• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Konkurs Piosenki Eurowizji 2004



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Węgry zadebiutowały na Konkursie Piosenki Eurowizji w 1994 roku podczas 39. edycji festiwalu. Reprezentanci kraju wybierani są wewnętrznie lub podczas krajowych eliminacji. Od czasu debiutu konkursem zajmuje się publiczny nadawca telewizyjny – Magyar Televízió (MTV).Everyway That I Can (tur.: Sen üzülme diye) – singel tureckiej wokalistki Sertab Erener, napisany przez nią samą we współpracy z Demirem Demirkanem, nagrany i wydany w 2003 roku, umieszczony na ósmym albumie studyjnym artystki pt. No Boundaries z 2004 roku.

    49. Konkurs Piosenki Eurowizji został rozegrany 12 i 15 maja 2004 w Abdi İpekçi Arena w Stambule. Organizatorami konkursu była turecka telewizja publiczna TRT we współpracy z Europejską Unią Nadawców. Koncerty poprowadzili aktor, reżyser i producent Korhan Abay oraz aktorka Meltem Cumbul.

    Nieistniejące już państwo Serbia i Czarnogóra brało udział w konkursie Eurowizji dwukrotnie, debiutując w roku 2004.Irlandia uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji w 1965 roku. Od czasu debiutu konkursem w kraju zajmuje się irlandzki nadawca publiczny Raidió Teilifís Éireann (RTÉ).

    W 2004 po raz pierwszy zorganizowano rundę półfinałową, w której wzięli udział reprezentanci 22 państw. Dziesięć najwyżej ocenionych przez telewidzów uczestników awansowało do sobotniego finału, w którym wystąpiło 24 reprezentantów.

    Finał konkursu wygrała Rusłana Łyżyczko, reprezentantka Ukrainy z piosenką „Wild Dances” autorstwa Aleksandra Ksienofontowa oraz samej artystki, za którą zdobyła łącznie 280 punktów.

    Lokalizacja[ | edytuj kod]

    Geographylogo.svg
    Lokalizacja Stambułu w Turcji

    Miejsce organizacji konkursu[ | edytuj kod]

    Turecki nadawca publiczny Türkiye Radyo Televizyon Kurumu (TRT) otrzymał prawa do organizacji 49. konkursu dzięki wygranej Sertab Erener, reprezentantki Turcji w finale konkursu w 2003. W trakcie konferencji prasowej po koncercie potwierdzono, że następny konkurs odbędzie się w Stambule. W lutym Europejska Unia Nadawców (EBU) poinformowała, że widowisko odbędzie się w hali Abdi İpekçi Arena.

    één - to pierwszy kanał telewizji publicznej we Flandrii. Jest częścią VRT. Założony został w 1953 roku. W ostatnich latach wygrał konkurencję z największą stacją komercyjną vtm, głównie za sprawą wprowadzenia do ramówki większej liczby programów dla masowego odbiorcy. Należy do niej 31% rynku. Reklamy zgodnie z prawem belgijskim mogą być wyświetlane w stacji publicznej jedynie między programami. Wszystkie programy obce wyświetlane są z napisami, czasem także wypowiedzi w dialektach, które jeszcze zachowały się na flamandzkiej prowincji.Télé Monte Carlo (TMC) – główny nadawca telewizyjny z Monako, członek Europejskiej Unii Nadawców oraz podmiot odpowiedzialny za wystawianie reprezentacji Monako do Konkursu Piosenki Eurowizji. Choć TMC powstało w 1954 pod patronatem ówczesnego księcia Monako Rainiera III, od początku swego istnienia działa jako stacja prywatna. Rząd Monako posiada obecnie tylko 20% udziałów, natomiast pozostałe należą do francuskich grup mediowych AB Groupe (40%) i TF1 Group (40%). TMC nadaje jeden kanał telewizyjny, noszący taką samą nazwę jak firma. Jest on dostępny w Monako i całej Francji w naziemnym przekazie cyfrowym, a w księstwie i na południu Francji również w przekazie analogowym. Ponadto kanał wchodzi w skład czterech francuskich platform cyfrowych.

    Na czas trwania konkursu pobliskie ulice zostały ozdobione eurowizyjnymi gadżetami, takimi jak flagi z logotypem widowiska oraz plakatami z oficjalnym sloganem imprezy. Centrum prasowe dla dziennikarzy zostało przygotowane poza halą główną stadionu, na którym odbył się konkurs. Akredytacje prasowe otrzymało łącznie 1518 dziennikarzy z całej Europy. Najmłodszą akredytowaną dziennikarką podczas całej imprezy była, wówczas 12-letnia, Christine Haber z Malty, prowadząca dziecięcy program telewizyjny pt. Dejjem Tiegtrek Becky. Od 8 do 15 maja 26-osobowa ekipa redakcyjna wydawała ośmiostronnicowe dzienniki pt. „EurovisionNews”, w którym zamieszczała informacje m.in. o przygotowaniach konkursu i jego historii, a także zawiadamiała o codziennych wydarzeniach związanych z widowiskiem.

    BBC Radio 2 – najpopularniejsza stacja radiowa w Wielkiej Brytanii, należąca do nadawcy publicznego - BBC. Powstała w 1967, w wyniku podziału dotychczasowej stacji BBC Light Programme. Radio 2 jest najsłabiej sformatowaną spośród rozgłośni BBC - w zasadzie jej podstawową grupę odbiorców mają stanowić ludzie w średnim wieku słuchający głównie popu, ale w ramówce jest obecnych także szereg innych gatunków, jak jazz, muzyka poważna i sakralna.Bosanskohercegovačka radiotelevizija (BHRT, Radio i Telewizja Bośni i Hercegowiny) – bośniacki publiczny nadawca radiowo-telewizyjny, produkujący kanały o zasięgu ogólnokrajowym: telewizję BHT1 i radio BH Radio 1. Ponadto BHRT pełni funkcję organizacji "parasolowej" dla publicznych nadawców działających w obu częściach składowych Bośni i Hercegowiny. Są to RTVFBiH (obsługujący Federację Bośni i Hercegowiny i nadający w językach bośniackim i chorwackim) oraz RTRS (obsługujący Republikę Serbską i nadający wyłącznie w języku serbskim). W latach 1992-1998 nosiła nazwę Radiotelevizija Bosne i Hercegovine, w skrócie RTVBiH z której powstało RTV Sarajevo, w skrócie RTVS. RTVBiH (znany też jako Publiczny Radiowo-telewizyjny Serwis Bośni i Hercegowiny, PBSBiH) był członkiem Europejskiej Unii Nadawców.

    Proces wyboru miejsca organizacji[ | edytuj kod]

    Telewizja TRT rozważała zorganizowanie konkursu w jednej z trzech hal: w Istanbul Lütfi Kırdar, Mydonose Showland lub w Hali Olimpijskiej w Ataköy. Na początku lipca poinformowano, że koncerty odbędą się w Mydonose Showland, jednak później, ze względu na kwestie kontraktowe oraz potrzebę większego metrażu, zmieniono miejsce na Abdi İpekçi Arena.

    Stambuł (tur. İstanbul) – największe i najludniejsze miasto Turcji i jej centrum kulturalne, handlowe oraz finansowe. Rozciąga się od północnego wybrzeża morza Marmara po obu stronach Bosforu, cieśniny morskiej między Morzem Śródziemnym a Morzem Czarnym. Położenie zarówno w europejskiej Tracji, jak i azjatyckiej Anatolii sprawia, że Stambuł jest jedną z dwóch (obok rosyjskiego miasta Magnitogorsk) metropolii świata znajdujących się na dwóch kontynentach.RÚV (do 31 marca 2011 r. Sjónvarpið - pol. Telewizja) – islandzki kanał telewizyjny należący do Ríkisútvarpið. Rozpoczął nadawanie w 1966 roku. Kanał nadaje głównie programy informacyjne, sportowe, programy dla dzieci i filmy amerykańskie, brytyjskie i nordyckie. Jego najbardziej popularne programy to skecz Spaugstofan, oraz Fréttir (wiadomości).

    Z powodu ataku terrorystycznego w Stambule z listopada 2003 przedstawiciele EBU ocenili, że Konkurs Piosenki Eurowizji nie powinien odbywać się w miejscu wysokiego ryzyka. Svante Stockselius z organizacji zdementował doniesienia o podjęciu decyzji o zorganizowaniu imprezy w innym mieście. Podobne podejrzenia pojawiły się po marcowym ataku terrorystycznym we wschodniej części miasta. Organizator zapewnił o zatrudnieniu odpowiednich służb bezpieczeństwa na czas trwania konkursu.

    Malta uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od 1971 roku. Od czasu debiutu festiwalem w kraju zajmuje się maltański nadawca publiczny PBS.Televisión Española (TVE) − hiszpańska telewizja publiczna, nadająca od 1956. Wchodzi w skład grupy RTVE, której zadaniem jest przygotowanie programu radiowego i telewizyjnego na terenie Hiszpanii. TVE finansowana jest z wpływów z dotacji publicznych. Od stycznia 2010 roku nie nadaje reklam.

    Przebieg konkursu[ | edytuj kod]

    W czerwcu 2003 ogłoszono, że kierownikiem wykonawczym konkursu będzie szwedzki producent Svante Stockselius. Koordynatorem imprezy został Bülent Osma, a reżyserem kreatywnym – multikamerzysta Sven Stojanovic ze stacji SVT, który wraz ze swoją ekipą realizacyjną zapewnił 17 kamer transmitujących wydarzenie na żywo. W przygotowaniach pomogli pracownicy szwedzkiej telewizji SVT oraz turecki oddział Stowarzyszenia Zrzeszającego Miłośników Konkursu Piosenki Eurowizji (OGAE). We wrześniu Europejska Unia Nadawców (EBU) podpisała umowę z niemiecką firmą telekomunikacyjną T-Com (Digame.de), która umożliwiała łatwiejsze oddawanie głosów przez telewidzów. Za oprogramowanie tablicy wyników podczas finału odpowiadała firma vizrt.

    Bośnia i Hercegowina debiutowała w Konkursie Piosenki Eurowizji w 1993 roku, po tym, jak zajęła drugie miejsce w rundzie kwalifikacyjnej "Kvalifikacija za Millstreet". Później brała udział w każdym konkursie, oprócz roku 1998 i 2000 z powodu za niskich wyników, kolejno, w 1997 i 1999.Francja uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od samego początku, czyli od 1956 roku. Od czasu debiutu konkursem w kraju zajmował się francuski nadawca publiczny RTF, który w 1964 roku został zastąpiony kanałem ORTF. Od 1975 do 1982 roku za francuskie przygotowania do festiwalu odpowiedzialna była telewizja TF1, od 1983 do 1992 – France 2, a od 1993 do 1998 – Antenne 2. Od 1999 roku za konkurs w kraju odpowiada kanał France 3.

    W listopadzie ruszyła rezerwacja biletów na koncerty eurowizyjne, które zostały dopuszczone do sprzedaży w połowie lutego 2004. Ich cena wahała się między 30 a 150 euro. Łącznie sprzedano ponad 5 tys. biletów na koncert finałowy, kolejne 2,5 tys. miejsc zostało zarezerwowanych dla członków krajowych delegacji, akredytowanych dziennikarzy, obsługę techniczną konkursu, sponsorów oraz gości specjalnych.

    Vlaamse Radio- en Televisieomroep (VRT) – belgijski publiczny nadawca radiowo-telewizyjny produkujący programy w języku niderlandzkim. Istnieje od 1930, przy czym obecna nazwa jest stosowana od 1991. Obecnie VRT nadaje 2 kanały telewizyjne i 10 radiowych. Wspomniane telewizje to één, główna niderlandzkojęzyczna stacja w Belgii, oraz dzielące jeden kanał stacje: dziecięca Ketnet i kulturalna Canvas. Jego francuskojęzycznym odpowiednikiem jest RTBF.25. Konkurs Piosenki Eurowizji odbył się 19 kwietnia 1980 roku w Holenderskim Centrum Kongresowym NCC w Hadze, został zorganizowany przez holenderskiego nadawcę publicznego NOS. Prowadzącą koncert finałowy była Marlous Fluitsma, którą za kulisami wspierał Hans van Willigenburg.

    W 2004 EBU wprowadziła zapis w regulaminie, zakazujący wykonawcom uczestniczenia w więcej niż jednym krajowym etapie eliminacyjnym. Zasada została wprowadzona z powodu wyrażenia chęci udziału lub równoległego udziału reprezentantów dwóch krajów – Polski (zespołu Ich Troje) i Holandii (wokalistki Esther Hart) – w selekcjach innych krajów.

    Cypr (Republika Cypryjska) – państwo położone na wyspie Cypr leżącej we wschodniej części Morza Śródziemnego u wybrzeży Turcji, Syrii i Libanu. Od 1 maja 2004 roku jest członkiem Unii Europejskiej.Turcja uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od 1975 roku. Od czasu debiutu, festiwalem w kraju zajmuje się turecki nadawca publiczny Türkiye Radyo Televizyon Kurumu (TRT).

    Tak jak w poprzednich latach, także na potrzeby 49. konkursu nie przywrócono orkiestry grającej na żywo wszystkie utwory konkursowe. Koordynator widowiska z ramienia EBU Sara Yuen stwierdziła podczas majowej konferencji prasowej, że decyzję w sprawie zatrudnienia orkiestry podejmuje nadawca-organizator, co jest uzależnione od liczby aplikacji otrzymanych od poszczególnych krajów.

    Ataköy Atletizm Salonu – hala sportowa przeznaczona do lekkoatletyki, zlokalizowana w dzielnicy Bakırköy w Stambule, w sąsiedztwie obiektu Sinan Erdem.Artur Orzech (ur. 22 lutego 1964 w Jeleniej Górze) – polski dziennikarz muzyczny, prezenter radiowy i telewizyjny, konferansjer.

    Pełna stawka konkursowa została zaprezentowana 21 marca 2004. W kwietniu rozpoczęła się przedsprzedaż albumu kompilacyjnego zawierająca 36 konkursowe piosenki, które ukazało się pod koniec miesiąca. Wydawnictwo otrzymał status złotej płyty w Grecji. W maju do sprzedaży trafiły oficjalne gadżety, które można było kupić w hali Abdi Ipekci Arena lub internetowo, a po finale konkursu – album DVD zawierający zapis obu koncertów.

    Sir Michael Terence Wogan (ur. 3 sierpnia 1938 w Limerick, zm. 31 stycznia 2016 w Taplow) – irlandzki prezenter telewizyjny, wieloletni komentator Konkursu Piosenki Eurowizji dla BBC. Prezenter Konkursu Piosenki Eurowizji w 1998. Odznaczony Orderem Imperium Brytyjskiego. Litwa uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od 1994 roku. Od czasu debiutu festiwalem w kraju zajmuje się litewski nadawca publiczny Lietuvos Nacionalinis Radijas ir Televizija (LRT).

    Od 9 do 14 maja na terenie Stambułu odbyło się kilka imprez towarzyszących organizowanych przez delegacje z niektórych krajów. 10 maja odbyła się uroczystość oficjalnego otwarcia 49. Konkursu Piosenki Eurowizji, w której uczestniczyli wszyscy uczestnicy oraz turecki minister kultury i turystyki. Dzień później delegaci państw z zapewnionym miejscem w finale wyruszyli na wycieczkę łodzią po Bosforze.

    Sanda Ladoși (ur. 2 stycznia 1970 w Târgu Mureș) – rumuńska wokalistka, reprezentantka Rumunii podczas 49. Konkursu Piosenki Eurowizji w 2004 roku.Konkurs Piosenki Eurowizji (ang. Eurovision Song Contest (ESC), fr. Concours Eurovision de la Chanson, potocznie Eurowizja) – organizowany od 1956 roku coroczny festiwal muzyczny, w którym udział biorą przedstawiciele publicznych stacji telewizyjnych zrzeszonych w Europejskiej Unii Nadawców (EBU). Do 1994 roku organizowany był w marcu, kwietniu lub w maju. Od 1995 roku Konkurs Piosenki Eurowizji odbywa się w maju (najczęściej w drugiej połowie maja).

    Tydzień po rozegraniu finału konkursu francusko-niemiecka telewizja ARTE wyemitowała film dokumentalny pt. Eurovision Backstage podsumowujący widowisko, który został przygotowany przez 20 dziennikarzy z Francji i Niemiec.

    Wprowadzenie rundy półfinałowej[ | edytuj kod]

    W związku z coraz większą liczbą krajów chętnych do wzięcia udziału w konkursie, członkowie EBU rozważali przeprowadzenie rundy półfinałowej podczas 49. Konkursu Piosenki Eurowizji. Plany potwierdzono pod koniec stycznia 2004 w trakcie 24. Zwyczajnego Walnego Spotkania Komitetu Europejskiej Unii Nadawców Telewizyjnych. Wcześniej, tj. pod koniec maja 2003 ogłoszono, że udział w finale będą mogli wziąć reprezentanci nadawców publicznych z krajów, które w największym stopniu finansują organizację konkursu (tj. Niemiec, Francji, Hiszpanii i Wielkiej Brytanii), a także przedstawiciele krajów, które zajęły miejsca w pierwszej „dziesiątce” podczas poprzedniego konkursu. W półfinale możliwość głosowania otrzymały wszystkie 33 kraje uczestniczące w konkursie z wyłączeniem telewidzów z Francji, Polski i Rosji, których nadawcy nie transmitowali koncertu. Nie wpłynęło to jednak na wyniki rundy. Początkowo plany nietransmitowania półfinału miała również telewizja z Niemiec, jednak ostatecznie pokazała rundę półfinałową.

    Ukraina uczestniczyła w Konkursie Piosenki Eurowizji jedenaście razy, rozpoczynając swój udział od konkursu w 2003 roku. Po raz pierwszy kraj reprezentował Oleksandr Ponomariow, który z piosenką Hasta La Vista zajął 14. miejsce w finale. W 2004 roku Ukraina wygrała konkurs, dzięki wokalistce Rusłanie, która wystąpiła z utworem Wild dances. W 2005 roku kraj gościł uczestników w Kijowie, a reprezentantem Ukrainy był zespół Greenjolly, który wykonał piosenkę Razom nas bahato. Zajęli wówczas 20. miejsce, dlatego Tina Karol na Konkursie Piosenki Eurowizji 2006 musiała wziąć udział w półfinale. Piosenka Show me your love zajęła w finale 7. pozycję. W 2007 roku Ukraina po występie Verki Serduchki zajęła 2. miejsce, przegrywając tylko z Serbią. Rok później, Ukraina ponownie zajęła 2. miejsce, dzięki Ani Lorak, która za piosenkę Shady Lady zdobyła aż 230 punktów, ustępując wygranej tylko Rosji.Słowenia zadebiutowała w Konkursie Piosenki Eurowizji w 1993 roku, kiedy wzięła udział w rundzie kwalifikacyjnej do Eurowizji "Kvalifikacija za Millstreet" (który odbył się w Słowenii) i przeszła do finału. Do tej pory wzięła udział 19 razy, z uczestnictwa w Konkursie zrezygnowała 2 razy:w 1994 i 2000 roku, z powodu słabych wyników w latach poprzednich.

    Próby sceniczne do koncertu półfinałowego rozpoczęły się 5 maja, a próby dla finalistów – trzy dni później. Dzień po koncercie półfinałowym odbyła się konferencja prasowa z udziałem wykonawców, którzy zdobyli awans do sobotniego finału. Tego samego dnia odbyły się próby dla wszystkich finalistów.

    Początkowo wyniki półfinału miały zostać podane w trakcie sobotniego finału, co spotkało się z krytyką kilku reprezentacji. Grupa Referencyjna EBU postanowiła ogłosić wyniki kilkanaście minut po zakończeniu głosowania półfinałowego. Tuż po ogłoszeniu finalistów podano jedynie liczbę punktów zdobytych przez poszczególne niezakwalifikowane kraje. Kolejnego dnia na łamach niektórych dzienników pojawiły się nieoficjalne wyniki punktowe zdobyte przez kraje zakwalifikowane do finału, jednak EBU zaprzeczyła prawdziwość rezultatów.

    Nagrody im. Marcela Bezençona - trofea dla najlepszych konkurencyjnych piosenek w finale, które zostały po raz pierwszy rozdane podczas Konkursu Piosenki Eurowizji 2002 w Estonii. Wymyślił je Christer Björkman (reprezentant Szwecji w 1992 roku i obecny Szef Delegacji Szwecji) i Richard Herrey (członek zespołu Herreys, zwycięzca z 1984 roku dla Szwecji), a nazwali je nazwiskiem twórcy corocznego konkursu, Marcela Bezençona.Czas środkowoeuropejski (ang. Central European Time, CET) – strefa czasowa, odpowiadająca czasowi słonecznemu południka 15°E, który różni się o 1 godzinę od uniwersalnego czasu koordynowanego (UTC+1:00).

    Prowadzący[ | edytuj kod]

    Sertab Erener w trakcie występu podczas otwarcia koncertu finałowego konkursu w 2004

    Po wygraniu w finale konkursu w 2003 Sertab Erener przyznała w jednym z wywiadów, że nie jest zainteresowania prowadzeniem 49. konkursu, ale chętnie pomoże w jego organizacji. Wystąpiła na otwarcie koncertu z piosenkami „Everyway That I Can” i „Leave”.

    CyBC (Cyprus Broadcasting Corporation), gr.: (ΡΙΚ) Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου, tur.: (KYK) Kıbrıs Yayin Kurumu – cypryjski publiczny nadawca czterech stacji radiowych i trzech telewizyjnych. Jego głównym zadaniem jest dostarczanie informacji, kultury i rozrywki dla mieszkańców Cypru. jest częściowo finansowany przez podatek (dodany do rachunków za energię elektryczną). Należy do takich organizacji jak: (EBU), (Bonac) i (CBA).Maarja-Liis Ilus (ur. 24 grudnia 1980 w Tallinnie) – estońska wokalistka, dwukrotna reprezentantka Estonii w Konkursie Piosenki Eurowizji (w 1995 i 1996 roku).

    Nazwiska prowadzących zostały przekazane do mediów 22 marca podczas dwudniowego spotkania szefów delegacji wszystkich uczestniczących w konkursie krajów. Prowadzącymi zostali: aktorka Meltem Cumbul oraz producent i reżyser Korhan Abay. Początkowo planowano także zaproszenie międzynarodowej gwiazdy do prowadzenia koncertu finałowego, pojawiły się doniesienia o trwających negocjacjach z Enrique Iglesiasem, jednak ostatecznie ze współpracy zrezygnowano.

    Australia (Związek Australijski, Commonwealth of Australia) – państwo położone na półkuli południowej, obejmujące najmniejszy kontynent świata, wyspę Tasmanię i inne znacznie mniejsze wyspy na Oceanie Indyjskim i Spokojnym. Jedyny kraj, który obejmuje cały kontynent. Siłą rzeczy nie posiada granic lądowych z żadnym państwem.Blue Café – polski zespół muzyczny, założony w 1998 roku w Łodzi przez Pawła Rurak-Sokala. Wykonuje muzykę pop z elementami acid jazzu, funky, soulu i rytmów latynoskich.

    Podczas koncertów konkursowych prowadzący wystąpili w kreacjach, które zaprojektowali Ismail Acar i Bahar Korcan. Jak tłumaczyli, chcieli „stworzyć stroje prezentujące turecką kulturę oraz Stambuł, a zarazem nawiązujące do motywu przewodniego, czyli Pod tym samym niebem”.

    Losowanie kolejności startowej[ | edytuj kod]

    W trakcie spotkania wszystkich delegacji Cumbul i Abay przeprowadzili losowanie numerów startowych dla uczestników obu koncertów. Pełną listę startową opublikowano po zakończeniu spotkania: pozycje startowe w finale zostały przypisane jedynie dla krajów mających zapewnione miejsce w finale, natomiast kolejność występów reprezentantów dziesięciu państw, które awansowały z półfinału, zostały przyporządkowane losowo, w kolejności prezentowania wyników koncertu półfinałowego.

    41. Konkurs Piosenki Eurowizji został zorganizowany 18 maja 1996 w Oslo Spektrum w Oslo przez norweskiego nadawcę publicznego Norsk Rikskringkasting (NRK), dzięki zwycięstwu reprezentantów Norwegii, zespołu Secret Garden podczas konkursu w 1995 roku.Austria uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od 1957 roku. Od czasu debiutu konkursem w kraju zajmuje się krajowy nadawca publiczny Österreichischer Rundfunk (ORF).

    Projekt grafiki, sceny i statuetki zwycięzcy[ | edytuj kod]

    Scena 49. Konkursu Piosenki Eurowizji

    W 2004 wprowadzono unikatowy znak firmowy konkursu, którym został napis Eurovision z sercem „reprezentującym emocje wydarzenia” umieszczonym na miejscu litery v.

    Logo 49. konkursu zostało zaprojektowane dla szwajcarskiej agencji marketingowej T.E.A.M. przez JM Enternational z siedzibą w Londynie. Pokazano jej premierowo 24 stycznia 2004 w trakcie tureckiego finału narodowych selekcji Sayisal gece.

    Wielka Brytania jest jednym z krajów, który osiągnął największy sukces w Konkursie Piosenki Eurowizji. Zadebiutowała w 1957 roku. BBC chciało wziąć udział podczas pierwszego konkursu w historii, jednak zgłosili EBU swoją propozycję piosenki po czasie. Wielka Brytania bierze udział corocznie, od 1959 roku i, do tej pory, wygrała pięć razy. Razem ze Szwecją, jest jedynym państwem, który wygrywał Eurowizję w czterech różnych dekadach. Poza tym, UK bije rekord w liczbie zdobytych drugich miejsc (15 razy).Das Erste – pierwszy program niemieckiej telewizji publicznej, będący wspólnym przedsięwzięciem dziesięciu publicznych nadawców zrzeszonych w ARD.

    Stronę internetową zaprojektowała niemiecka firma Pixelpark.

    Przedstawicielem drużyny kreatywnej odpowiedzialnej za przygotowanie sceny konkursowej został Servet Işık. Na scenie wybudowano trzy kopuły, z czego jedna symbolizowała miłość, druga – pokój, a trzecia – tolerancję, co miało nawiązywać do oficjalnego sloganu konkursu (Pod tym samym niebem). Nad wyglądem areny pracowało 150 pracowników technicznych oraz sześciu projektantów. Scenę konkursową oświetliła firma SpectraPlus.

    Sveriges Television AB (SVT) - to publiczna telewizja w Szwecji. Powstała w 1979 po wydzieleniu od szwedzkiego radia publicznego. Nadaje SVT1, SVT2, SVT24, SVTB, SVTK, SVT1 HD, SVT2 HD, SVT Play, SVT World, SVT UR i dwanaście kanałów regionalnych. Oglądalność wszystkich kanałów wynosi 39%, chociaż są one popularniejsze wśród starszych widzów.Polska uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od 1994 roku. Kraj miał zadebiutować już podczas 20. edycji festiwalu, jednak wówczas nie został dopuszczony do udziału, ponieważ należał do państw bloku wschodniego. Od czasu debiutu festiwalem w kraju zajmuje się polski nadawca publiczny Telewizja Polska (TVP).

    Statuetkę dla zwycięzcy konkursu zaprezentowano 10 maja w trakcie konferencji prasowej.

    Przed każdym występem reprezentantów zaprezentowano krótki filmik (tzw. pocztówkę), na których pokazano turystyczne miejsca Turcji, w tym m.in. Keban Baraji i Sürmene Manastiri.

    Występy gościnne[ | edytuj kod]

    Koncert półfinałowy rozpoczął występ tancerzy z formacji Whirling Dervishes, natomiast w przerwie poświęconej na głosowanie telewidzów zaprezentowano krótki film, zatytułowany ABBA: The Last Video, który został nakręcony z okazji 30. rocznicy zwycięstwa zespołu ABBA podczas konkursu w 1974. Po finale widowiska minifilm został wydany w formie DVD pod szyldem wytwórni Polydor Records. W trakcie koncertu wprowadzono trzy przerwy umożliwiające zaprezentowanie bloków reklamowych dla nadawców, którzy sobie tego zażyczyli. W tym samym czasie prowadzący widowisko przeprowadzili kilka krótkich wywiadów z wybranymi uczestnikami półfinału. W finale w czasie przyjmowania głosów telewidzów na scenie zaprezentowała się turecka grupa taneczna Anadolu Ateşi założona przez Mustafę Erdogana.

    Tatiana Okupnik (ur. 2 września 1978 w Łodzi) – polska piosenkarka, autorka tekstów, kompozytorka i prezenterka telewizyjna. W latach 1998–2005 wokalistka zespołu Blue Café. Członkini Akademii Fonograficznej ZPAV. Z wykształcenia romanistka, absolwentka Uniwersytetu Łódzkiego.Łotwa uczestniczyła w Konkursie Piosenki Eurowizji czternaście razy. Swój debiut zaliczyła w roku 2000, kiedy kraj reprezentował zespół Brainstorm i zajął ostatecznie trzecie miejsce z piosenką "My Star". Dwa lata później kraj reprezentowała Marie N, która zdobyła Grand Prix piosenką "I Wanna", pokonując faworyzowaną Maltę dwunastoma punktami. Z powodu wygranej, konkurs w 2003 odbył się w Rydze.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]




    Warto wiedzieć że... beta

    Holandia uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od samego początku, czyli od 1956 roku. Od czasu debiutu do 1969 roku konkursem w kraju zajmował się holenderski nadawca publiczny Nederlandse Televisie Stichting (NTS), od 1970 do 2009 roku - Nederlandse Omroep Stichting (NOS), a od 2010 - Televisie Radio Omroep Stichting (TROS), który pełnił tę funkcję do 2013 roku. W tym samym roku, w wyniku połączenia telewizji TROS z Algemene Vereniging Radio Omroep (AVRO), powstał kanał AvroTros.
    Finlandia uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od 1961 roku. Od czasu debiutu konkursem w kraju zajmuje się fiński nadawca publiczny Yleisradio (YLE).
    BBC One (przez wiele lat jedynkę w nazwie zapisywano jako cyfrę) – kanał telewizyjny pełniący w Wielkiej Brytanii funkcję pierwszego programu telewizji publicznej. Jest to najdłużej nadający ze wszystkich istniejących na świecie kanałów telewizyjnych - pierwsze, testowe przekazy rozpoczęto już w 1929, a stałe nadawanie ma miejsce od 1936.
    Niemcy biorą udział w Konkursie Piosenki Eurowizji od samego początku, czyli od 1956 roku. Od czasu debiutu festiwalem w kraju zajmują się dwie stacje telewizyjne: Norddeutscher Rundfunk (NDR) (transmisja półfinałów krajowych selekcji oraz Konkursu Piosenki Eurowizji) i Das Erste (ARD; transmisja finału selekcji oraz Konkursu Piosenki Eurowizji). Przed zjednoczeniem Niemiec państwo startowało na festiwalu jako RFN.
    Europejska Unia Nadawców (ang. European Broadcasting Union, w skrócie EBU), (franc. Union européenne de radio-télévision, w skrócie UER), nazywana także Eurowizją, powstała w 1950 roku jako organizacja skupiająca publiczne (niekomercyjne) stacje radiowe i telewizyjne Europy Zachodniej w celu wymiany realizowanych programów i wspólnej produkcji audycji dla widzów w wielu krajach. W socjalistycznej Europie Wschodniej powstała kilkanaście lat później konkurencyjna instytucja - Międzynarodowa Organizacja Radia i Telewizji (Interwizja). Polskie Radio i Telewizja należały do Interwizji. W latach 70. XX wieku Festiwal w Sopocie miał nawet formułę "Festiwalu Interwizji", odpowiednika Konkursu Piosenki Eurowizji.
    Reżyser – artysta odpowiedzialny za całokształt dzieła scenicznego lub filmowego, autor spektaklu, filmu, widowiska muzycznego bądź estradowego. Tworzy koncepcję artystyczną sztuki, inspiruje współpracowników i kieruje nimi, a celem lepszego zademonstrowania swojej niepowtarzalnej indywidualności - adaptuje, przerabia tekst oryginalny. Funkcje reżysera określa rodzaj sztuki.
    Rusłana Stepaniwna Łyżyczko, ukr. Руслана Степанівна Лижичко, pseudonim artystyczny Rusłana (ur. 24 maja 1973 we Lwowie) – ukraińska piosenkarka, kompozytorka, producentka muzyczna, tancerka, polityk, z wykształcenia dyrygentka i pianistka.

    Reklama

    Czas generowania strony: 2.339 sek.