisany przez nią samą we współpracy z Demirem Demirkanem, nagrany i wydany w 2003 roku, umieszczony na ósmym albumie studyjnym artystki pt. No Boundaries z 2004 roku.
    Inne wyróżnienia[ | edytuj kod]
    Rusłana – zwyciężczyni konkursu oraz zdobywczyni Nagrody Artystycznej im. Marcela Bezençona
    Nagrody im. Marcela Bezençona

    W 2004 przyznano nagrody im. Marcela Bezençona, czyli pozakonkursowe statuetki przyznawane twórcom wybranych piosenek biorących udział w konkursie. Nagrody, sygnowane nazwiskiem twórcy Konkursu Piosenki Eurowizji Marcela Bezençona, wymyślili szwedzcy piosenkarze, Christer Björkman i Richard Herrey.

    Nieistniejące już państwo Serbia i Czarnogóra brało udział w konkursie Eurowizji dwukrotnie, debiutując w roku 2004.Irlandia uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji w 1965 roku. Od czasu debiutu konkursem w kraju zajmuje się irlandzki nadawca publiczny Raidió Teilifís Éireann (RTÉ).

    W 2004 nagrody otrzymali: Nagroda im. Barbary Dex

    W 2004 przyznano nagrodę im. Barbary Dex, czyli nieoficjalny tytuł najgorszego ubranego uczestnika konkursu, którego laureata wybierają internauci za pośrednictwem strony House of Eurovision (eurovisionhouse.nl). Największą liczbę głosów (tj. 64 z 190) otrzymała Sanda Ladoși z Rumunii, której stylizację porównano do wyglądu „podstarzałej prostytutki z makijażem nienawidzącej siebie samej drag queen”. Na drugim miejscu, z 61 punktami straty, uplasowała się Tatiana Okupnik z reprezentującego Polskę zespołu Blue Café, która wystąpiła w czarnej, prześwitującej kreacji.

    één - to pierwszy kanał telewizji publicznej we Flandrii. Jest częścią VRT. Założony został w 1953 roku. W ostatnich latach wygrał konkurencję z największą stacją komercyjną vtm, głównie za sprawą wprowadzenia do ramówki większej liczby programów dla masowego odbiorcy. Należy do niej 31% rynku. Reklamy zgodnie z prawem belgijskim mogą być wyświetlane w stacji publicznej jedynie między programami. Wszystkie programy obce wyświetlane są z napisami, czasem także wypowiedzi w dialektach, które jeszcze zachowały się na flamandzkiej prowincji.Télé Monte Carlo (TMC) – główny nadawca telewizyjny z Monako, członek Europejskiej Unii Nadawców oraz podmiot odpowiedzialny za wystawianie reprezentacji Monako do Konkursu Piosenki Eurowizji. Choć TMC powstało w 1954 pod patronatem ówczesnego księcia Monako Rainiera III, od początku swego istnienia działa jako stacja prywatna. Rząd Monako posiada obecnie tylko 20% udziałów, natomiast pozostałe należą do francuskich grup mediowych AB Groupe (40%) i TF1 Group (40%). TMC nadaje jeden kanał telewizyjny, noszący taką samą nazwę jak firma. Jest on dostępny w Monako i całej Francji w naziemnym przekazie cyfrowym, a w księstwie i na południu Francji również w przekazie analogowym. Ponadto kanał wchodzi w skład czterech francuskich platform cyfrowych.

    Międzynarodowi sekretarze i komentatorzy[ | edytuj kod]

    Sekretarze[ | edytuj kod]

    Poniżej przedstawione zostały nazwiska wszystkich sekretarzy, którzy ogłaszali wyniki głosowania w poszczególnych krajach. Państwa zostały uporządkowane w kolejności alfabetycznej (zgodnie z kodem ISO 3166-1).

  •  Andora – Pati Molné
  •  Albania – Zhani Ciko
  •  Austria – Dodo Roscic
  •  Bośnia i Hercegowina – Mija Martina
    (reprezentantka kraju podczas 2003)
  •  Belgia – Martine Prenen
  •  Białoruś – Denis Kurian
  •  Szwajcaria – Emel Aykanat
  •  Serbia i Czarnogóra – Nataša Miljković
  •  Cypr – Lukas Hamatsos
  •  NiemcyThomas Anders
  •  Dania – Camilla Ottesen
  •  EstoniaMaarja-Liis Ilus
    (reprezentantka kraju podczas konkursu w 1996 i 1997)
  •  Hiszpania – Anne Igartiburu
  •  Finlandia – Anna Stenlund
  •  Francja – Alex Taylor
  • Macedonia Północna Macedonia – Karolina Petkowska
  •  Wielka Brytania – Lorraine Kelly
  •  Grecja – Alexis Kostalas
  •  Chorwacja – Barbara Kolar
  •  IrlandiaJohnny Logan
    (zwycięzca konkursu w 1980 i konkursu w 1987; autor zwycięskiego utworu konkursu w 1992)
  •  Islandia – Sigrún Ósk Kristjánsdóttir
  •  Litwa – Rolandas Vilkončius
  •  Łotwa – Lauris Reiniks
    (reprezentant kraju podczas konkursu w 2003)
  •  Malta – Claire Agius
  •  Monako – Anne Allegrini
  •  HolandiaEsther Hart
    (reprezentantka kraju podczas konkursu w 2003)
  •  Norwegia – Ingvild Helljesen
  •  PolskaMaciej Orłoś
  •  Portugalia – Isabel Angelino
  •  Rumunia – Andreea Marin
  •  Rosja – Jana Czurikowa
  •  Szwecja – Jovan Radomir
  •  Słowenia – Peter Poles
  •  Turcja – Meltem Ersan Yazgan
  •  Ukraina – Pawło Szyłko
  • Komentatorzy[ | edytuj kod]

    Poniżej przedstawione zostały nazwiska wszystkich krajowych komentatorów oraz nazwy publicznych nadawców telewizyjnych i radiowych transmitujących konkurs w 2004.

    BBC Radio 2 – najpopularniejsza stacja radiowa w Wielkiej Brytanii, należąca do nadawcy publicznego - BBC. Powstała w 1967, w wyniku podziału dotychczasowej stacji BBC Light Programme. Radio 2 jest najsłabiej sformatowaną spośród rozgłośni BBC - w zasadzie jej podstawową grupę odbiorców mają stanowić ludzie w średnim wieku słuchający głównie popu, ale w ramówce jest obecnych także szereg innych gatunków, jak jazz, muzyka poważna i sakralna.Bosanskohercegovačka radiotelevizija (BHRT, Radio i Telewizja Bośni i Hercegowiny) – bośniacki publiczny nadawca radiowo-telewizyjny, produkujący kanały o zasięgu ogólnokrajowym: telewizję BHT1 i radio BH Radio 1. Ponadto BHRT pełni funkcję organizacji "parasolowej" dla publicznych nadawców działających w obu częściach składowych Bośni i Hercegowiny. Są to RTVFBiH (obsługujący Federację Bośni i Hercegowiny i nadający w językach bośniackim i chorwackim) oraz RTRS (obsługujący Republikę Serbską i nadający wyłącznie w języku serbskim). W latach 1992-1998 nosiła nazwę Radiotelevizija Bosne i Hercegovine, w skrócie RTVBiH z której powstało RTV Sarajevo, w skrócie RTVS. RTVBiH (znany też jako Publiczny Radiowo-telewizyjny Serwis Bośni i Hercegowiny, PBSBiH) był członkiem Europejskiej Unii Nadawców.
  •  Albania – Leon Menkshi (TVSH)
  •  Andora – Meri Picart i Josep Lluís Trabal (RTVA)
  •  Austria – Andi Knoll (ORF2), Martin Blumenau (Finał – Hitradio Ö3)
  •  Białoruś – Aleś Kruhlakou (Biełaruś-1)
  •  Belgia – Niderlandzki: André Vermeulen i Bart Peeters (VRT TV1), Julien Put i Michel Follet (Finał – VRT Radio 2), Francuski: Jean-Pierre Hautier (La une), Patrick Duhamel i Serges Otthiers (Finał – La Première)
  •  Bośnia i Hercegowina – Dejan Kukric (BHTV1)
  •  Chorwacja – Aleksandar Kostadinov
  •  Cypr – Evi Papamichail (RIK 1)
  •  Dania – Jørgen de Mylius (DR1)
  •  Estonia – Marko Reikop (ETV) i Vello Rand (Raadio 2)
  •  Finlandia – Markus Kajo i Asko Murtomäki (Yle TV2)
  •  Francja – Laurent Ruquier i Elsa Fayer (Finał – France 3), Jean-Luc Delarue (Finał – France Bleu)
  •  Grecja – Dafni Bokota (NET)
  •  Hiszpania – Beatriz Pécker (TVE1)
  •  Holandia – Willem van Beusekom i Cornald Maas (Nederland 2), Hijlco Span i Ron Stoeltie (Radio 3)
  •  Islandia – Gísli Marteinn Baldursson (Sjónvarpið)
  •  Irlandia – Marty Whelan (RTÉ One), Brendan Balfe (Finał – RTÉ Radio 1)
  •  Izrael – brak komentatora
  •  Litwa – Darius Užkuraitis
  •  Łotwa – Kārlis Streips
  • Macedonia Północna Macedonia – Milanka Rasic
  •  Malta – Eileen Montesin
  •  Monako – Bernard Montiel i Génie Godula (Télé Monte Carlo)
  •  Niemcy – Peter Urban (Das Erste), Thomas Mohr (Deutschlandfunk/NDR 2)
  •  Norwegia – Jostein Pedersen (NRK1)
  •  PolskaArtur Orzech (TVP1)
  •  Portugalia – Eládio Clímaco (RTP1)
  •  Rosja – Jurij Aksiuta i Jelena Batinowa (Pierwyj kanał)
  •  Rumunia – Andreea Demirgian (TVR2)
  •  Serbia i Czarnogóra – Duška Vučinić-Lučić (RTS1), Dražen Bauković i Tamara Ivanković (TVCG2)
  •  Słowenia – Andrea F
  •  Szwajcaria – Niemiecki: Sandra Studer (SF1), Francuski: Jean-Marc Richard i Alain Morisod (TSR1), Włoski: Daniela Tami i Claudio Lazzarino (TSI 1)
  •  Szwecja – Pekka Heino (SVT1), Carolina Norén (SR P3)
  •  Turcja – Bülend Özveren i Didem Tolunay (TRT 1), Ümit Tunçağ, Osman Erkan i Gülşah Banda (Finał – TRT Radyo 3)
  •  Ukraina – Rodion Prynczewski (Perszyj kanał)
  •  Wielka Brytania – Paddy O’Connell (Półfinał – BBC Three), Terry Wogan (Finał – BBC One), Ken Bruce (Finał – BBC Radio 2)
  • Oglądalność[ | edytuj kod]

    Koncert finałowy transmitowało łącznie 42 nadawców publicznych z całego świata, w tym stacje z Armenii, Australii, Portoryko oraz izraelska telewizja z Ameryki Północnej. Przed konkursem szacowano, że finałowe widowisko obejrzy 200-350 milionów telewidzów. Finał widowiska ostatecznie obejrzało jednak łącznie ok. 76,6 miliona widzów, w tym m.in.: 11% mieszkańców Izraela, 6,677 mln osób w Polsce (udział krajowej stacji na rynku – 51,8%), 314,8 tys. w Estonii (71%), 11,11 miliona w Niemczech (ok. 43,8%), 8,3 mln w Wielkiej Brytanii (41,5%), 1,34 mln w Australii, 1,84 mln we flamandzkim regionie Belgii, 2,95 mln w Holandii, 3,5 mln w Szwecji i 4,64 mln we Francji.

    Stambuł (tur. İstanbul) – największe i najludniejsze miasto Turcji i jej centrum kulturalne, handlowe oraz finansowe. Rozciąga się od północnego wybrzeża morza Marmara po obu stronach Bosforu, cieśniny morskiej między Morzem Śródziemnym a Morzem Czarnym. Położenie zarówno w europejskiej Tracji, jak i azjatyckiej Anatolii sprawia, że Stambuł jest jedną z dwóch (obok rosyjskiego miasta Magnitogorsk) metropolii świata znajdujących się na dwóch kontynentach.RÚV (do 31 marca 2011 r. Sjónvarpið - pol. Telewizja) – islandzki kanał telewizyjny należący do Ríkisútvarpið. Rozpoczął nadawanie w 1966 roku. Kanał nadaje głównie programy informacyjne, sportowe, programy dla dzieci i filmy amerykańskie, brytyjskie i nordyckie. Jego najbardziej popularne programy to skecz Spaugstofan, oraz Fréttir (wiadomości).

    Koncert półfinałowy obejrzało łącznie ok. 20,7 miliona telewidzów na całym świecie, w tym m.in.: ok. 19% mieszkańców Izraela i 338,6 tys. osób w Estonii.

    Telewidzowie oddali łącznie 4 267 791 głosów podczas 49. Konkursu Piosenki Eurowizji, największą liczbę głosów przyznali głosujący z Niemiec (1 061 049), Szwajcarii (503 627) i Wielkiej Brytanii (469 240).

    W listopadzie widowisko otrzymało nominację do niemieckiej Nagrody Bambi w kategorii Ulubione wydarzenie telewizyjne roku.

    Malta uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od 1971 roku. Od czasu debiutu festiwalem w kraju zajmuje się maltański nadawca publiczny PBS.Televisión Española (TVE) − hiszpańska telewizja publiczna, nadająca od 1956. Wchodzi w skład grupy RTVE, której zadaniem jest przygotowanie programu radiowego i telewizyjnego na terenie Hiszpanii. TVE finansowana jest z wpływów z dotacji publicznych. Od stycznia 2010 roku nie nadaje reklam.


    Podstrony: [1] [2] 3 [4] [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Bośnia i Hercegowina debiutowała w Konkursie Piosenki Eurowizji w 1993 roku, po tym, jak zajęła drugie miejsce w rundzie kwalifikacyjnej "Kvalifikacija za Millstreet". Później brała udział w każdym konkursie, oprócz roku 1998 i 2000 z powodu za niskich wyników, kolejno, w 1997 i 1999.
    Francja uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od samego początku, czyli od 1956 roku. Od czasu debiutu konkursem w kraju zajmował się francuski nadawca publiczny RTF, który w 1964 roku został zastąpiony kanałem ORTF. Od 1975 do 1982 roku za francuskie przygotowania do festiwalu odpowiedzialna była telewizja TF1, od 1983 do 1992 – France 2, a od 1993 do 1998 – Antenne 2. Od 1999 roku za konkurs w kraju odpowiada kanał France 3.
    Vlaamse Radio- en Televisieomroep (VRT) – belgijski publiczny nadawca radiowo-telewizyjny produkujący programy w języku niderlandzkim. Istnieje od 1930, przy czym obecna nazwa jest stosowana od 1991. Obecnie VRT nadaje 2 kanały telewizyjne i 10 radiowych. Wspomniane telewizje to één, główna niderlandzkojęzyczna stacja w Belgii, oraz dzielące jeden kanał stacje: dziecięca Ketnet i kulturalna Canvas. Jego francuskojęzycznym odpowiednikiem jest RTBF.
    25. Konkurs Piosenki Eurowizji odbył się 19 kwietnia 1980 roku w Holenderskim Centrum Kongresowym NCC w Hadze, został zorganizowany przez holenderskiego nadawcę publicznego NOS. Prowadzącą koncert finałowy była Marlous Fluitsma, którą za kulisami wspierał Hans van Willigenburg.
    Cypr (Republika Cypryjska) – państwo położone na wyspie Cypr leżącej we wschodniej części Morza Śródziemnego u wybrzeży Turcji, Syrii i Libanu. Od 1 maja 2004 roku jest członkiem Unii Europejskiej.
    Turcja uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od 1975 roku. Od czasu debiutu, festiwalem w kraju zajmuje się turecki nadawca publiczny Türkiye Radyo Televizyon Kurumu (TRT).
    Ataköy Atletizm Salonu – hala sportowa przeznaczona do lekkoatletyki, zlokalizowana w dzielnicy Bakırköy w Stambule, w sąsiedztwie obiektu Sinan Erdem.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.104 sek.