Konkurs Piosenki Eurowizji 1977

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

22. Konkurs Piosenki Eurowizji 1977 odbył się 7 maja 1977 w Londynie.

Francja uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od samego początku, czyli od 1956 roku. Od czasu debiutu konkursem w kraju zajmował się francuski nadawca publiczny RTF, który w 1964 roku został zastąpiony kanałem ORTF. Od 1975 do 1982 roku za francuskie przygotowania do festiwalu odpowiedzialna była telewizja TF1, od 1983 do 1992 – France 2, a od 1993 do 1998 – Antenne 2. Od 1999 roku za konkurs w kraju odpowiada kanał France 3.25. Konkurs Piosenki Eurowizji odbył się 19 kwietnia 1980 roku w Holenderskim Centrum Kongresowym NCC w Hadze, został zorganizowany przez holenderskiego nadawcę publicznego NOS. Prowadzącą koncert finałowy była Marlous Fluitsma, którą za kulisami wspierał Hans van Willigenburg.

W finale konkursu zwyciężyła piosenka „L’oiseau et l’enfant”, którą wykonała Marie Myriam reprezentująca Francję. Utwór zapewnił krajowi piąte zwycięstwo w historii konkursu, bijąc ówczesny rekord w liczbie zwycięstw.

Podczas konkursu w 1977 przywrócono obowiązek śpiewania jedynie w ojczystym języku, mimo tego telewizje z Niemiec i Belgii uzyskały od organizatorów pozwolenie na śpiewanie po angielsku, ponieważ wybrały swój utwór konkursowy przed wznowieniem obowiązku.

Tunezja zamierzała wziąć udział w Eurowizji, jednak ostatecznie zrezygnowała. Gdyby zdecydowałaby się zaprezentować, miałaby czwartą pozycję startową. Jugosławia również wycofała się z udziału w tegorocznym festiwalu, powracając dopiero w 1981.

Konkurs Piosenki Eurowizji (ang. Eurovision Song Contest (ESC), fr. Concours Eurovision de la Chanson, potocznie Eurowizja) – organizowany od 1956 roku coroczny festiwal muzyczny, w którym udział biorą przedstawiciele publicznych stacji telewizyjnych zrzeszonych w Europejskiej Unii Nadawców (EBU). Do 1994 roku organizowany był w marcu, kwietniu lub w maju. Od 1995 roku Konkurs Piosenki Eurowizji odbywa się w maju (najczęściej w drugiej połowie maja).Nagrody im. Marcela Bezençona - trofea dla najlepszych konkurencyjnych piosenek w finale, które zostały po raz pierwszy rozdane podczas Konkursu Piosenki Eurowizji 2002 w Estonii. Wymyślił je Christer Björkman (reprezentant Szwecji w 1992 roku i obecny Szef Delegacji Szwecji) i Richard Herrey (członek zespołu Herreys, zwycięzca z 1984 roku dla Szwecji), a nazwali je nazwiskiem twórcy corocznego konkursu, Marcela Bezençona.

Dyrygenci[ | edytuj kod]

Brytyjski dyrygent Ronnie Hazlehurst podczas prezentacji użył parasolki i założył melonik.

  •  Irlandia – Noel Kelehan
  •  Monako – Yvon Rioland
  •  Holandia – Harry van Hoof
  •  Austria – Christian Kolonovits
  •  Norwegia – Carsten Klouman
  •  Niemcy – Ronnie Hazlehurst
  •  Luksemburg – Johnny Arthey
  •  Portugalia – Jose Calvario
  •  Wielka Brytania – Ronnie Hazlehurst
  •  Grecja – George Hatzinassios
  •  Izrael – Eldad Shrim
  •  Szwajcaria – Peter Jacques
  •  Szwecja – Anders Berglund
  •  Hiszpania – Rafael Ibarbia
  •  Włochy – Maurizio Fabrizio
  •  Finlandia – Ossi Runne
  •  Belgia – Alyn Ainsworth
  •  Francja – Raymond Donnez
  • Austria uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od 1957 roku. Od czasu debiutu konkursem w kraju zajmuje się krajowy nadawca publiczny Österreichischer Rundfunk (ORF).Wielka Brytania jest jednym z krajów, który osiągnął największy sukces w Konkursie Piosenki Eurowizji. Zadebiutowała w 1957 roku. BBC chciało wziąć udział podczas pierwszego konkursu w historii, jednak zgłosili EBU swoją propozycję piosenki po czasie. Wielka Brytania bierze udział corocznie, od 1959 roku i, do tej pory, wygrała pięć razy. Razem ze Szwecją, jest jedynym państwem, który wygrywał Eurowizję w czterech różnych dekadach. Poza tym, UK bije rekord w liczbie zdobytych drugich miejsc (15 razy).


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Jugosławia uczestniczyła 27 razy. Zadebiutowała w 1961 roku i uczestniczyła aż do roku 1992. Jugosławia jako jedyny socjalistyczny kraj, aktywnie uczestniczył w konkursach organizowanych przez Europejską Unię Nadawców.
    Holandia uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od samego początku, czyli od 1956 roku. Od czasu debiutu do 1969 roku konkursem w kraju zajmował się holenderski nadawca publiczny Nederlandse Televisie Stichting (NTS), od 1970 do 2009 roku - Nederlandse Omroep Stichting (NOS), a od 2010 - Televisie Radio Omroep Stichting (TROS), który pełnił tę funkcję do 2013 roku. W tym samym roku, w wyniku połączenia telewizji TROS z Algemene Vereniging Radio Omroep (AVRO), powstał kanał AvroTros.
    Finlandia uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od 1961 roku. Od czasu debiutu konkursem w kraju zajmuje się fiński nadawca publiczny Yleisradio (YLE).
    Niemcy biorą udział w Konkursie Piosenki Eurowizji od samego początku, czyli od 1956 roku. Od czasu debiutu festiwalem w kraju zajmują się dwie stacje telewizyjne: Norddeutscher Rundfunk (NDR) (transmisja półfinałów krajowych selekcji oraz Konkursu Piosenki Eurowizji) i Das Erste (ARD; transmisja finału selekcji oraz Konkursu Piosenki Eurowizji). Przed zjednoczeniem Niemiec państwo startowało na festiwalu jako RFN.
    {{Państwo infobox}} Nieznane pola: "gęstość_miejsce", "język_używany" oraz "religia_dominujaca".
    Monako uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od 1959 roku. Od czasu debiutu, konkursem w kraju zajmuje się monakijski nadawca publiczny Télé Monte Carlo (TMC).
    Włochy biorą udział w Konkursu piosenki Eurowizji od samego początku jego istnienia, czyli od 1956 roku. Do tej pory uczestniczyli w konkursie 39 razy. Kraj wziął udział w 2011 roku, po 14-letniej przerwie.

    Reklama