Kod DX

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kod DX na filmie 36-klatkowym o czułości 200/24° ISO

Kod DX (Kod Digital indeX) – nazwa systemu kodowania informacji o właściwościach filmu fotograficznego. Kod DX służy do automatycznego ustawienia czułości, długości filmu oraz tolerancji na naświetlanie w małoobrazkowych aparatach fotograficznych.

Naświetlenie – proces padania światła na materiał światłoczuły, dzięki czemu powstaje na nim obraz utajony. Prawidłowe naświetlenie jest kluczowym elementem w procesie powstawania zdjęcia. Jeśli światła naświetlającego jest za mało, zdjęcie będzie za ciemne, niedoświetlone. Analogicznie, gdy światła jest za dużo, zdjęcie będzie prześwietlone.

Kod jest zapisany w postaci 12 pól, znajdujących się na powierzchni kasetki. Pola te mogą przewodzić prąd elektryczny lub być zamalowane (nie przewodzić prądu).

Numeracja pól jest następująca:

  • pola 1 i 7 zawsze przewodzą prąd.
  • pola od 2 do 6 kodują czułość filmu,
  • pola od 8 do 10 kodują ilość klatek,
  • pola 11 i 12 kodują tolerancję filmu na naświetlenie.
  • Przykłady[ | edytuj kod]


    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Numer ogniskowej znany także jako focal ratio, f-ratio, or f-stop

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Dekoder Dekoder kodu DX




  • Reklama