• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Konklawe 1471



    Podstrony: [1] 2 [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Mikołaj V (łac. Nicolaus V, właśc. Tommaso Parentucelli; ur. 15 listopada 1397 w Sarzana, zm. 24 marca 1455 w Rzymie) – papież w okresie od 6 marca 1447 do 24 marca 1455.Bari – miasto i gmina w południowych Włoszech, położone nad Adriatykiem. Bari jest stolicą prowincji Bari i regionu Apulia. W styczniu 2009 ludność miasta wynosiła 320,15 tys. mieszkańców, cały zespół miejski Bari liczy ok. 1,5 mln mieszkańców.
    Lista uczestników[ | edytuj kod]

    Na przełomie lipca i sierpnia 1471 Święte Kolegium Kardynałów liczyło 25 członków, jednak w konklawe wzięło udział jedynie 18:

  • Bessarion OBas; Kardynał z Nicei (nominacja kardynalska: 18 grudnia 1439) − kardynał biskup Sabiny; komendatariusz kościoła prezbiterialnego Ss. XII Apostoli; prymas Świętego Kolegium Kardynałów; tytularny patriarcha Konstantynopola; tytularny arcybiskup Teb
  • Guillaume d’Estouteville; Kardynał z Rouen (18 grudnia 1439) − kardynał biskup Ostia e Velletri; komendatariusz kościoła prezbiterialnego S. Pudenziana; arcybiskup Rouen; administrator diecezji Saint-Jean-de-Maurienne; archiprezbiter Bazyliki Liberiańskiej; protektor Zakonu Krzyżackiego
  • Latino Orsini (20 grudnia 1448) − kardynał biskup Tusculum; komendatariusz kościoła prezbiterialnego Ss. Giovanni e Paolo; administrator archidiecezji Bari; archiprezbiter Bazyliki Laterańskiej; komendatariusz opactwa terytorialnego S. Vincenzo al Volturno
  • Filippo Calandrini; Kardynał z Bolonii (20 grudnia 1448) − kardynał biskup Albano; komendatariusz kościoła prezbiterialnego S. Lorenzo in Lucina; biskup Bolonii; penitencjariusz większy; kamerling Świętego Kolegium Kardynałów
  • Angelo Capranica; Kardynał S. Croce (5 marca 1460) − kardynał prezbiter S. Croce in Gerusalemme
  • Berardo Eroli; Kardynał ze Spoleto (5 marca 1460) − kardynał prezbiter S. Sabina; biskup Spoleto
  • Niccolo Fortiguerra; Kardynał z Teano (5 marca 1460) − kardynał prezbiter S. Cecilia; biskup Teano
  • Bartolomeo Roverella; Kardynał z Rawenny (18 grudnia 1461) − kardynał prezbiter S. Clemente; arcybiskup Rawenny; legat apostolski w Umbrii; komendatariusz opactwa terytorialnego Vangadizza
  • Giacomo Ammannati-Piccolomini; Kardynał z Pawii (18 grudnia 1461) − kardynał prezbiter S. Crisogono; biskup Pawii
  • Oliviero Carafa; Kardynał z Neapolu (18 września 1467) − kardynał prezbiter S. Eusebio; arcybiskup Neapolu
  • Amico Agnifilo; Kardynał z Aquili (18 września 1467) − kardynał prezbiter S. Maria in Trastevere; biskup Aquili
  • Marco Barbo; Kardynał S. Marco (18 września 1467) − kardynał prezbiter S. Marco; patriarcha Akwilei; wielki przeor zakonu joannitów w Rzymie; komisarz Kamery Apostolskiej
  • Francesco della Rovere OFM; Kardynał S. Pietro in Vincoli (18 września 1467) − kardynał prezbiter S. Pietro in Vincoli
  • Rodrigo Borgia; Kardynał Wicekanclerz (20 lutego 1456) − kardynał diakon S. Nicola in Carcere Tulliano; komendatariusz diakonii S. Maria in Via Lata; protodiakon Świętego Kolegium Kardynałów; wicekanclerz Świętego Kościoła Rzymskiego; administrator diecezji Walencji
  • Francesco Gonzaga; Kardynał z Mantui (18 grudnia 1461) − kardynał diakon S. Maria Nuova; komendatariusz diakonii S. Agata in Suburra; administrator diecezji Mantui; legat apostolski w Bolonii
  • Teodoro Paleologo di Monferrato; Kardynał z Monferrato (18 września 1467) − kardynał diakon S. Teodoro
  • Giovanni Battista Zeno; Kardynał S. Maria in Portico (21 listopada 1468) − kardynał diakon S. Maria in Portico; biskup Vicenzy; archiprezbiter Bazyliki Watykańskiej
  • Giovanni Michiel; Kardynał z Werony (21 listopada 1468) − kardynał diakon S. Lucia in Septisolio; biskup Werony
  • 15 elektorów było Włochami; Bessarion był Grekiem, d'Estouteville Francuzem, a Borgia Hiszpanem. Siedmiu z nich mianował Paweł II, sześciu Pius II, jednego Kalikst III, a po dwóch Mikołaj V i Eugeniusz IV.

    Romania (wł. Romagna) – kraina historyczna we Włoszech, razem z krainą Emilia tworząca region Emilia-Romania. Nazwa wywodzi się z czasów po najeździe Longobardów na Italię, gdy podzielona została ona na część bizantyjską (Romanię) i longobardzką (Lombardię). Romania wchodziła w skład bizantyjskiego egzarchatu raweńskiego - stopniowo znaczenie pojęcia "Romania" zawężyło się do obecnej krainy historycznej, która była ośrodkiem bizantyjskich posiadłości we Włoszech. Egzarchat raweński został podarowany papieżom przez Pepina Krótkiego i pozostawał w ich władzy aż do zjednoczenia Włoch.Zawał mięśnia sercowego (łac. infarctus myocardii), nazywany też zawałem serca i atakiem serca – martwica mięśnia sercowego spowodowana jego niedokrwieniem na skutek zamknięcia tętnicy wieńcowej doprowadzającej krew do obszaru serca.

    Nieobecni[ | edytuj kod]

    Siedmiu kardynałów nie uczestniczyło w wyborze następcy Pawła II, w tym 4 Francuzów, Włoch, Anglik i Hiszpan:

  • Alain de Coëtivy; Kardynał z Awinionu (20 grudnia 1448) − kardynał biskup Palestriny; komendatariusz kościoła prezbiterialnego S. Prassede; biskup Awinionu; administrator diecezji Dol-de-Bretagne
  • Jean Rolin; Kardynał z Autun (20 grudnia 1448) − kardynał prezbiter S. Stefano al Monte Celio; protoprezbiter Świętego Kolegium Kardynałów; biskup Autun
  • Luis Juan del Milà y Borja; Kardynał z Léridy (20 lutego 1456) − kardynał prezbiter Ss. IV Coronati; biskup Léridy
  • Jean Jouffroy OSBCluny; Kardynał z Albi (18 grudnia 1461) − kardynał prezbiter Ss. Silvestro e Martino; biskup Albi
  • Thomas Bourchier; Kardynał z Canterbury (18 września 1467) − kardynał prezbiter S. Ciriaco alle Terme; arcybiskup Canterbury i prymas Anglii
  • Jean Balue; Kardynał z Angers (18 września 1467) − kardynał prezbiter S. Susanna; biskup Angers
  • Francesco Todeschini-Piccolomini; Kardynał ze Sieny (5 marca 1460) − kardynał diakon S. Eustachio; administrator archidiecezji Sieny; legat papieski w Niemczech
  • Po dwóch spośród tych kardynałów zostało mianowanych przez Mikołaja V, Piusa II i Pawła II, jeden przez Kaliksta III. Kardynał Balue przebywał wówczas w więzieniu na zamku Onzain koło Blois, gdzie został osadzony za zdradę, jakiej miał się dopuścić wobec króla Francji Ludwika XI.

    Eugeniusz IV (łac. Eugenius IV, właśc. Gabriele Condulmaro OSA; ur. między 24 lutego 1383 a 23 lutego 1384 w Wenecji, zm. 23 lutego 1447 w Rzymie) – papież w okresie od 3 marca 1431 do 23 lutego 1447.Święte Cesarstwo Rzymskie (łac. Sacrum Romanum Imperium lub Sacrum Imperium Romanum (S.I.R.) od 1254, niem. Heiliges Römisches Reich, potocznie (od 1441) łac. Sacrum Romanum Imperium Nationis Germanicae, niem. Heiliges Römisches Reich Deutscher Nation) – nazwa państwa stanowiącego kontynuację cesarstwa zachodniorzymskiego, odwołująca się zarówno do idei jak i kształtu politycznego średniowiecznej i wczesnonowożytnej Europy. Składało się formalnie z rdzenia którym było Królestwo Niemieckie oraz z równoprawnych mu formalnie Królestwa Włoch (de facto do 1648) i Królestwa Burgundii (od 1032, de facto do 1378).

    Problem kardynałów | edytuj kod]

    W chwili śmierci Pawła II żyło czterech duchownych, którzy zostali przez niego mianowani w sekrecie (in pectore), a ich nominacji zmarły papież nigdy nie opublikował oficjalnie. Byli to:

  • János Vitéz, arcybiskup Ostrzyhomia
  • Pietro Foscari, protonotariusz apostolski
  • Ferry de Clugny, biskup Tournai
  • Giovanni Battista Savelli, protonotariusz apostolski
  • Paweł II nakazał Świętemu Kolegium dopuszczenie ich do udziału w konklawe bez względu na to, czy do tego czasu ich nominacje będą ogłoszone czy też nie. Jednakże po śmierci papieża kardynałowie poszli za radą Latino Orsiniego i odmówili sekretnym nominatom uprawnień elektorskich stwierdzając, że wobec niedopełnienia wszystkich koniecznych obrzędów ich nominacje nie doszły w ogóle do skutku.

    Pawia (wł. Pavia, łac. Ticinum) – miasto i gmina we Włoszech (Lombardia), położone w zachodniej części Niziny Padańskiej nad rzeką Ticino, ok. 30 km na południe od Mediolanu. Ośrodek administracyjny prowincji Pawia. Pawia liczy 71 tys. mieszkańców (2004). Rozwinięty przemysł metalurgiczny (hutnictwo żelaza), maszynowy, elektrotechniczny (produkcja maszyn do szycia) i metalowy. Nadto zakłady przemysłu chemicznego (fabryka włókien sztucznych), włókienniczego i spożywczego (produkcja wina). Węzeł komunikacyjny. Uniwersytet (założony w 1361). Ośrodek turystyczny.Neapol (wł. Napoli, j. neapolitański Nàpule, łac. Neapolis z gr. he nea polis, dosł. nowe miasto) – miasto w południowych Włoszech w rejonie Kampania, którego jest stolicą, a także ośrodkiem administracyjnym prowincji Neapol. Założony przez Greków jako Partenope.


    Podstrony: [1] 2 [3] [4] [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Rouen – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Normandia, w departamencie Seine-Maritime. Położona jest nad Sekwaną.
    Sede vacante (od łac. sedes vacans – „nieobsadzona stolica” lub „pusty tron”; forma sede vacante to ablativus absolutus i znaczy: „przy nieobsadzonej stolicy”; pokr. sedis vacantia – „stan nieobsadzenia stolicy”) – w Kościele katolickim termin określający okres, w którym stolica biskupia jest nieobsadzona.
    Filippo Calandrini (ur. 1403, zm. 18 lipca 1476) – włoski duchowny. Przyrodni brat papieża Mikołaja V, który w 1447 mianował go biskupem Bolonii, a rok później kardynałem. W 1452 towarzyszył Fryderykowi III w jego podróży na koronację cesarską do Rzymu. Na konklawe 1458 był wysuwany jako kandydat na papieża (dostał 5 głosów na 18 w pierwszym głosowaniu). Wielki penitencjariusz od 30 grudnia 1458. Biskup Albano (1468 – 1471) i Porto e Santa Rufina (1471 – 1476). Zmarł w Bagnoregio w wieku 73 lat.
    Bazylika św. Piotra na Watykanie (wł. Basilica Papale di San Pietro in Vaticano) – zbudowana w latach 1506-1626 rzymskokatolicka bazylika na placu św. Piotra na Watykanie. Jedna z czterech bazylik większych Rzymu oraz jedna z wielu bazylik papieskich (dawniej patriarchalnych).
    Sejm Świętego Cesarstwa Rzymskiego, Sejm Rzeszy (łac. Dieta Imperii lub Comitium Imperiale, niem. Reichstag) - najwyższy organ reprezentacji wasali cesarskich Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Wywodził się bezpośrednio od zwoływanego przez władców niemieckich od X wieku Hoftagu (zjazdu nadwornego). W XV wieku zjazd ten przybiera ostateczną, ukształtowaną formę Sejmu. Od 1663 działał permanentnie jako Sejm Nieustający aż do końca istnienia I Rzeszy w 1806. Ostatni raz zebrał się jednak w 1803.
    Kalikst III (łac. Callistus III, właśc. Alfonso de Borja; ur. 31 grudnia 1378 w Xàtivie, zm. 6 sierpnia 1458 r. w Rzymie) – papież w okresie od 8 kwietnia 1455 roku do 6 sierpnia 1458 roku.
    Konklawe (łac. conclave, zamknięte pomieszczenie w budynku, pokój) – ogólne zgromadzenie kardynałów, zwoływane po 15, maksymalnie po 20 dniach od śmierci lub rezygnacji papieża (tyle czasu mają nieobecni kardynałowie na przybycie na spotkanie), poprzedzone okresem Sede vacante. Okres poprzedzający rozpoczęcie konklawe po śmierci papieża reguluje konstytucja Universi Dominici Gregis. Jednak w przypadku rezygnacji, papież może wydać dekret, w którym skróci obowiązek zwołania konklawe po upływie minimum 15 dni.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.018 sek.