Komsomolskaja (stacja metra na linii Kolcewaja)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Komsomolskaja (Комсомольская)stacja moskiewskiego metra linii okrężnej (kod 070). Na stacji istnieje możliwość przejścia na stację Komsomolskaja linii Sokolniczeskiej.

Metro moskiewskie (ros. Московский метрополитен) – system kolei miejskiej, głównie podziemnej, zlokalizowany w stolicy Rosji- Moskwie, liczący łącznie 317,5 km długości i składający się z 12 linii na których znajduje się 190 stacji. Jest najbardziej obciążonym metrem Europy, a także na świecie. Do metra w Moskwie wsiadają codziennie 2.392.200 pasażerów (2002).Wielka smuta (ros. Смутное время) – okres kryzysu Carstwa Rosyjskiego w latach 1598-1613, wywołany uzurpacją tronu carskiego, połączoną z interwencją wojsk polskich i szwedzkich.

Stacja znana jest z lokalizacji pod największym węzłem przesiadkowym w Moskwie – placem Komsomolskim. Obsługuje 3 dworce kolejowe: Jarosławski, Kazański i Leningradzki. Wyjścia prowadzą na plac Komsomolski i wszystkie dworce.

Wystrój[ | edytuj kod]

Stacja jest trzykomorowa, jednopoziomowa, posiada jeden peron. W 1951 architekci zostali odznaczeni za projekt stacji nagrodą Stalinowską, a w 1958 stację nagrodzono Grand Prix na Expo w Brukseli. Głównym motywem wystroju w stylu barokowym jest rosyjska walka z najeźdźcami i zwycięstwo w wielkiej wojnie ojczyźnianej z III Rzeszą. Przestronny hall ozdobiono 68 wysokimi, ośmiobocznymi kolumnami w stylu korynckim z jasnego marmuru ze zdobionymi bazami. Ponad kolumnami znajdują się mozaiki i płaskorzeźby przedstawiające broń z różnych epok wykonane ze smalty. Centralna sala ozdobiona jest 8 mozaikami, 5 z nich przedstawia rosyjskich dowódców:

Kolumna – pionowa podpora architektoniczna o kolistym przekroju trzonu. Jeden z najstarszych i najpowszechniej stosowanych w architekturze elementów podporowo-dźwigowych pełniących funkcje konstrukcyjne, budowany od czasów starożytnych.Mozaika – dekoracja w postaci ornamentu lub obrazu, wykonana z drobnych, o różnej kolorystyce (dwu lub wielobarwne), fakturze i kształcie kamyczków, kawałków szkła lub ceramiki. Elementy są przyklejone do podłoża przez ułożenie na niezwiązanej zaprawie, wapiennej, cementowej lub żywicy pochodzenia roślinnego (mastyks z drzewa Pistacia lentiscus). Stosowana jest do zdobienia posadzek, ścian, kopuł, sklepień, apsyd w budownictwie sakralnym i świeckim, mebli (zwłaszcza blatów stołów, sepetów, biurek).
  • 1242 – Aleksander Newski po bitwie na jeziorze Pejpus
  • 1380 – Dymitr Doński po bitwie na Kulikowym Polu
  • 1612 – Kuźma Minin i Dymitr Pożarski po zakończeniu Wielkiej Smuty
  • 1799 – Aleksandr Suworow po przekroczeniu Alp
  • 1812 – Michaił Kutuzow po bitwie pod Borodino
  • Pozostałe trzy poświęcono zwycięstwu nad III Rzeszą, ale tylko jeden z nich (Żołnierze sowieccy na Reichstagu) zachował się w oryginalnej formie. Pozostałe dwa były wielokrotnie zmieniane i w 1963 roku zastąpiono je nowymi (Lenin przemawiający na placu Czerwonym i Triumf). Również półokrągłe sufity są ozdobione mozaikami. Pomieszczenia oświetlone są przez masywne żyrandole, większe w głównej hali. Podłogi wyłożono szarym granitem. Na końcu stacji znajduje się duża mozaika przedstawiająca Order „Zwycięstwo”.

    Barok (z por. barocco – "perła o nieregularnym kształcie" lub z fr. baroque – "bogactwo ozdób") – główny kierunek w kulturze środkowo i zachodnioeuropejskiej, którego trwanie datuje się na zakres czasowy od końca XVI wieku do XVIII wieku. Uznany za oficjalny styl Kościoła katolickiego czasów potrydenckich, stąd pojawiające się jeszcze w połowie XX wieku zamienne określenia: "sztuka jezuicka" czy "sztuka kontrreformacyjna". W odróżnieniu od humanizmu antropocentrycznego doby renesansu, barok reprezentował humanizm teocentryczny. W znaczeniu węższym, barok to jeden z nurtów literackich XVII wieku, koegzystujący z klasycyzmem i manieryzmem; od niego XX-wieczni literaturoznawcy wyprowadzili jednak nazwę dla całej epoki.Aleksandr Wasiljewicz Suworow, ros. Александр Васильевич Суворов (ur. 24 listopada 1729 w Moskwie, zm. 18 maja 1800 w Sankt Petersburgu) – książę italski 1799, książę Sardynii, hrabia Rymnika 1789, hrabia Świętego Cesarstwa Rzymskiego, rosyjski generalissimus 1798, marszałek polny Austrii. Dowódca i teoretyk wojskowy. Był sławny ze względu na odniesione sukcesy militarne.

    Stacja jest połączona z linią Sokolniczeską pod ziemią i przez monumentalny westybul na powierzchni.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Oficjalna strona Moskiewskiego Metra (ang. • ros.). [dostęp 05.05.2011].
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Strona Moskiewskiego Metra o stacji Komsomolskaja
  • Strona metro.ru o stacji Komsomolskaja (ros.)
  • Wizualizacja stacji na Kartametro.info
  • Linia Kolcewaja na UrbanRail.Net




  • Warto wiedzieć że... beta

    Ośmiokąt (ośmiobok, oktagon) – wielokąt o ośmiu bokach. Na ogół rozpatruje się ośmiokąty płaskie, czyli zawarte w płaszczyźnie euklidesowej. Szczególnym przypadkiem jest ośmiokąt foremny, który jest figurą wypukłą, mającą wszystkie 8 boków równej długości i 8 kątów równej wielkości. Jest to wielokąt foremny.
    Michaił Iłłarionowicz Goleniszczew-Kutuzow (ros. Михаил Илларионович Голенищев-Кутузов, ur. 16 września 1745 w Petersburgu, zm. 28 kwietnia 1813 w Bolesławcu) – rosyjski dowódca, od roku 1812 książę smoleński, a 31 sierpnia 1812 generał feldmarszałek, wolnomularz
    Bitwa na jeziorze Pejpus (także: bitwa na lodzie, bitwa na jeziorze Czudzkim) – starcie zbrojne, które miało miejsce 5 kwietnia 1242. Wojska nowogrodzkie dowodzone przez księcia Aleksandra Newskiego zadały klęskę armii zakonu krzyżackiego i połączonego z nimi zakonu kawalerów mieczowych pod wodzą księcia-biskupa Dorpatu Hermana I, zapobiegając tym samym niemieckiej ekspansji na wschód.
    Wielka wojna ojczyźniana, wielka wojna narodowa (ros. Великая Отечественная война – ВОВ) – w radzieckiej i rosyjskiej literaturze i historiografii propagandowy termin określający część II wojny światowej, w której po stronie koalicji antyhitlerowskiej przeciwko III Rzeszy i jej sojusznikom brał udział Związek Radziecki. Obejmuje okres od ataku Niemiec na ZSRR 22 czerwca 1941 (operacja „Barbarossa”) do 9 maja 1945 roku (przyjmowana w ZSRR data kapitulacji Niemiec i zakończenia II wojny światowej w Europie).
    Marmur (z stgr. μάρμαρος marmaros) – skała metamorficzna powstała z przeobrażenia wapieni, rzadziej dolomitów. Składa się głównie z krystalicznego kalcytu lub dolomitu (marmur dolomitowy). Niewielka część geologów jako marmur definiuje wyłącznie skały węglanowe, przeobrażone w warunkach głębokiego metamorfizmu strefy kata (temperatury 500-700 °C, wysokie ciśnienie), nazywając skały przeobrażone w strefach niższego metamorfizmu (epi i mezo) wapieniem krystalicznym. Przeważnie jednak terminu „wapień krystaliczny” używa się w przypadku skał metamorficznych, jako synonimu marmuru dla każdej skały węglanowej, poddanej metamorfizmowi.
    Bitwa pod Borodino, Bitwa pod Możajskiem (ros. Бородинское сражение, we Francji znana jako Bataille de la Moskova) – bitwa stoczona w dniach 5–7 września 1812 roku pomiędzy armią francuską dowodzoną przez Napoleona Bonaparte, a rosyjską, dowodzoną przez Michaiła Kutuzowa. W jej wyniku Kutuzow wycofał wojska z pola walki, otwierając tym samym Napoleonowi drogę do Moskwy.
    Wystawa Światowa w Brukseli w 1958 roku (hol. Brusselse Wereldtentoonstelling, fr. Exposition Universelle et Internationale de Bruxelles) – jedna z wystaw światowych (ang. EXPO), która odbyła się w dniach 17 kwietnia-19 października 1958 roku na przedmieściach Brukseli (w dzielnicy Laeken) w Belgii. Wystawa pozostawiła po sobie budowlę-pamiątkę, obecnie jeden z głównych symboli Brukseli – Atomium.

    Reklama