Klej poligraficzny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Klej poligraficzny – rodzaj kleju znajdujący zastosowanie w poligrafii, w szczególności w introligatorstwie, np. klejenie etykiet, opakowań, broszur.

Kopolimery – rodzaj polimerów, których łańcuchy zawierają dwa lub więcej rodzajów merów. W odróżnieniu od kopolimerów, polimery zawierające tylko jeden rodzaj merów nazywa się często homopolimerami. Głównym powodem otrzymywania kopolimerów są ich szczególne własności fizyczne, których nie mogą posiadać homopolimery i ich proste mieszaniny zawierające te same mery.Poliuretany (PUR lub PU) – polimery powstające w wyniku addycyjnej polimeryzacji, wielofunkcyjnych izocyjanianów do amin i alkoholi. Cechą wyróżniającą poliuretany od innych polimerów jest występowanie w ich głównych łańcuchach ugrupowania uretanowego [−O−CO−NH−]. Z formalnego punktu widzenia, poliuretany są estrowo-amidowymi pochodnymi kwasu węglowego

Kleje poligraficzne, introligatorskie[ | edytuj kod]

  • kleje termotopliwe (hot-melt)– substancje amorficzne, które ze stanu stałego przechodzą w postać płynną (roboczą) pod wpływem temperatury. Są to kleje polimerowe na bazie octanu etylenowo-winylowego, czyli kopolimeru etylenu z octanem winylu (EVA) lub poliuretanu (PUR) czy poliolefinu (PO). Do klejów dodaje się żywice naturalne lub syntetyczne, aby klej uzyskał właściwą zwilżalność. Dodawane są też woski dla obniżenia temperatury pracy, lepkości, poprawienia zwilżalności. W skład kleju wchodzą też antyutleniacze, zapobiegające degradacji kleju. Czasem dodawane są plastyfikatory dla poprawienia elastyczności spoiny. Dla obniżenia kosztów produkcji bywają dodawane wypełniacze mineralne, np. dwutlenek cynku, dwutlenek tytanu, kaolin, krzemionka.
  • Kleje termotopliwe aplikuje się przeważnie w zakresie temperatur 150-180 °C. Kleje poliuretanowe mają niższą temeraturę pracy, tj. 120-130 °C. Lepkość kleju w temperaturach pracy mieści się w przedziale 3000-5000 mPas.

    Lepkość (tarcie wewnętrzne, wiskoza) – właściwość płynów i plastycznych ciał stałych charakteryzująca ich opór wewnętrzny przeciw płynięciu. Lepkością nie jest opór przeciw płynięciu powstający na granicy płynu i ścianek naczynia. Lepkość jest jedną z najważniejszych cech płynów (cieczy i gazów).Poligrafia jest dziedziną techniki zajmującą się procesami wytwarzania druków. Na przestrzeni wieków zachodziły w niej zmiany, aż osiągnęła ona dzisiejszy etap przemysłowy, którego rozwój zachodzi w jeszcze szybszym tempie. Przemysł poligraficzny jest szczególną dziedziną produkcyjną – obejmuje on opracowywanie wzorców (form drukowych) oryginałów tekstowych i rysunkowych, i drukowanie za ich pomocą kopii, w większości na potrzeby masowego odbiorcy. Jak każdą dziedzinę produkcyjną, tak i poligrafię można określić poprzez wykorzystywane technologie, charakterystykę wyrobów i powiązania z innymi dziedzinami gospodarki.

    Krótki czas tężenia klejów sprawia, że zazwyczaj jest możliwa natychmiastowa obróbka sklejanych materiałów.

    Pod względem siły spoiny, w kolejności od najsilniej sklejającego są: PUR, PO, EVA.

  • kleje glutynowe – pochodzenia zwierzęcego (produkowane ze skór zwierzęcych lub z kości), obecnie tworzy się raczej kompozycje klejowe na bazie surowców pochodzenia zwierzęcego. Skład: glutyny 50-70%, woda 30-50%. Kleje te zawierają substancje zapobiegającej biologicznej degradacji kleju, tj. bakteriobójcze i grzybobójcze. Wzbogacane są gliceryną i glikolami, stanowiących plastyfikatory. Czasem dodatkowo posiadają mineralne wypełniacze: kaolin, talk, krzemionka.
  • kleje dyspersyjne – dyspersje wodne na bazie homomeru polioctanu winylu (PVAC) lub na bazie octanu etylenowo-winylowego (EVA). Zawartość suchej masy ok. 50-70%. Kleje dyspersyjne stosuje się w oprawie książkowej i do foliowania. Należy je przechowywać w temperaturze 5-35 °C – klej przemrożony może ulec zniszczeniu.
  • Kleje | edytuj kod]

  • używane do aplikacji folii cold-stamingowej w technologii flexo UV, kleje te nanoszone są na podłoże tak samo jak farba fleksograficzna i utrwalane są promieniowaniem UV
  • używane do aplikacji folii cold-stamingowej w technologii offsetowej, kleje te nanoszone są na podłoże tak samo jak farba offsetowa i utrwalane przez oksydację (tak jak konwencjonalna farba offsetowa) albo sieciowanie farby następuje przez pobudzenie promieniowaniem UV zawartych w niej fotoinicjatorów (tak jak w przypadku offsetowej farby UV).
  • Folia cold-stamping – materiał do metalizowania powierzchni stosowany w poligrafii do uszlachetnianiu druku, znakowań, zabezpieczeń druku, umożliwiający druk techniką cold-stampingu.Dyspersja – stan rozdrobnienia substancji rozproszonej (zawieszonej) w układzie koloidalnym, a także proces tego rozpraszania oraz powstały w jego wyniku układ.




    Warto wiedzieć że... beta

    Gliceryna, glicerol (łac. Glycerolum) – organiczny związek chemiczny z grupy cukroli; najprostszy trwały alkohol trójwodorotlenowy (triol).
    Offset, druk offsetowy – przemysłowa odmiana druku płaskiego, w której obraz przenoszony jest z płaskiej formy drukowej na podłoże drukowe (np. papier) za pośrednictwem cylindra pośredniego pokrytego obciągiem. Offset jest obecnie jedną z najczęściej stosowanych technik druku.
    Kaolin (glinka porcelanowa) – skała osadowa zawierająca w swym składzie głównie kaolinit, a także m.in. kwarc i mikę. Nazwa skały pochodzi od chińskiej góry Gaoling (高嶺), skąd rzekomo pierwszy raz wydobyto kaolin.
    Żywica – substancja wytwarzana w niektórych roślinach, najczęściej w drzewach, szczególnie iglastych. Znajduje się w specjalnych przestrzeniach międzykomórkowych, lub przewodach żywicznych, i wytwarzana jest przez otaczające je komórki wydzielnicze (żywicorodne). U sosny przewody żywiczne są liczne, długie, biegną wzdłuż pnia i konarów, ponadto połączone są przewodami poprzecznymi, wskutek czego z miejsca uszkodzonego wypływają duże ilości żywicy przez długi czas. Żywica służy do zabezpieczania miejsc będących ranami drzewa. Barwa żywicy zależna jest od gatunku drzewa, z którego została pozyskana (od białej, przezroczystej do szarej).
    Woski – grupa substancji stałych pochodzenia naturalnego lub syntetycznego o stosunkowo niskiej temperaturze topnienia i niskiej lepkości w stanie stopionym. Parametry wosków są różnie określane przez różne źródła. Według Niemieckiego Stowarzyszenia Nauki o Tłuszczach woski mają następujące właściwości:
    Zwilżalność – właściwość przedmiotów i substancji dotycząca ich oddziaływania z cieczami. Polega na pokrywaniu się makroskopową warstwą cieczy ścianek naczynia wypełnionego gazem, gdy ciecz pozostaje fazą niestabilną jako faza objętościowa.
    Ditlenek krzemu (nazwa Stocka: tlenek krzemu(IV); krzemionka), SiO2 – nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków, w którym krzem występuje na IV stopniu utlenienia.

    Reklama