Klinika Psychiatrii Uniwersytetu Zuryskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Klinika Burghölzli w 1890 roku

Klinika Psychiatrii Uniwersytetu Zuryskiego, klinika Burghölzli (niem. Psychiatrische Universitätsklinik Zürich) – kliniczny szpital psychiatryczny założony w 1870 roku z inicjatywy Wilhelma Griesingera, należący do Uniwersytetu Zuryskiego.

Wilhelm Griesinger (ur. 29 lipca 1817 w Stuttgarcie, zm. 26 października 1868 w Berlinie) – niemiecki lekarz neurolog i psychiatra.Stefan Józef Borowiecki (ur. 20 sierpnia 1881 w Warszawie, zm. 8 września 1937 w Poznaniu) – polski lekarz psychiatra i neurolog, profesor neurologii i psychiatrii Uniwersytetu Poznańskiego.

Od 1870 roku dyrektorami szpitala byli Bernhard von Gudden, Gustav Huguenin i Eduard Hitzig. Czwartym dyrektorem był Auguste Forel, za którego kadencji szpital zyskał międzynarodową sławę. Od 1898 do 1927 roku dyrektorem był Eugen Bleuler, a jego asystentem Carl Gustav Jung. Kolejnymi dyrektorami byli Hans Wolfgang Maier i syn Eugena, Manfred Bleuler.

PMID (ang. PubMed Identifier, PubMed Unique Identifier) – unikatowy identyfikator przypisany do każdego artykułu naukowego bazy PubMed.International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.

Polscy psychiatrzy w klinice Burghölzli[ | edytuj kod]

W szpitalu uniwersyteckim Burghölzli staże z zakresu psychiatrii odbywali polscy lekarze, między innymi Witold Łuniewski i Felicja Łuniewska ze szpitala psychiatrycznego w Tworkach, Stefan Borowiecki z Poznania oraz Tadeusz Bilikiewicz z Krakowa. W 1876 roku Anna Tomaszewicz-Dobrska – pierwsza w Polsce kobieta z dyplomem lekarskim, która praktykowała na ziemiach polskich jako lekarz – dostała asystenturę u Eduarda Hitziga.

Szpital Tworkowski, pełna nazwa Mazowieckie Specjalistyczne Centrum Zdrowia im. prof. Jana Mazurkiewicza – szpital utworzony w 1891 roku koło Warszawy. Obecnie zlokalizowany w granicach administracyjnych Pruszkowa, w dzielnicy Tworki oraz w Komorowie koło Warszawy.Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.


Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Manfred Eugen Bleuler (ur. 4 stycznia 1903 w Zurychu, zm. 4 listopada 1994 w Zollikon) – szwajcarski lekarz psychiatra, syn i uczeń Eugena Bleulera.
WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
Szpital kliniczny – szpital III (najwyższego) poziomu referencyjnego, stanowiący bazę naukowo-dydaktyczną dla uczelni medycznej. Nazwę szpitala klinicznego noszą również niektóre szpitale resortowe posiadające status instytutów naukowych.
Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
Johann Bernhard Aloys von Gudden (ur. 7 czerwca 1824 w Kleve, zm. 13 czerwca 1886 koło Bergu) – niemiecki neuroanatom i psychiatra. Wprowadził do neuroanatomii użycie skonstruowanego przez siebie mikrotomu.
Julius Eduard Hitzig (ur. 6 lutego 1839 w Berlinie, zm. 20 sierpnia 1907 w Luisenheim, St. Blasien) – niemiecki lekarz neurolog i psychiatra.
Carl Gustav Jung (ur. 26 lipca 1875 w Kesswil w Szwajcarii, zm. 6 czerwca 1961 w Zurychu) – szwajcarski psychiatra i psycholog. Był twórcą psychologii głębi, na bazie której stworzył własną koncepcję nazywaną psychologią analityczną (stanowiącą częściową krytykę psychoanalizy). Wprowadził pojęcia nieświadomości zbiorowej, synchroniczności oraz archetypu, które odegrały także wielką rolę w naukach o kulturze.

Reklama