Kodeks moralny budowniczego komunizmu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kodeks moralny budowniczego komunizmu – zbiór zasad moralności komunistycznej, który został przyjęty na XXII Zjeździe KPZR i sformulowany w Trzecim Programie KPZR. Kodeks ten należał do obowiązkowego programu nauczania we wszystkich szkołach Związku Radzieckiego.

Gieorgij Chosrojewicz Szachnazarow (orm. Գեորգի Խոսրովի Շահնազարով, ros. Георгий Хосроевич Шахназаров; ur. 4 października 1924 w Baku, ZSRR — 15 maja 2001 w Obwodzie tulskim) – radziecki politolog, prawnik i działacz partyjny pochodzenia ormiańskiego, absolwent Bakijskiego Uniwersytetu Państwowego, doktor nauk prawnych (odpowiednik polskiego stopnia doktora habilitowanego), członek-korespondent Akademii Nauk ZSRR, uhonorowany w 1980 roku Nagrodą Państwową ZSRR za podręcznik szkolny „Wiedza o społeczeństwie”. Jest ojcem reżysera Karena Szachnazarowa. Materializm historyczny — marksistowska teoria, będąca zastosowaniem materializmu dialektycznego na obszarze historii i nauk społecznych. Według materializmu historycznego, stosunki ludzi w procesie produkcji są stosunkami podstawowymi i pierwotnymi, określającymi wszystkie inne stosunki społeczne, a mianowicie: stosunki polityczne i ideologiczne.

Tekst „Moralnego Kodeksu Budowniczego Komunizmu”[ | edytuj kod]

Kodeks zawierał najważniejsze zasady etyczne, które stanowiły podstawę postępowania i działalności ludzi radzieckich:

  1. Poświęcenie sprawie komunizmu, miłość do socjalistycznej Ojczyzny, do krajów socjalizmu.
  2. Rzetelna praca na rzecz społeczeństwa: kto nie pracuje, ten nie je.
  3. Troska każdego o utrzymanie i pomnożenie domeny społecznej
  4. Wysoka świadomość obowiązku społecznego, nietolerancja wobec naruszania interesu publicznego.
  5. Kolektywizm i partnerska wzajemna pomoc: każdy za wszystkich, wszyscy za jednego.
  6. Humanitarne relacje i wzajemny szacunek między ludźmi: człowiek człowiekowi przyjacielem, towarzyszem i bratem.
  7. Szczerość i prawdziwość, moralna czystość, prostota i skromność w życiu społecznym i osobistym.
  8. Wzajemny szacunek w rodzinie, troska o wychowanie dzieci.
  9. Bezkompromisowość wobec niesprawiedliwości, pasożytnictwa, nieuczciwości, karierowiczostwa, chciwości.
  10. Przyjaźń i braterstwo wszystkich narodów ZSRR, nietolerowanie narodowej i rasowej nienawiści.
  11. Brak tolerancji dla wrogów komunizmu, sprawy pokoju i wolności narodów.
  12. Braterska solidarność z ludźmi pracy wszystkich krajów, ze wszystkimi narodami.

Nie są to zasady wyimaginowane czy zadekretowane z góry, lecz zasady odzwierciedlające realne stosunki, jakie kształtują się w społeczeństwie radzieckim.

Iwan Szczipanow (ros.: Иван Яковлевич Щипанов; ur. 24 września 1904 r., zmarł 5 kwietnia 1983 roku w Moskwie) - radziecki filozof, specjalista od historii filozofii rosyjskiej. Doktor nauk filozoficznych (1953), profesor (1954), członek Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego od 1927 roku. W 1938 roku ukończył wydział filozoficzny w Instytucie Filozofii, Literatury i Historii, gdzie w roku 1941 obronił pracę kandydacką. Od 1938 roku pracował jako wykładowca na różnych uniwersytetach, m. in. na Moskiewskim Uniwersytecie Państwowym, gdzie kierował katedrą Historii Filozofii Narodów Związku Radzieckiego. Prace Iwana Szczipanowa przetłumaczono na kilka języków obcych.Wielka Encyklopedia Radziecka (ros. Большая советская энциклопедия) – jedna z największych encyklopedii światowych w języku rosyjskim, wydawana w ZSRR w trzech edycjach (1926–1947, 1950–1958, 1969–1978). Obecnie w internecie istnieją edycje online wszystkich trzech wydań.


Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Aleksandr Boborykin (ros. Александр Дмитриевич Боборыкин; ur. 7 listopada 1916 we wsi Zarojewo w gubernii twerskiej Imperium Rosyjskiego, zm. 23 listopada 1988 w Leningradzie) – radziecki ekonomista.
Peter Ørsted Lang (ur. 12 czerwca 1989) − duński żeglarz startujący w klasie 49er. Zdobywca brązowego medalu wspólnie z Allan Norregaard z Londynu.
Etyka (z stgr. ἦθος ethos – "zwyczaj") – dział filozofii, zajmujący się badaniem moralności i tworzeniem systemów myślowych, z których można wyprowadzać zasady moralne. Etyka bywa też nazywana filozofią moralną.
Spółdzielnia Wydawniczo-Handlowa „Książka i Wiedza” – polskie wydawnictwo powstałe w 1948 z połączenia Spółdzielni Wydawniczej „Książka”" (utworzonej przez działaczy PPR) i wydawnictwa "Wiedza" (związanego z PPS). W 1973 wydawnictwo weszło w skład koncernu RSW Prasa-Książka-Ruch, którego częścią pozostawało do likwidacji konglomeratu w 1990 r.
Michaił Iovczuk (ros.: Михаи́л Три́фонович Иовчу́к; ur. 6 listopada 1908 r., zmarł 9 stycnia 1990 roku w Moskwie) - radziecki filozof i działacz partyjny. Doktor nauk filozoficznych, profesor, członek korespondent RAN, specjalista od historii filozofii rosyjskiej. W roku 1926 wstąpił do Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego. Ukończył wydział filozoficzny Akademii Wychowania Komunistycznego w 1931 roku. Następnie zajmował się działalnością polityczną oraz pracował jako wykładowca na różnych uniwersytetach, m. in. na Moskiewskim Uniwersytecie Państwowym. Prace Michaiła Jowczuka przetłumaczono na kilka języków obcych.
Teodor Ojzerman (ros. Теодор Ильич Ойзерман: Teodor Iljicz Ojzerman; ur. 14 maja 1914 w Żowteniu (wówczas Piotrowiriwka)) – radziecki i rosyjski historyk filozofii.
Nakaz pracy – przymus pracy wprowadzany przez władzę w krajach rządzonych przez partie komunistyczne. Miał on na celu zwiększenie rozwoju gospodarczego kraju, zlikwidowanie bezrobocia oraz zwiększenie poparcia dla władzy. Jednym z popularniejszych miejsc pracy był PGR. Nakaz pracy miał bezpośredni związek z likwidacją klas społecznych. Kolejnym celem nakazów pracy (wśród nauczycieli) była likwidacja gwar i języków mniejszości. W tym celu ściągano nauczycieli z innych rejonów Polski. Natomiast wśród milicjantów miał zapobiegać korupcji.

Reklama