Kongur Shan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Kongur Tagh)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kongur Shan (chin. 公格尔山, Gōnggé’ěr Shān; ujg. قوڭۇر تاغ, Kongur Tagh) - szczyt w górach Pamir na terenie Chin w Sinciangu (czasem zaliczany jest do Kunlunu). Według niektórych źródeł wysokość szczytu jest mniejsza i wynosi 7649 m. Jest trzydziestym siódmym szczytem Ziemi pod względem wysokości. Jest to jeden z najtrudniejszych do zdobycia szczytów siedmiotysięcznych. Zdobyty dotąd pięciokrotnie (ostatni raz w 2005 roku przez trzy wyprawy rosyjskie). Pierwszymi zdobywcami zostali Brytyjczycy: Chris Bonington, Alan Rouse, Peter Boardman i Joe Tasker, którzy zdobyli szczyt w 1981 roku. Górę atakowały dwie polskie ekipy, ale bez powodzenia. W roku 2007 wyruszyła kolejna polska grupa pod dowództwem Marcina Henniga z KW Trójmiasto.

Sir Christian John Storey Bonington (ur. 6 sierpnia 1934 w Hampstead w Londynie) – wspinacz, alpinista i himalaista, podróżnik, najbardziej znany brytyjski alpinista profesjonalny o wielkim dorobku. Autor kilkunastu książek o tematyce górskiej. Z wykształcenia zawodowy wojskowy.Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
Kongur Shan (przy prawej krawędzi zdjęcia) i Kongur Tobe (w centrum kadru) widziane znad jeziora Karakol

Kongur Shan posiada także niższy szczyt - Kongur Tobe (7530 m). Szczyt ten jest uważany za niższy szczyt Kongur Shan chociaż jest on samodzielny (jego wybitność wynosi 840 m). Pierwsze wejście na Kongur Tobe miało miejsce w 1956 r. Północne ściany obu szczytów mierzą ok. 4000 m wysokości względnej.

Góra – wypukła forma ukształtowania terenu o silnie urozmaiconej rzeźbie, wysokościach względnych w stosunku do najbliższych den dolinnych powyżej 300 m i dużym nachyleniu stoków. Ze względu na wysokości względne i stromość stoków wyróżnia się góry niskie, średnie i wysokie. Ze względu na sposób powstania wyróżnia się góry fałdowe, zrębowe, wulkaniczne i ostańce.Język chiński (chiń. upr. 汉语, chiń. trad. 漢語, pinyin Hànyǔ; lub chiń. upr./chiń. trad. 中文, pinyin Zhōngwén) – język lub grupa spokrewnionych języków (tzw. makrojęzyk), należących do rodziny chińsko-tybetańskiej.

Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Kongur Shan na Peakware
  • Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.Kunlun (chiń. upr.: 昆仑山; chiń. trad.: 崑崙山; pinyin: Kūnlún Shān) – góry w zachodnich Chinach, trzecie pod względem wysokości na Ziemi po Himalajach i Karakorum, na północnym skraju Wyżyny Tybetańskiej, łączące Karakorum na zachodzie i Ałtyn-Tag na wschodzie. Rozciągają się na długości ok. 2500 km. Najwyższym szczytem Kunlunu jest Kongur Tagh, dla którego podawane są dwie wysokości 7719 m i 7649 m n.p.m., jeden z najtrudniej dostępnych szczytów siedmiotysięcznych. W zależności od tego, którą z powyższych wysokości przyjmuje się za właściwą, Kunlun są trzecimi (po Himalajach i Karakorum) lub czwartymi (po Himalajach, Karakorum i Hindukuszu) pod względem wysokości górami świata.




    Warto wiedzieć że... beta

    Pamir (tadż.: Помир, Pomir; pers.: کوه های پامیر, Kōh-e Pāmīr; chiń. upr.: 帕米尔高原; chiń. trad.: 帕米爾高原; pinyin: Pàmǐ’ěr Gāoyuán; ujg.: پامىر ئېگىزلىكى, Pamir ëgizliki) – rozległy region górski w Azji Środkowej; węzeł orograficzny, z którego rozchodzą się góry: Hindukusz, Karakorum, Kunlun i góry systemu ałajskiego, łączącego się z Tienszanem. Przeważająca część Pamiru leży w Tadżykistanie (Górski Badachszan), skrajne części zaś w Chinach i Afganistanie. Region tworzy nieregularny czworobok (ok. 280 km z północy na południe i ok. 400 km z zachodu na wschód) ograniczony od północy Kotliną Ałajską, od wschodu Górami Kaszgarskimi, od południa grzbietem Hindukuszu, a od zachodu doliną rzeki Pandż. Najwyższym szczytem Pamiru jest położony w Tadżykistanie Szczyt Ismaila Samaniego, który osiąga wysokość 7495 m n.p.m. (w latach 1932–62 nosił nazwę Pik Stalina, a w latach 1962–98 Pik Komunizmu).
    Ziemia (łac. Terra) − trzecia, licząc od Słońca, a piąta co do wielkości planeta Układu Słonecznego. Pod względem średnicy, masy i gęstości jest to największa planeta skalista Układu Słonecznego.
    Szczyt – w ścisłym znaczeniu: najwyższy punkt wypukłej formy terenu: góry, grzbietu, grani, wzgórza, wydmy itp. Powszechnie jednak stosuje się określenie "szczyt" jako synonim całej góry, zwłaszcza o dużej wysokości względnej i stromych stokach. W fachowej literaturze dla określenia najwyższej części, czyli czubka góry, czy turni, stosuje się określenie wierzchołek. I tak np. przez pojęcie Śnieżnica rozumie się całą górę Śnieżnica mającą 3 wierzchołki: Na Budzaszowie, Wierchy i Nad Stambrukiem.
    Lista najwyższych szczytów Ziemi – lista szczytów Ziemi uporządkowanych względem malejącej wysokości bezwzględnej.
    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.
    Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.

    Reklama