Kongres Kontynentalny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kongres Kontynentalnylegislatura federalna, powołana przez trzynaście kolonii, które później utworzyły Stany Zjednoczone. Istniał w latach 1774–1789, obejmując czasy wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych i obowiązywania Artykułów Konfederacji. Zwołano go dwa razy.

Abraham Lincoln (ur. 12 lutego 1809 w hrabstwie Hardin, Kentucky, zm. 15 kwietnia 1865 w Waszyngtonie) – szesnasty prezydent Stanów Zjednoczonych.Filadelfia (ang. Philadelphia wymowa: /ˌfɪləˈdɛlfiə/) – miasto na północno-wschodnim wybrzeżu USA, w stanie Pensylwania, u ujścia rzeki Delaware do Atlantyku. Największe pod względem liczby ludności miasto w Pensylwanii i szóste w kraju.

Pierwszy Kongres Kontynentalny[ | edytuj kod]

Pierwszy Kongres Kontynentalny istniał krótko, od 5 września do 26 października 1774 (52 dni) i obradował w Filadelfii. Udział w nim wzięło 12 kolonii (bez Georgii), reprezentowanych przez 53 delegatów, którzy przyrzekli wierność wobec Jerzego III, wysuwając równocześnie żądania, a także powołali oddziały pilnujące porządku – milicję. Przed zakończeniem obrad postanowiono, że następny Kongres, o ile zajdzie tego potrzeba, powinien zebrać się w maju 1775.

Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang. United States, US, United States of America, USA) – federacyjne państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu i Oceanem Atlantyckim od wschodu.Bitwa pod Lexington i Concord – pierwsza bitwa (a w zasadzie potyczka) wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych. Rozegrała się 19 kwietnia 1775 roku.


Podstrony: 1 [2] [3] [4]




Warto wiedzieć że... beta

Ustawa stemplowa (ang. Stamp Act), albo ustawa o znaczkach skarbowych, które były wydawane w Anglii jako potwierdzenie wniesienia opłaty, z lat 1765-1766 była uchwaloną przez parlament brytyjski ustawą nakładającą podatki na działalność prowadzoną w 13 koloniach brytyjskich w Ameryce. Ustawa ta została uchwalona 22 marca 1765 roku i weszła w życie 1 listopada tego samego roku.
Preliminaria pokojowe (łac. praeliminaris - przygotowawczy) – tymczasowy układ, wstępna umowa między dwoma lub więcej wrogimi stronami, zazwyczaj państwami lub rządami, prowadzącymi wojnę. W umowie tej strony konfliktu zbrojnego lub wojny ustanawiają długotrwałe zawieszenie broni oraz przyrzekają (zobowiązują się) zawrzeć traktat pokojowy lub przywracają pokój, pozostawiając szczegółowe kwestie dotyczące pokoju do uregulowania w późniejszym terminie.
Nationalencyklopedin – największa, szwedzka encyklopedia współczesna. Jej stworzenie było możliwe dzięki kredytowi w wysokości 17 mln koron, którego udzielił rząd szwedzki w 1980 roku i który został spłacony w 1990. Drukowana wersja składa się z 20 tomów i zawiera 172 tys. haseł. Wersja internetowa zawiera 260 tys. haseł (stan z czerwca 2005). Inicjatorem projektu był rząd szwedzki, który rozpoczął negocjacje z różnymi wydawcami. Negocjacje zakończyły się w 1985, kiedy na wydawcę został wybrany Bra Böcker z Höganäs. Encyklopedia miała uwzględniać kwestie genderowe i związane z ochroną środowiska. Pierwszy tom ukazał się w 1989 roku, ostatni w 1996. Dodatkowo w roku 2000 ukazały się trzy dodatkowe tomy. Encyklopedię zamówiło 54 tys. osób. W 1997 roku ukazało się wydanie elektroniczne na CD, a w 2000 pojawiło się wydanie internetowe, które jest uzupełniane na bieżąco.
Prezydent Kongresu Kontynentalnego był przewodniczącym Kongresu Kontynentalnego wybieranym przez jego członków. Po ratyfikowaniu artykułów konfederacji 1 marca 1781 roku przez wszystkie trzynaście stanów prezydent kongresu nosił oficjalny tytuł President of the United States in Congress Assembled. Mimo tego funkcja prezydenta Kongresu Kontynentalnego bardziej przypominała współczesną funkcję spikera Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych niż funkcję prezydenta Stanów Zjednoczonych.
Pokój wersalski lub pokój paryski – traktat zawarty 3 września 1783 w Wersalu, kończący wojnę o niepodległość Stanów Zjednoczonych oraz formalnie zrywający uzależnienie kolonii w Ameryce Północnej od Królestwa Wielkiej Brytanii. Na mocy traktatu Brytyjczycy uznali niepodległość Stanów Zjednoczonych Ameryki. Ponadto zrzekli się na rzecz Hiszpanii Florydy, Minorki, a na rzecz Królestwa Francji kilku wysp antylskich (m. in. Saint Lucia, Tobago), kilku miast w Indiach Wschodnich oraz Saint-Pierre i Miquelon, Senegalu i Gorei w Afryce.
Prezydent Stanów Zjednoczonych – głowa państwa Stanów Zjednoczonych, na mocy artykułu II Konstytucji sprawuje władzę wykonawczą kraju, jest naczelnym dowódcą sil zbrojnych, może też żądać pisemnych opinii od kierujących wszystkimi departamentami rządowymi w zakresie podległych im spraw. Prezydentowi przysługuje tez prawo darowania bądź zawieszania kar, za wszystkie przestępstwa przeciw Stanom Zjednoczonym, z wyjątkiem kar wynikłych z nadużyć popełnionych w trakcie sprawowania urzędów. W porozumieniu z Senatem i za zgodą 2/3 obecnych na posiedzeniu Senatorów, ma prawo zawierania umów międzynarodowych, powoływania za zgoda Senatu ambasadorów, konsulów, sędziów Sadu Najwyższego i ministrów pełnomocnych oraz wszystkich urzędników federalnych, których sposób powoływania nie został inaczej ustanowiony konstytucją bądź ustawami.
Kongres w Albany, inaczej Konferencja w Albany – spotkanie przedstawicieli siedmiu spośród trzynastu północnoamerykańskich kolonii brytyjskich latem 1754 roku wobec zagrożenia spodziewanym wybuchem konfliktu z Francją. Reprezentanci spotykali się codziennie, od 19 czerwca do 11 lipca w Albany w prowincji Nowy Jork, aby dyskutować o stosunkach z plemionami indiańskimi oraz o wspólnych środkach obronnych przeciw Francuzom. Mieli nadzieję zawrzeć traktaty z tymi plemionami, które przysłały do Albany swoich reprezentantów na rozmowy z dowódcami British Army, lecz Indianie nie przyjęli zwyczajowych podarków i zerwali rokowania. Część z nich – w czasie wojny o kolonie – miała opowiedzieć się po stronie Francuzów.

Reklama