Komediodramat

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ujednoznacznienie Niniejszy artykuł dotyczy gatunku filmowego. Pojęcie komediodramat odnosi się także do utworów scenicznych – tragikomedia.
Scena z filmu Brzdąc z 1921 roku

Komediodramat, film tragikomiczny – utwór filmowy, który łączy w swej konstrukcji elementy dramatu, komedii, liryzmu i tragizmu, tworząc z nich zarazem komediową i dramatyczną wizję świata wywołującą zarówno śmiech, jak i współczucie widza.

Film dramatyczny – gatunek filmowy zawierający najczęściej utwory o charakterze fabularnym, rzadziej także dokumentalnym, których struktura ma za zadanie poruszyć emocje widza. Akcja filmu skupia się wokół głównego konfliktu. W zależności od typu konfliktu i problematyki występują różne odmiany gatunku.Tragizm – jest to kategoria estetyczna, oznaczająca konflikt równorzędnych wartości moralnych, w wyniku którego jednostka działająca świadomie w imię wielkiego i szlachetnego celu, jest skazana na klęskę. Starcie równorzędnych racji moralnych (konflikt tragiczny) powoduje nieuchronną klęskę jednostki szlachetnej (zasadnicza cecha dramatu antycznego i klasycznego).

Charakterystyczną cechą komediodramatu jest ton serio, różniący go od form czysto komediowych takich jak: burleska, groteska, farsa, parodia itp.

Przykłady komediodramatów:

  • Psie życieCharlie Chaplin (1918)
  • BrzdącCharlie Chaplin (1921)
  • Być albo nie byćErnst Lubitsch (1942)
  • Zezowate szczęścieAndrzej Munk (1960)
  • Noce CabiriiFederico Fellini (1957)
  • Pali się moja pannoMiloš Forman (1967)
  • Hannah i jej siostryWoody Allen (1986)
  • Forrest GumpRobert Zemeckis (1994)
  • Życie jest piękneRoberto Benigni (1997)
  • Patch AdamsTom Shadyac (1998)
  • Nietykalni – Olivier Nakache (2011)
  • Dzień świraMarek Koterski (2002)
  • Tajemnica FilomenyStephen Frears (2013)
  • WeseleWojciech Smarzowski (2004)
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • tragikomedia
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. komediodramat – Słownik języka polskiego PWN, sjp.pwn.pl [dostęp 2019-11-14] (pol.).
    Farsa to odmiana komedii, w której łatwowierni, naiwni bohaterowie zostają wciągnięci w serię coraz bardziej nieprawdopodobnych wydarzeń. Dobra farsa to farsa precyzyjnie skonstruowana. W farsach niewiarygodne sytuacje, w które zostają wciągnięci bohaterowie, najczęściej są spowodowane ich wadami takimi jak np. próżność, sprzedajność lub chciwość. Wysiłki podejmowane przez bohaterów w celu wybrnięcia z niewygodnych lub kompromitujących sytuacji prowadzą jedynie do dalszego zapętlenia i jeszcze większej kompromitacji, aż do momentu, w którym w komicznych punktach kulminacyjnych wady zostają odpowiednio upokarzająco i przykładnie ukarane, po czym następuje względnie szczęśliwe zakończenie. Farsy prawie zawsze są poświęcone bezlitosnemu obnażaniu ludzkich słabości, a widzowie się śmieją, ponieważ łatwo mogą sobie wyobrazić siebie w sytuacji, w której to ich słabości zostają tak okrutnie obnażone. Akcja farsy musi od samego początku rozwijać się błyskawicznie i być budowana precyzyjnie. Konstrukcja farsy nie pozostawia miejsca na przypadek. Farsy nazywa się "komediami na haju".Brzdąc (ang. The Kid) – pełnometrażowy, czarno-biały, niemy komediodramat Charliego Chaplina z 1920 roku. Opowiada o przyjaźni Trampa z pozostającym pod jego opieką młodym sierotą.




    Warto wiedzieć że... beta

    Tragikomedia – utwór łączący treści tragiczne i komediowe. Nazwa wprowadzona została przez rzymskiego komediopisarza Plauta. Do tego gatunku mieszanego nawiązywał także Eurypides; Arystoteles natomiast teoretyzował na jego temat.
    Hannah i jej siostry (tytuł oryginału: Hannah and Her Sisters) – amerykański film fabularny, komedia z 1986 roku ze scenariuszem i w reżyserii Woody’ego Allena. Film zdobył 21 różnych nagród filmowych, w tym trzy Oscary w 1987: Woody Allen za najlepszy scenariusz, Michael Caine i Dianne Wiest dla najlepszych aktorów w rolach drugoplanowych (oprócz tego nominowany w czterech innych kategoriach), dwie nagrody BAFTA i jeden Złoty Glob.
    Pali się moja panno - włosko-czechosłowacka tragikomedia z 1967 roku. Jeden z najsłynniejszych filmów czeskiej szkoły filmowej.
    Woody Allen, właśc. Allan Stewart Konigsberg (ur. 1 grudnia 1935 w Nowym Jorku) – amerykański scenarzysta, reżyser, aktor, muzyk, producent, pisarz i kompozytor.
    Groteska (z wł. grottesca) – kategoria estetyczna, charakteryzująca się połączeniem w jednym dziele (literackim, plastycznym, muzycznym, tanecznym, dramatycznym itp.) jednocześnie występujących pierwiastków przeciwstawnych, takich jak m.in. tragizm i komizm, fantastyka i realizm, piękno i brzydota. Utwory groteskowe charakteryzują się najczęściej niejednorodnością stylistyczną, obecnością kategorii absurdu, elementów karnawalizacji i atmosferą dziwności.
    Zezowate szczęście – polski film fabularny zrealizowany w 1960 r. przez Andrzeja Munka na podstawie powieści Sześć wcieleń Jana Piszczyka Jerzego Stefana Stawińskiego.
    Federico Fellini (ur. 20 stycznia 1920 w Rimini nad Adriatykiem, zm. 31 października 1993 w Rzymie) – włoski reżyser i scenarzysta filmowy. Znany ze swojego barokowego, cyrkowego, onirycznego stylu. Szeroko uznawany za jednego z najbardziej wpływowych i najważniejszych reżyserów w historii kina, czołowy przedstawiciel europejskiego kina autorskiego, nawiązujący do włoskiego neorealizmu kina lat 40. i 50. Autor La strady, Słodkiego życia, Nocy Cabirii, Amarcord oraz Osiem i pół, uważanego za jego magnum opus.

    Reklama