• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Klasycyzm w muzyce



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Franz Xaver Richter (ur. 1 grudnia 1709 w Holeszowie, Morawy, zm. 12 września 1789 w Strasburgu) – morawski kompozytor, zaliczany do szkoły mannheimskiej. W latach 1722-1727 przebywał w jezuickim seminarium w Uherské Hradiště a następnie podróżował po Włoszech i do roku 1736 kontynuował studia muzyczne w Wiedniu. W latach 1740-1747 Richter sprawował funkcję zastępcy kapelmistrza u księcia-opata Anzelma Reichlin von Meldegg w Kempten. Zajmował się też kompozycją, opublikował w Paryżu sześć symfonii.Charles Burney (ur. 7 kwietnia 1726, zm. 12 kwietnia 1814 w Londynie) – brytyjski muzyk i teoretyk muzyki, ojciec Frances Burney.

    Klasycyzm – okres w rozwoju muzyki pomiędzy barokiem a romantyzmem. Styl klasycystyczny w muzyce pojawił się w drugiej połowie XVIII wieku. Przyjmuje się, że trwał od roku 1750 – śmierci Johanna Sebastiana Bacha, do roku 1814 – powstanie pieśni romantycznej Franza SchubertaMałgorzata przy kołowrotku” lub 1827 - śmierć Beethovena. Daty te są umowne, autorzy książek i podręczników często przyjmują różne daty graniczne.

    Małgorzata przy kołowrotku (oryg. tytuł w jęz. niem.: Gretchen am Spinnrade – "Dziewczyna przy kołowrotku") – fragmenty tekstu z dramatu Faust Johanna Wolfganga von Goethego, użyte przez Franza Schuberta w 1814 jako libretto do samodzielnej pieśni. Kompozycja ta, oznaczona jako op. 2 (w katalogu Deutscha nr 118), była pierwszą pieśnią kompozytora, która odniosła sukces.Carl Philipp Emanuel Bach (ur. 8 marca 1714 w Weimarze, zm. 14 grudnia 1788 w Hamburgu) – niemiecki kompozytor, pianista i klawesynista, drugi z synów Jana Sebastiana Bacha, zwany Bachem berlińskim lub hamburskim.

    Przymiotnik klasyczny pochodzi od łacińskiego classicus, czyli doskonały. Po barokowym bogactwie formalnym i upodobaniu do kontrastów zwrócono się w stronę przeciwną, ku przejrzystości, symetrii i równowadze w stosowaniu środków artystycznych.

    Muzykę okresu klasycyzmu w Europie nazywa się niekiedy muzyką klasyczną, choć termin ten z czasem zaczął być stosowany na określenie muzyki poważnej. Kompozytorzy odeszli od skomplikowanych technik polifonicznych, preferując znacznie bardziej klarowną pod względem strukturalnym muzykę homofoniczną. Najczęściej używane przez nich formy to rondo, wariacje i sonata, z tego względu nazwane później formami klasycznymi. Do cech muzyki okresu klasycyzmu należą także: rezygnacja z basso continuo (partie instrumentów harmonicznych są precyzyjnie zapisane) i rozkwit muzyki instrumentalnej.

    Romantyzm w muzyce zaczął się rodzić już za życia Beethovena, w okresie po rewolucji francuskiej, kiedy to w całej Europie zaczęły zachodzić zmiany o przełomowym znaczeniu. Najwyższym celem romantyków było połączenie religii, nauki i życia w jedną wyższą, wspólną jakość, jaką była sztuka. Najkrócej można powiedzieć, że romantyzm zrodziła potrzeba i pragnienie wolności. Ta idea pozostała żywa we wszystkich następnych pokoleniach twórców, aż do dnia dzisiejszego. W latach osiemdziesiątych XIX w. zaczął się jednak odwrót od romantyzmu, czego efektem była muzyka modernistyczna.Forma sonatowa - jedna z podstawowych form muzycznych, wykształcona i typowa dla epoki klasycyzmu. Występuje m.in. w symfoniach, sonatach i koncertach. Istotą formy sonatowej jest dualizm tematyczny.

    Klasycy wiedeńscy[ | edytuj kod]

     Osobny artykuł: Klasycy wiedeńscy.

    Wielkim centrum muzyki klasycznej stał się Wiedeń, dzięki tworzącym tam trzem wybitnym kompozytorom:

  • Josephowi Haydnowi (1732–1809),
  • Wolfgangowi Amadeusowi Mozartowi (1756–1791)
  • Ludwigowi van Beethovenowi (1770–1827).
  • Określa się ich wspólnym mianem klasyków wiedeńskich. Stworzyli oni wiele nowatorskich jak na owe czasy kompozycji.

    Antoni Milwid (ur. 1755 - zm. 1837) - polski kompozytor, organista. Działał jako kapelmistrz w kapeli kanoników regularnych w Czerwińsku nad Wisłą. Wśród zachowanych jego kompozycji znajdują się przede wszystkim utwory religijne (msze, litanie, kantaty). Z utwory instrumentalnych Milwida znane są m.in. fragmentarycznie zachowane trzy symfonie, w tym symfonia koncertująca - Sinfonia concertante na obój i orkiestrę.Symetria (gr. συμμετρια, od συμ, podobny oraz μετρια, miara) – właściwość figury, bryły lub ogólnie dowolnego obiektu matematycznego (można mówić np. o symetrii równań), polegająca na tym, iż istnieje należące do pewnej zadanej klasy przekształcenie nie będące identycznością, które odwzorowuje dany obiekt na niego samego. Brak takiej właściwości nazywany jest asymetrią. W zależności od klasy dopuszczalnych przekształceń wyróżnia się rozmaite rodzaje symetrii. Tym samym pojęciem określa się nie tylko obiekty, ale też same przekształcenia.
  • Joseph Haydn

  • Wolfgang Amadeus Mozart

  • Ludwig van Beethoven



  • Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Wojciech Dankowski, Danek, Adalbertus (ur. ok. 1760 prawdopodobnie południowa Wielkopolska, zm. po 1836) - polski kompozytor i skrzypek okresu klasycyzmu, uznawany za typowego reprezentanta stylu galant w Polsce.
    Sonata – instrumentalna forma muzyczna. Pierwotnie każdy utwór instrumentalny, w przeciwieństwie do wokalnego – kantaty. Z czasem wykształciła się w specyficzną formę.
    Homofonia - rodzaj faktury, w której melodii, znajdującej się zazwyczaj w najwyższym głosie, towarzyszy akompaniament. Muzyka powstała na fakturze homofonicznej nosi nazwę muzyki homofonicznej.
    Christoph Willibald Ritter von Gluck (ur. 2 lipca 1714 w Erasbach koło Berching, zm. 15 listopada 1787 w Wiedniu) – niemiecki kompozytor okresu klasycyzmu.
    Klasycy wiedeńscy – nazwa przyjęta dla trzech kompozytorów Josepha Haydna, Wolfganga Amadeusza Mozarta oraz Ludwiga van Beethovena.
    Europa – część świata (określana zwykle tradycyjnym, acz nieścisłym mianem kontynentu), leżąca na półkuli północnej, na pograniczu półkuli wschodniej i zachodniej, stanowiąca wraz z Azją kontynent Eurazję.
    Ludwig van Beethoven (wymowa niemiecka: luːtvɪç fan ˈbeːthoːfn, ur. 15-17 grudnia 1770 w Bonn, zm. 26 marca 1827 w Wiedniu) – kompozytor i pianista niemiecki, ostatni z tzw. klasyków wiedeńskich, a zarazem prekursor romantyzmu w muzyce, uznawany za jednego z największych twórców muzycznych wszech czasów.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.871 sek.