Klaudiusz i Messalina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Klaudiusz i Messalina (ang. Claudius the God and His Wife Messalina) – kontynuacja powieści Robert Gravesa Ja, Klaudiusz, będącej fikcyjną biografią cesarza Klaudiusza. Klaudiusz i Messalina opowiada historię Klaudiusza od przejęcia przezeń władzy w Rzymie i koncentruje się wokół kilku głównych wątków, m.in. afery obyczajowej związanej z jego żoną Messaliną i przygód Heroda Agryppy, króla Judei.

Ja, Klaudiusz (tytuł oryginalny I, Claudius) – powieść brytyjskiego pisarza Roberta Gravesa z 1934 roku. Napisana w formie autobiografii cesarza Rzymskiego, Klaudiusza jest pierwszą częścią dylogii o starożytnym Rzymie, portretując działalność dynastii julijsko–klaudyjskiej od zamachu na Juliusza Cezara w 44 p.n.e. do zabójstwa Kaliguli w 41 roku naszej ery. Akcja książki toczy się za panowania kolejnych cesarzy: Augusta, Tyberiusza i Kaliguli. Dziś uważa się, iż powieść stanowi nie tylko fresk o rzymskim Imperium, ale także traktat o władzy i metaforę czasów, w których Graves pisał książkę.James Tait Black Memorial Prize – najstarsza brytyjska nagroda literacka. Przyznawana od 1919 roku. Ufundowała ją Janet Coats Black w celu uczczenia pamięci męża. Od 2013 roku przyznaje się ją również w kategorii dramat.

Powieść, wraz z pierwszą częścią dylogii, została wyróżniona nagrodą James Tait Black Memorial Prize w roku 1934.

Starożytny Rzym – cywilizacja rozwijająca się w basenie Morza Śródziemnego i części Europy. Jej kolebką było miasto Rzym leżące w Italii, które w pewnym momencie swoich dziejów rozpoczęło ekspansję, rozszerzając swoje panowanie na znaczne obszary i wchłaniając m.in. kulturę starożytnej Grecji. Cywilizacja rzymska, nazywana też niekiedy grecko-rzymską, razem z pochodzącą z Bliskiego Wschodu religią – chrześcijaństwem, stworzyła podstawy późniejszej cywilizacji europejskiej. Miasto Rzym zaczęło kształtować się w VIII wieku p.n.e., natomiast kres stworzonego przez nie państwa nastąpił formalnie w 1453 roku n.e. (wraz z upadkiem Konstantynopola i tym samym Cesarstwa bizantyńskiego), choć dosyć często jako koniec starożytnego Rzymu przyjmuje się rok 476 n.e., w którym upadło Cesarstwo zachodniorzymskie.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. James Tait Black Prizes previous fiction winners (ang.). The University of Edinburgh. [dostęp 2013-11-09].




Reklama