Kino „Femina”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Kino Femina)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kamienica przy al. „Solidarności” 115 (dawniej ul. Leszno 35), do 2014 siedziba kina „Femina”
Wejście do kina
Hol Feminy
Wejście do sal: „A” i „B” (na dole) oraz „C” i „D” (na górze)
Tablica upamiętniająca artystów warszawskiego getta odsłonięta w 1991
Prace rozbiórkowe (wrzesień 2016)

Kino „Femina” – kino w Warszawie, które istniało w latach 1938–2014 przy al. „Solidarności” 115 (dawniej ul. Leszno 35).

Operetka (wł. operetta) – sceniczny utwór muzyczny z dialogami mówionymi, zbliżony do opery, charakteryzujący się lekką, melodyjną muzyką i komediową akcją.Agora Spółka Akcyjna – polska, publiczna spółka prawa handlowego, notowana na giełdzie w Warszawie, prowadząca działalność mediową. Nazwa spółki pochodzi od greckiego określenia miejsca spotkań.

Przed zamknięciem kino „Femina” należało do sieci Helios. Posiadało cztery sale, w których łącznie znajdowały się 574 miejsca.

Historia kina do 1945[ | edytuj kod]

Kino mieściło się w kamienicy wzniesionej po 1935 pod adresem ul. Leszno 35. Budynek miał siedem kondygnacji, a jego właścicielem był Dawid Bachrach. W 1936 uzyskał on pozwolenie na urządzenie w kamienicy kina, które zaprojektował Juliusz Żórawski.

Juliusz Żórawski (ur. 2 października 1898 w Krakowie, zm. 24 listopada 1967 tamże) – polski architekt okresu modernizmu."Helios" S.A. (dawniej Centrum Filmowe Helios S.A.) – sieć kin, która powstała w 1992 roku na bazie dwóch łódzkich kin:Bałtyk i Capitol. Obecnie Helios to 33 kina w 30 miastach Polski z blisko 166 tys. foteli. Jest to jedna z trzech największych sieci multipleksów w Polsce. Od 31 sierpnia 2010 roku Helios S.A. jest częścią Grupy Agora S.A.

Kino Femina zostało otwarte w 1938. Starało się przyciągnąć głównie żeńską publiczność. W jego repertuarze dominowały melodramaty.

Po kapitulacji Warszawy w 1939, w kamienicy ulokowała się niemiecka rewia. W listopadzie 1940 budynek znalazł się w obrębie warszawskiego getta. 20 czerwca 1941 w miejscu kina Femina otwarto Teatr Femina. Jego dyrektorem artystycznym i literackim był Jerzy Jurandot, a dyrektorem muzycznym i kierownikiem orkiestry – Iwo Wesby. Sala nowego teatru mogła pomieścić ponad 900 widzów. Dzięki utalentowanym aktorom, dowcipnym tekstom i starannie dobranej muzyce Femina stała się teatrem rozrywkowym o wysokim poziomie artystycznym, kontynuując tradycje przedwojennych warszawskich kabaretów Qui Pro Quo i Morskie Oko. Grano w niej po polsku, głównie widowiska, rewie i operetki. Jedną z występujących tam artystek była Maria Ajzensztadt, nazywana „słowikiem getta”.

Grossaktion in Warschau – niemiecka nazistowska operacja likwidacji getta warszawskiego połączona z masową eksterminacją zamieszkujących getto Żydów. Akcję rozpoczęto 22 lipca 1942 roku. Była to kluczowa część Operacji Reinhard przeprowadzanej przez SS- und Polizeiführer Otto Globocnika. Żydzi byli gromadzeni na Umschlagplatz na terenie getta, skąd w większości przypadków byli kierowani do obozu zagłady w Treblince. Największa liczba przewiezionych Żydów przypadła na okres pomiędzy żydowskimi świętami: Tisza be-Aw (23 lipca) i Jom Kippur (21 września).Powstanie warszawskie (1 sierpnia – 3 października 1944) – wystąpienie zbrojne przeciwko okupującym Warszawę wojskom niemieckim, zorganizowane przez Armię Krajową w ramach akcji „Burza”, połączone z ujawnieniem się i oficjalną działalnością najwyższych struktur Polskiego Państwa Podziemnego.

Do dnia rozpoczęcia tzw. wielkiej akcji likwidacyjnej warszawskiego getta (22 lipca 1942) w Teatrze Femina odbyło się 14 premier. Jeszcze w czasie akcji, w sierpniu 1942, cały obszar dzielnicy zamkniętej położony na południe od ulicy Leszno wraz z budynkami po nieparzystej stronie ulicy został wyłączony z getta i włączony do „aryjskiej” części miasta.

Zarząd Transportu Miejskiego w Warszawie, ZTM – organ samorządu Warszawy, powołany w celu organizowania, zarządzania i nadzorowania lokalnego transportu zbiorowego na terenie aglomeracji warszawskiej.Trasa W-Z (Trasa Wschód-Zachód) – pierwsza większa inwestycja komunikacyjna po II wojnie światowej w Warszawie, budowana w latach 1947-1949, oddana 22 lipca 1949 w 5. rocznicę uchwalenia manifestu PKWN; od roku 1996 nieodłączny element trasy turystycznych linii tramwajowych (T, W, M), obsługiwanych zabytkowym taborem przez warszawski Klub Miłośników Komunikacji Miejskiej. Przez wiele lat oprócz łączenia dzielnic Warszawy, pełniła także rolę ważnej drogi tranzytowej przez Warszawę. Obecnie stanowi część drogi wojewódzkiej numer 629.

Opuszczony budynek był wykorzystywany przez Niemców jako magazyn. Po likwidacji getta, prawdopodobnie latem 1943, pomieszczenia przy ul. Leszno 35 zajął koncesjonowany teatr „Figaro”, który działał tam do wybuchu powstania warszawskiego.

Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Kinoplex – od 2011 roku nazwa polskiego serwisu VOD dostępnego pod adresem www.kinoplex.pl oferującego legalne oglądanie filmów online. Wcześniej polski operator kinowy powstały w 1995 roku.
Kapitulacja Warszawy – o godzinie 13.15, w dniu 28 września 1939 w budynku fabryki Skody na Rakowcu gen. Tadeusz Kutrzeba i gen. Johannes Blaskowitz podpisali umowę o kapitulacji Warszawy. Ustalono, że do niewoli pójdą tylko polscy oficerowie, żołnierze mieli zostać zwolnieni do domów. Ostatecznie do niewoli niemieckiej dostało się ok. 120-140 tys. polskich żołnierzy walczących w obronie Warszawy. Prezydent miasta Stefan Starzyński wygłosił ostatnie przemówienie przez radio. Mieszkańcom miasta wiadomość o poddaniu się ogłoszono za pośrednictwem plakatów. W trakcie walk zginęło 10 tys. mieszkańców i 2 tys. wojskowych. Zniszczeniu uległo 10 procent budynków, w tym Zamek Królewski. Dla stolicy zaczął się prawie sześcioletni okres okupacji niemieckiej, zakończony 17 stycznia 1945 roku.
Jerzy Jurandot, właściwie Jerzy Glejgewicht (ur. 19 marca 1911 w Warszawie, zm. 16 sierpnia 1979 w Warszawie) – polski poeta, dramaturg, satyryk i autor tekstów piosenek. Mąż Stefanii Grodzieńskiej.
Qui Pro Quo (1919-1931) – teatrzyk działający w Warszawie. Jego siedzibą były podziemia Galerii Luxenburga przy ul. Senatorskiej 29.
Iwo Wesby (wł. Ignacy Singer, znany też jako Ignatz Singer, J. Wesby, Ivo Wesby; ur. 2 marca 1902 w Krakowie, zm. 24 września 1961 w Nowym Jorku) – amerykański kompozytor i dyrygent polskiego pochodzenia.
Aleja Jana Pawła II – jedna z najważniejszych ulic Warszawy, biegnąca od Alej Jerozolimskich do alei Wojska Polskiego.
Getto warszawskie – getto dla ludności żydowskiej w Warszawie utworzone przez okupacyjne władze hitlerowskie w czasach II wojny światowej.

Reklama