Komutacja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Komutacja – dynamiczne zestawianie połączeń.

Definicje maszyny elektrycznej oraz uznawanie niektórych urządzeń za maszyny bywa nieco zróżnicowane. Przykłady definicji:W przypadku domów początkowy odcinek łącza tworzy para przewodów prowadzona od abonenta do lokalnej centrali telefonicznej. Jeżeli łączone numery telefoniczne należą do tego samego obszaru lokalnego to łącze zamyka centrala lokalna, a jeśli łączone numery należą do dwóch różnych obszarów, wtedy łącze biegnie przez co najmniej dwie centrale. Taką znaczącą różnicą między łączem dedykowanym a komutowanym jest to, że łącze dedykowane jest stałe, to znaczy zawsze znajduje się w stanie połączonym, a łącze komutowane można w dowolnej chwili zestawiać i odłączać, co ma wpływ na wysokość opłat.

Komutacja w telekomunikacji[ | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Komutacja łączy.

Wykonywana zwykle przez operatora telekomunikacyjnego. Na czas połączenia zestawiane jest osobne łącze, które jest zwykle niezależne od innych trwających w tym czasie połączeń (tzn. że przez to łącze nie przesyła się sygnałów obcych abonentów).

Abonent – według prawa telekomunikacyjnego podmiot, który jest stroną umowy o świadczenie usług zawartej z dostawcą publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych.Komutacja wiadomości - wiadomości zawierają adres stacji docelowej, przy czym wiadomości te mogą być przechowywane przez pewien czas, jeżeli jest to niezbędne, w węzłach sieci, zanim zostaną dalej przesłane. Kanały są zajmowane tylko w czasie rzeczywistego przesyłania wiadomości między sąsiednimi węzłami. Polepsza to w porównaniu z komutacją łączy, efektywność wykorzystania sieci telekomunikacyjnej, kosztem wprowadzenia większych i nierównomiernych opóźnień.

Przeciwieństwem komutacji może być np. transmisja pakietowa (datagramowa), w czasie której w tym samym kanale telekomunikacyjnym i w tym samym czasie przesyłane są informacje (podzielone na pakiety) pochodzące od wielu, niepołączonych ze sobą abonentów.

Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Datagram – blok danych pakietowych przesyłany przez sieć komunikacyjną między komputerami lub abonentami sieci, zawierający wszelkie niezbędne informacje do przesłania danych z hosta źródłowego do hosta docelowego, bez konieczności wcześniejszej wymiany informacji przez te hosty. Podstawowa jednostka przesyłania danych w sieciach pakietowych, w których czas i kolejność dostarczenia kolejnych jednostek danych nie są gwarantowane.
Komutacja kanałów (komutacja łączy, komutacja obwodów) polega na przydzieleniu wybranemu połączeniu wybranej sekwencji połączonych kanałów od terminala źródłowego do terminala docelowego. W sieciach z komutacją kanałów przesyłanie danych następuje dopiero po ustanowieniu połączenia, czyli uzyskaniu specjalnej trasy pomiędzy systemem nadawcy a systemem odbiorcy. Trasa jest sekwencją kolejno połączonych kanałów. Kanały te zostają zajęte przez cały czas, w którym trwa połączenie. Zarezerwowane kanały nie mogą być używane przez inne połączenia. Samo przesyłanie informacji odbywa się w 3 fazach:
Komutacja pakietów – w telekomunikacji sposób transmisji danych polegający na dzieleniu strumienia danych na kawałki (pakiety), a następnie wysyłaniu ich za pomocą łączy komunikacyjnych pomiędzy węzłami sieci. Każdy pakiet podlega osobnemu trasowaniu – może podążać do celu ścieżką niezależną od wcześniejszych pakietów.
Komutator – element przełączający umieszczany na wirniku komutatorowych maszyn elektrycznych (silników prądu stałego i generatorów prądu stałego zwanych także prądnicami). Komutator umożliwia przepływ prądu elektrycznego do wirnika synchronicznie z obrotem wirnika przełączając kierunek prądu w uzwojeniach wirnika wraz z jego obrotem. Komutator zbudowany jest z dielektrycznego walca o wysokiej odporności temperaturowej, nałożonego na oś wirnika. Na powierzchni walca umieszczone są wzdłużnie sekcje, najczęściej miedziane. Do nich podłączone są kolejne uzwojenia wirnika. Sekcje izolowane są między sobą przy pomocy polimerowych przekładek. Po powierzchni walca ślizgają się grafitowe szczotki dociśnięte przez sprężyny.
Komutacja ATM - jest odmianą komutacji pakietów, w której pakiety zastąpiono krótkimi komórkami o stałej długości, co pozwala na sprzętową realizacje komutacji. Z komutacją łączy wiąże komutacje ATM konieczność zestawiania połączenia między stacjami końcowymi, przed rozpoczęciem przesyłania informacji użytkowej, tzn. zapewnienia (w sensie statycznym) dostępności zasobów sieci (łączy, buforów w węzłach) w czasie przesyłania tej informacji.

Reklama