Koniec 3′

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Koniec 3')
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Koniec 3′ (czytaj: „koniec trzy prim”) – koniec nici kwasu nukleinowego (DNA lub RNA), jeden z jej skrajnych nukleotydów.

Kwasy rybonukleinowe, RNA – organiczne związki chemiczne z grupy kwasów nukleinowych, zbudowane z rybonukleotydów połączonych wiązaniami fosfodiestrowymi. Z chemicznego punktu widzenia są polimerami kondensacyjnymi rybonukleotydów. Występują w jądrach komórkowych i cytoplazmie, często wchodząc w skład nukleoprotein. Znanych jest wiele klas kwasów rybonukleinowych o zróżnicowanej wielkości i strukturze, pełniących rozmaite funkcje biologiczne. Zarówno struktura, jak i funkcja RNA jest silnie uzależniona od sekwencji nukleotydów, z których zbudowana jest dana cząsteczka.Kwasy nukleinowe – organiczne związki chemiczne, biopolimery zbudowane z nukleotydów. Zostały odkryte w roku 1869 przez Johanna Friedricha Mieschera. Znane są dwa podstawowe typy naturalnych kwasów nukleinowych: kwasy deoksyrybonukleinowe (DNA) i rybonukleinowe (RNA). Komórki wszystkich organizmów na Ziemi zawierają zarówno DNA i RNA, kwas nukleinowy znajduje się także w wirionach wirusów, co jest podstawą ich podziału na wirusy RNA i wirusy DNA.

Koniec 3′ jest zarówno nukleotydem skrajnym, jak i ostatnim, ponieważ zgodnie z przyjętą konwencją kolejność nukleotydów w cząsteczce podaje się poczynając od jej końca (krańca, nukleotydu) 5′ do 3′. Za koniec 3′ uważa się ten spośród skrajnych nukleotydów nici DNA lub RNA, który z nukleotydem sąsiednim łączy się wiązaniem fosfodiestrowym przez piąty atom węgla swojej pentozy, za to do trzeciego węgla tej pentozy nie przyłącza się już żaden inny nukleotyd. Atom węgla 3′, a właściwie występująca przy nim grupa hydroksylowa jest więc wolny i to do niego mogą się ewentualnie przyłączyć nowe nukleotydy.

Zasady azotowe – związki chemiczne, które posiadają w swoim składzie azot i jednocześnie wykazują własności zasadowe.Koniec 5′ (czytaj: „koniec pięć prim”) – koniec nici kwasu nukleinowego (DNA lub RNA), jeden z jej skrajnych nukleotydów, zawierający wolną lub fosforylowaną grupę 5′-hydroksylową.

Przy oznaczeniach atomów wchodzących w skład nukleotydów stosuje się symbol prim () bo mowa tu o atomach występującego w nukleotydzie węglowodanu, a nie zasady azotowej. Do oznaczania atomów zasad azotowych stosuje się proste oznaczenia cyfrowe, ale nie trzeba ich rozpatrywać, żeby oznaczyć końce kwasu nukleinowego.

Wiązanie fosfodiestrowe – wiązanie chemiczne powstające w wyniku połączenia dwóch grup hydroksylowych przez grupę fosforanową.Kwas deoksyrybonukleinowy (dawn. kwas dezoksyrybonukleinowy; akronim: DNA, z ang. deoxyribonucleic acid) – wielkocząsteczkowy organiczny związek chemiczny należący do kwasów nukleinowych. U eukariontów zlokalizowany jest przede wszystkim w jądrach komórek, u prokariontów bezpośrednio w cytoplazmie, natomiast u wirusów w kapsydach. Pełni rolę nośnika informacji genetycznej organizmów żywych.

Liniowa jednoniciowa cząsteczka kwasu nukleinowego ma jeden koniec 5′ i jeden 3′; dwuniciowa – dwa końce 5′ (po jednym na każdej nici) i dwa końce 3′. Cząsteczka kolista (obojętnie jedno- czy dwuniciowa) nie ma żadnych wolnych końców.





Warto wiedzieć że... beta

Węglowodany (cukry, cukrowce, sacharydy) – organiczne związki chemiczne składające się z atomów węgla oraz wodoru i tlenu, zazwyczaj w stosunku H:O = 2:1. Są to związki zawierające jednocześnie liczne grupy hydroksylowe, karbonylowe oraz czasami mostki półacetalowe. Ogólnym wzorem sumarycznym węglowodanów jest CxH2yOy lub Cx(H2O)y (znane są jednak węglowodany niespełniające tego wzoru, np. deoksyryboza).
Węgiel (C, łac. carboneum) – pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 6, niemetal z bloku p układu okresowego. Należy do grupy 14. Posiada cztery elektrony walencyjne. Istnieją trzy naturalnie występujące izotopy węgla, C oraz C są stabilne, natomiast izotop C jest promieniotwórczy o czasie połowicznego rozpadu równym około 5700 lat. Węgiel jest jednym z niewielu pierwiastków znanych w starożytności. Jako pierwszy polską nazwę – węgiel – zaproponował Filip Walter.

Reklama