Kolej szynowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kolej szynowa jest to rodzaj kolei, w której pojazdy (w tym przypadku szynowe) poruszają się po szynie lub po szynach (dwie szyny to tory).

Tor – dwie szyny podtrzymujące i prowadzące koła pojazdów szynowych, ułożone na podkładach lub wlane w specjalną płytę betonową służą jako droga kolejowa, tramwajowa lub metro, w określonej odległości od siebie. Ułożony jest na podtorzu.Kolej jednoszynowa – kolej szynowa, w której pojazdy poruszają się po jednej szynie. Szyna jest najczęściej prowadzona ponad ziemią na specjalnej estakadzie. Estakada z reguły pełni również funkcję trzeciej szyny. Najpopularniejszym systemem jednoszynowym jest belka żelbetowa o szerokości 60-90 cm, po której wagon przejeżdża okrakiem, utrzymując się dzięki kołom stykającym się zarówno z powierzchnią górną, jak i boczną szyny. Specyficzną odmianą kolei jednoszynowej jest kolej wisząca, używana głównie w transporcie wewnątrz zakładowym.

Zasadniczo kolej szynową można podzielić na tradycyjną kolej żelazną (najbardziej powszechna) oraz na kolej jednoszynową.

Kolej – droga szynowa wraz z przeznaczonymi do ich eksploatacji budowlami, urządzeniami oraz poruszającym się po tych drogach taborem, służąca do przewozu osób i rzeczy.




Reklama