Komitet Centralny Partii Pracy Korei

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Komitet Centralny Partii Pracy Korei (kor. 조선로동당 중앙위) – centralna instancja i naczelny organ kształtowania polityki Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej (Korei Północnej). Zatwierdza i kontroluje realizację bieżących kampanii polityczno-ideologicznych, opracowuje i sprawuje pieczę nad polityką i pracą północnokoreańskiego rządu, a także proponuje oraz zatwierdza wszelkie zmiany na najwyższych stanowiskach państwowych KRLD (zarówno cywilnych, jak i wojskowych).

Partia Pracy Korei (kor. 조선로동당, trl. Dzoson Lodongdang) - monopartia, rządząca w Korei Północnej. Jedno z trzech istniejących ugrupowań politycznych w kraju, działające we Froncie Ojczyźnianym. Partia określa swoją ideologię jako dżucze. Według oficjalnych północnokoreańskich źródeł powołana została 10 października 1945 roku po wycofaniu się wojska radzieckiego w wyniku połączenia Komunistycznej Partii Korei Północnej oraz Nowej Partii Ludowej. Faktycznie została sformowana 30 czerwca 1949 z połączenia Partii Pracy obydwu Korei w Pjongjangu. W pierwsze lata istnienia zdominowała wojna koreańska. Po jej zakończeniu na skutek zerwania z polityką stalinizmu przez Nikitę Chruszczowa na XX Zjeździe KPZR. Latem 1956 roku Kim Ir Sen został wezwany do Moskwy. Nikita Chruszczow udzielił mu nagany w związku z nieprzeprowadzeniem procesu destalinizacji w jego kraju. Aby temu zapobiec Kim Ir sen opóźnił plenum komitetu centralnego o ponad miesiąc i przekupił jego członków aby zachować status quo 30 sierpnia Choe Chang-ik wygłosił przemówienie atakując Kim Ir Sena za koncentrowanie władzy partii i państwa swoich rękach, oraz skrytykował linię partii stawiającą na uprzemysłowienie, które nie zaspokaja powszechnego głodu wśród ludzi w Korei Północnej. Skrytykował także istnienie państwa policyjnego. W odpowiedzi na krytykę obiecał przeprowadzić reformy do których jednak nigdy nie doszło a opozycja partyjna musiała udać się na emigrację do Chin i została usunięta z Komitetu Centralnego.Biały Dom (z ang. White House) – oficjalna rezydencja i miejsce pracy prezydentów USA położona w Waszyngtonie, Dystrykt Kolumbia. Nazwa ta została nadana budynkowi 14 września 1901 r. przez prezydenta Roosevelta. Wcześniej nazywany był Pałacem Prezydenckim, Domem Prezydenckim i Siedzibą Władz Wykonawczych.

Funkcjonowanie Komitetu Centralnego Partii Pracy Korei[ | edytuj kod]

Skład Komitetu Centralnego jest formalnie wybierany podczas Kongresu Partii Pracy Korei. Obecnie Komitet Centralny liczy 118 członków oraz 105 zastępców. Zgodnie z wewnątrzpartyjnymi regulacjami PPK, Komitet Centralny powinien odbywać spotkania plenarne nie rzadziej, niż co 6 miesięcy. Podczas posiedzeń plenarnych w gronie członków KC dyskutowane są sprawy polityki partii oraz państwa, a także ustalane nominacje na nowych członków Biura Politycznego KC, sekretarzy KC. Ponadto, mają być wówczas wybierani nowi członkowie Komitetu oraz ich zastępcy (kandydaci na członka KC). W odróżnieniu od innych partii komunistycznych i socjalistycznych na świecie, Komitet Centralny nie ma prawa wyboru Generalnego Sekretarza Partii, lecz wyboru tego dokonuje się bezpośrednio na Kongresie.

United States Secret Service (ang. Tajna Służba Stanów Zjednoczonych), agencja Stanów Zjednoczonych powołana przez Kongres amerykański 5 sierpnia 1865 roku do walki z fałszerzami pieniędzy i pierwotnie utworzona przy Departamencie Skarbu.W 2001 r. została przeniesiona do Departamentu Bezpieczeństwa Krajowego USA.Ryu Yŏng Sŏp, również Ryu Yong Sop (ur. ?) – północnokoreański polityk, były minister łączności KRLD. Ze względu na przynależność do najważniejszych gremiów politycznych Korei Północnej, uznawany za członka elity władzy KRLD.

Formalne obowiązki KC są opisane w artykule 23. Statutu Partii Pracy Korei: „Komitet Centralny zarządza pracą Partii i wszelkimi sprawami organizacyjnymi pomiędzy Kongresami Partii. Komitet Centralny ustanawia monolityczny system ideologiczny dla całej Partii, zajmuje się tworzeniem i realizacją polityk Partii w różnych dziedzinach, dba o podwyższanie rangi i osiągnięć Partii, kontroluje aspekty administracyjne i ekonomiczne na wszystkich szczeblach zarządzania Partią, jest odpowiedzialny za organizację Rewolucyjnych Sił Zbrojnych, reprezentuje Partię w stosunkach z innymi partiami politycznymi w kraju i za granicą, a także rozporządza finansami Partii.”

Pak To Ch’un, również Pak To Chun (kor. 박도춘, ur. 9 marca 1944) – północnokoreański polityk i czterogwiazdkowy generał (kor. 대장) Koreańskiej Armii Ludowej. Ze względu na przynależność do najważniejszych gremiów politycznych Korei Północnej, uznawany za członka ścisłej elity władzy KRLD. Rodong Sinmun (로동신문, Gazeta Pracy) – gazeta wydawana w Korei Północnej. Redaktorem naczelnym czasopisma jest Kim Ki Ryong. Rodong Sinmun jest wydawana od 1945. Siedziba redakcji znajduje się w Pjongjangu.

Punkt 24. Statutu mówi natomiast: „Posiedzenia plenarne Komitetu Centralnego powinny odbywać się nie rzadziej niż raz na sześć miesięcy. Podczas spotkań plenarnych omawia się sprawy ważne z punktu widzenia Partii, dokonuje wyboru Generalnego Sekretarza, sekretarzy oraz członków Biura Politycznego oraz jego Komitetu Stałego, omawia się sprawy organizacyjne Sekretariatu KC oraz wybiera członków gremiów politycznych i wojskowych Partii.”

Ri Yŏng Su, również Ri Yong Su (ur. 1946) – północnokoreański polityk. Ze względu na przynależność do najważniejszych gremiów politycznych Korei Północnej, uznawany za członka elity władzy KRLD.Jo Yŏn Jun, również Jo Yon Jun (ur. 28 września 1937) – północnokoreański polityk. Ze względu na przynależność do najważniejszych gremiów politycznych Korei Północnej, uznawany za członka ścisłej elity władzy KRLD.

W praktyce praca Komitetu Centralnego Partii Pracy Korei wygląda inaczej, niż wynika to z wewnątrzpartyjnych regulacji. Spotkania plenarne KC odbywają się o wiele rzadziej, niż powinny według Statutu PPK. Ostatnie, 21. Plenum 6. Komitetu Centralnego (tj. powstałego na 6. Kongresie PPK) odbyło się w grudniu 1993, jeszcze za życia pierwszego dyktatora Korei Północnej, Kim Ir Sena. Ponadto ostatni, 6. Kongres PPK odbył się w październiku 1980. Tym samym wszelkie zmiany w KC faktycznie zatwierdzane są najczęściej nieformalnie, w drodze bezpośrednich, zakulisowych ustaleń najwyższych władz Korei Północnej, lub, jak to miało miejsce w ostatnich latach, podczas Konferencji PPK. Pierwsza od 44 lat, 3. Konferencja odbyła się 28 września 2010, a 11 kwietnia 2012 wiele istotnych decyzji odnośnie do roszad personalnych na szczytach władz KRLD zapadło podczas 4. Konferencji PPK. Konferencje Delegatów PPK mają jednak formalnie nieco inny, niższy status od partyjnych Kongresów.

Kim Jŏng Gak, również Kim Jong Gak (ur. 20 lipca 1941) – północnokoreański polityk i dowódca wojskowy, wicemarszałek Koreańskiej Armii Ludowej (차수), minister sił zbrojnych KRLD od kwietnia 2012 roku.Jŏng Myŏng Do, również Jong Myong Do (ur. ?) – północnokoreański polityk i czterogwiazdkowy generał (대장) Koreańskiej Armii Ludowej. Dowódca Marynarki Wojennej KAL. Ze względu na przynależność do najważniejszych gremiów politycznych Korei Północnej, uznawany za członka ścisłej elity władzy KRLD.

Historycznie rola Komitetu Centralnego PPK była bardzo silna za rządów Kim Ir Sena, pierwszego przywódcy północnokoreańskiego państwa totalitarnego. Po śmierci Kim Ir Sena w 1994 i przejęciu władzy w KRLD przez jego syna, Kim Dzong Ila, zakres władzy i rola KC w kształtowaniu polityki państwa osłabła, czego oznaką było odejście od organizowania Kongresów Partii w istotnych dla państwa momentach historycznych. Kim Dzong Il najważniejszym ośrodkiem władzy państwowej uczynił nieistniejącą Komisję Obrony Narodowej KRLD. Była to część realizacji polityki opartej na doktrynie Songun, zakładającej o wiele większą niż do tej pory rolę Koreańskiej Armii Ludowej, czyli północnokoreańskiej armii, w kształtowaniu polityki państwa.

Kim Pyŏng Ryul, również Kim Pyong Ryul (ur. 1926) – północnokoreański polityk i czterogwiazdkowy generał (대장) Koreańskiej Armii Ludowej. Ze względu na przynależność do najważniejszych gremiów politycznych Korei Północnej, uznawany za członka elity władzy KRLD.Ri Pyŏng Sam, również Ri Pyong Sam (ur. ?) – północnokoreański polityk i trzygwiazdkowy generał (상장, generał-pułkownik) Koreańskiej Armii Ludowej. Ze względu na przynależność do najważniejszych gremiów politycznych Korei Północnej, uznawany za członka elity władzy KRLD.

Struktura Komitetu Centralnego PPK[ | edytuj kod]

Komitetowi Centralnemu bezpośrednio są podporządkowane trzy gremia: Biuro Polityczne, Komisja Kontroli Partyjnej oraz Sekretariat.

Biuro Polityczne KC (kor. 정치국, według stanu z 28 lipca 2012 liczący 18 członków i 13 zastępców) zarządza sprawami partyjnymi i wprowadza ewentualne zmiany w polityce oraz ideologii państwa pomiędzy spotkaniami plenarnymi Komitetu Centralnego. Szczególnie istotnym elementem politbiura jest jego Komitet Stały (kor. 상임위원회), 4-osobowe (Kim Dzong Un, Kim Yŏng Nam, Choe Yŏng Rim, Ch’oe Ryong Hae – stan z dnia 28 lipca 2012) kolegium stojące na czele Biura. Komitet Stały Biura Politycznego jest najważniejszym politycznie gremium Partii Pracy Korei. Komisja Kontroli Partyjnej (kor. 검열위원회) zajmuje się sprawami związanymi z członkostwem w Partii Pracy Korei, a także rozstrzyga wszelkie spory między członkami PPK i orzeka w sprawach dyscyplinarnych.

Kim Ki Ryong (ur. 28 marca 1940) – północnokoreański dziennikarz i polityk. Redaktor naczelny dziennika Rodong Sinmun, głównego organu Komitetu Centralnego Partii Pracy Korei. Ze względu na przynależność do najważniejszych gremiów politycznych Korei Północnej, uznawany za członka elity władzy KRLD.O Su Yong (ur. 1944) – północnokoreański polityk i czterogwiazdkowy generał (대장) Koreańskiej Armii Ludowej. Ze względu na przynależność do najważniejszych gremiów politycznych Korei Północnej, uznawany za członka elity władzy KRLD.

Rolą sekretariatu (kor. 비서국) jest koordynacja pracy administracyjnej każdego z kilkunastu wydziałów merytorycznych, będących częścią Komitetu Centralnego. Każdy z sekretarzy (członków Sekretariatu) jest odpowiedzialny za inną dziedzinę polityki (np. Ch’oe T’ae Bok za sprawy zagraniczne). Niekiedy sekretarz może być także szefem wydziału KC (np. obecnie Kim Ki Nam jest dyrektorem Wydziału Propagandy i Agitacji, gdy jednocześnie za to samo odpowiada jako sekretarz).

Hancha, hanja (한자, 漢字; dosł. „znaki Han”) lub Hanmun (한문; 漢文), czasami tłumaczone jako „znaki sinokoreańskie” - koreańska nazwa dla znaków chińskich. Dokładnie rzecz biorąc nazwa ta tyczy się tylko tych znaków, które zostały zapożyczone do języka koreańskiego, a ich wymowa dopasowana do wymowy koreańskiej. W przeciwieństwie do japońskich kanji, znaki hancha nie były modyfikowane i zachowały wygląd podobny do tradycyjnych znaków chińskich.Kim Rak Hŭi, również Kim Rak Hui (ur. 11 listopada 1933) – północnokoreańska polityk, jedna z niewielu kobiet pełniących najwyższe funkcje w aparacie władzy KRLD. Ze względu na przynależność do najważniejszych gremiów politycznych Korei Północnej, uznawana za członkinię ścisłej elity władzy tego kraju.

Organem KC, odpowiedzialnym za zarządzanie sprawami wojskowymi jest Centralna Komisja Wojskowa (kor. 중앙군사위원회), złożona głównie z generałów będących członkami KC. Jest to jedno z dwóch najważniejszych gremiów decyzyjnych KRLD (obok zlikwidowanej Komisji Obrony Narodowej, która znajdowała się poza strukturą KC), sprawujących zwierzchnictwo nad armią.

Ri Jae Il (ur. 1935) – północnokoreański polityk. Ze względu na przynależność do najważniejszych gremiów politycznych Korei Północnej, uznawany za członka elity władzy KRLD.Kwŏn Hyŏk Pong, również Kwon Hyok Pong (ur. 1944) – północnokoreański polityk. Ze względu na przynależność do najważniejszych gremiów politycznych Korei Północnej, uznawany za członka elity władzy KRLD. W ciągu całej kariery pracował głównie w instytucjach państwowych zajmujących się zagadnieniami kultury i sztuki.

Kompetencje poszczególnych z kilkunastu wydziałów KC w dużej mierze pokrywają się z resortami rządu KRLD. Ocenia się jednak, że szefowie wydziałów w Komitecie Centralnym posiadają w swoich dziedzinach o wiele większą władzę i możliwości wpływu na politykę państwa, niż ministrowie. Za najważniejszy i najbardziej wpływowy wydział KC uchodzi Wydział Administracyjny (kor. 행정부), którego dyrektorem był Jang Sŏng T’aek (do 2013), członek ścisłej elity rządzącej Koreą Północną.

Ri Su Yong (ur. 1935) – północnokoreański polityk, były ambasador Korei Północnej w Szwajcarii (1998 – 2010) oraz były przewodniczący Komisji ds. Inwestycji Joint-venture w rządzie KRLD (od stycznia 2011 do lutego 2012) zastępca członka Komitetu Centralnego Partii Pracy Korei.Jang Pyŏng Gyu, również Jang Pyong Gyu (ur. ?) – północnokoreański polityk. Ze względu na przynależność do najważniejszych gremiów politycznych Korei Północnej, uznawany za członka elity władzy KRLD.

Organem prasowym Komitetu Centralnego jest gazeta Rodong Sinmun (kor. 로동신문), największy i najważniejszy północnokoreański dziennik.

Podstrony: 1 [2] [3] [4]




Warto wiedzieć że... beta

Kim Dzong Il (IPA: [kimdzɔŋil], kor. 김정일) (ur. 16 lutego 1941 lub 1942 we Wiatskoje, zm. 17 grudnia 2011 w Pjongjangu) – przywódca Korei Północnej w latach 1994–2011. Był następcą swego ojca i założyciela KRLD, Kim Ir Sena po jego śmierci w 1994 roku. Był również sekretarzem generalnym Partii Pracy Korei, przewodniczącym Narodowej Komisji Obrony, a także marszałkiem i dowódcą Koreańskiej Armii Ludowej.
Kim Dzong Un (IPA: [kimdzɔŋɯn], kor. 김정은, ur. 8 stycznia 1983 w Pjongjangu) – trzeci syn Kim Dzong Ila, przywódcy Korei Północnej w latach 1994–2011, i wnuk Kim Ir Sena - Prezydenta KRL-D (zm. 1994); po śmierci Kim Dzong Ila, od grudnia 2011 de facto przywódca Korei Północnej, od 13 kwietnia 2012 Pierwszy Przewodniczący Narodowej Komisji Obrony, marszałek.
Jo Pyŏng Ju, również Jo Pyong Ju (ur. 1 grudnia 1942) – północnokoreański polityk. Ze względu na przynależność do najważniejszych gremiów politycznych Korei Północnej, uznawany za członka elity władzy KRLD.
Jang Sŏng T’aek, również Jang Song Thaek, kor. 장성택, IPA: [dʑaŋ suŋ tɛk] (ur. 2 lutego 1946 w Kangwŏn, zm. 12 grudnia 2013 w Pjongjangu) – północnokoreański polityk, mąż Kim Kyŏng Hŭi, siostry Kim Dzong Ila - przywódcy Korei Północnej w latach 1994-2011. Wiceprzewodniczący Komisji Obrony Narodowej KRLD od 7 czerwca 2010 do 8 grudnia 2013.
Ri Yong Mu (ur. 25 stycznia 1925) – północnokoreański polityk i dowódca wojskowy, wicemarszałek Koreańskiej Armii Ludowej (차수).
Kim Myŏng Guk, również Kim Myong Guk (ur. 1940) – północnokoreański polityk i czterogwiazdkowy generał (대장) Koreańskiej Armii Ludowej. Ze względu na przynależność do najważniejszych gremiów politycznych Korei Północnej, uznawany za członka ścisłej elity władzy KRLD.
Korea Północna (kor. 조선민주주의인민공화국, hancha 朝鮮民主主義人民共和國, MCR. Chosŏn Minjujuŭi Inmin Konghwaguk, Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna, w skrócie KRLD) – państwo totalitarne w Azji Wschodniej, powstałe w północnej części Półwyspu Koreańskiego po II wojnie światowej, na terenach zajętych przez Armię Czerwoną. Oficjalnie, według konstytucji, Korea Północna jest republiką socjalistyczną. Przynajmniej formalnie Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna nie jest państwem komunistycznym. Od 2009 roku władze Korei Północnej rozpoczęły wykreślać odniesienia sugerujące komunistyczny ustrój i charakter państwa z konstytucji oraz z innych oficjalnych dokumentów.

Reklama