Kineta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Budowa przekopu kinety.
Przekrój poprzeczny typowej kinety fosy stosowanej we wczesnym okresie nowożytnym w fortyfikacjach murów miejskich; oznaczenia na rysunku: A - pochyłość terenu, B - kineta, C - faussebraye (mur obronny).
Zakręt na kinecie fosy Fortu de Feyzin, Francja.

Kineta - przekop w dnie akwenu wykonany w celu pogłębienia toru wodnego lub posadowienia budowli wodnej. Zwykle wykonywany pogłębiarką.

Fosa (łac. fossa - rów, kanał), wł. rów forteczny – w fortyfikacji zapora w postaci rowu otaczającego całość lub część umocnienia. Rowy (fosy) mogły być wypełnione wodą (mokre), bądź nie (suche).Odlewnictwo – technologia (niekiedy sztuka lub umiejętność) polegająca na zalewaniu uprzednio przygotowanej formy ciekłym materiałem, najczęściej stopem metali, ale również gipsem, woskiem czy tworzywami sztucznymi oraz takim sterowaniu procesem krzepnięcia lub reakcji chemicznej tężenia odlewu, aby otrzymać wyrób o odpowiedniej strukturze i właściwościach. Do odlewnictwa zalicza się także techniki przygotowania form odlewniczych (formierstwo) oraz obróbki odlanych obiektów.

Kineta w kanalizacji[ | edytuj kod]

W budownictwie i kanalizacji, przez analogię, kinetą jest nazywane podłużne korytko przykryte kratką ściekową służące do odwodnienia wybetonowanego placu, parkingu, itp. jak też wyprofilowane korytko na dnie studzienki kanalizacyjnej. Korytko ma wysokość połowy średnicy kanału, który przebiega przez dno studzienki, a jego profil usprawnia przepływ cieczy przez studzienkę. Wylot kinety jest położony poniżej jej wlotu (wlotów). Spadek ten powinien wynosić 5% (1:20).

Tworzywa sztuczne – materiały składające się z polimerów syntetycznych (wytworzonych sztucznie przez człowieka i niewystępujących w naturze) lub zmodyfikowanych polimerów naturalnych oraz dodatków modyfikujących takich jak np. napełniacze proszkowe lub włókniste, stabilizatory termiczne, stabilizatory promieniowania UV, uniepalniacze, środki antystatyczne, środki spieniające, barwniki itp. Termin „tworzywa sztuczne” funkcjonuje obok niepoprawnych często stosowanych żargonowych określeń takich jak np. plastik. Najbardziej poprawnym terminem obejmującym wszystkie materiały zawierające jako główny składnik polimer, bez rozróżniania, czy jest on pochodzenia sztucznego czy naturalnego, jest określenie „tworzywa polimerowe”.Odwodnienie- w budownictwie: termin oznaczający odprowadzenie wody z danej powierzchni do gruntu lub do kanalizacji deszczowej.

W tym drugim znaczeniu można wyróżnić kinety:

  • przepływowe 0°, które posiadają jeden wlot i jeden wylot
  • zbiorcze, które posiadają zwykle 3 wloty i jeden wylot; przy czym wyróżnia się tutaj kinetę zbiorczą 45° (a także 90°), która ma 1 wlot prosty (podobnie jak w kinecie przelotowej) i 2 wloty boczne rozłożone po obu jego bokach pod tymi właśnie kątami (w stosunku do wlotu prostego) i jeden wylot (jak w kinecie przelotowej)
  • Typowe plastikowe kinety studzienek kanalizacyjnych produkuje się zwykle z króćcami pasującymi do typowych plastikowych rur kanalizacyjnych o średnicy Φ=110, 160 i 200 mm, w rozmiarach pasujących do studzienek Φ=315 i 400 mm.

    Króciec - krótka rurka lub rura (często z kołnierzem) przymocowana (wspawana, wtopiona, przykręcona) do naczynia, zbiornika, aparatu albo urządzenia, do której przyłącza się wąż lub rurę doprowadzającą bądź odprowadzającą substancję lub czynnik. Króciec umożliwia też wprowadzanie do aparatu różnych narzędzi i przyrządów (AKPiA aparatura kontrolno-pomiarowa i automatyka).Faussebraye (wł. falsa braga) jest to mur obronny, ulokowany na zewnątrz głównego muru fortyfikacji. Jest on niższy niż mur główny, i poprzedzony jest rowem obronnym. W fortyfikacjach greckich i bizantyjskich faussebreye jest znane jako proteichisma.

    Kinety o większej średnicy wykonuje się zwykle w formie prefabrykowanych odlewów betonowych.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Co to jest kineta?. [dostęp 2017-09-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-09-14)].
    2. Kinety studzienki inspekcyjnej. [dostęp 2017-09-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-09-14)].




    Warto wiedzieć że... beta

    Rura – element konstrukcyjny o przekroju poprzecznym zwykle w kształcie pierścienia i znacznej długości. Rury są stosowane jako przewody do prowadzenia cieczy i gazów lub jako elementy do budowy maszyn i innych urządzeń technicznych oraz konstrukcji budowlanych. Wykonane mogą być ze stali, żeliwa, metali kolorowych, betonu, żelbetu, tworzyw sztucznych (np. polietylenu, polichlorku winylu). Mogą stanowić także osłonę np. dla prowadzonych przewodów elektrycznych. Stosuje się rury do prowadzenia instalacji w osłonach termicznych tzw. rury termoizolowane.
    Akwen – każdy dowolnie określony fragment powierzchni wodnej. Termin spełniający taką samą funkcję jak teren w odniesieniu do powierzchni lądowej.
    Plac (niem. Platz – puste miejsce; z łac. platea – szeroka ulica, bulwar, plac; od gr. πλατεῖα ὁδός – plateia hodos – szeroka ulica) – wolna, niezabudowana przestrzeń miejska, zwykle w kształcie prostokąta lub kwadratu, ograniczona zabudową, ulicami, zielenią, przeważnie wyłączona z ruchu pojazdów. Często plac zdominowany jest przez charakterystyczną budowlę lub ich zespół (obiekty sakralne, gmachy użyteczności publicznej, zamki i pałace), a w jego obrębie znajdują się zazwyczaj pomniki, kolumny, fontanny, słupy ogłoszeniowe i inne obiekty małej architektury.
    Parking – wyznaczone miejsce służące do odstawiania (parkowania) pojazdów mechanicznych lub innych środków komunikacji.
    Budownictwo – dziedzina działalności człowieka związana ze wznoszeniem obiektów budowlanych, podległa dziedzinie nauki jaką jest inżynieria lądowa. Jest to również gałąź wiedzy praktycznej, techniki stosowanej przy budowaniu. Jego głównym zadaniem jest wznoszenie nowych obiektów budowlanych. Zajmuje się również przebudową, odbudową, modernizacją i konserwacją obiektów już istniejących. Ze względu na umiejscowienie tych obiektów wyróżnia się:
    Przekrój poprzeczny – dwuwymiarowy przekrój ciała. W szczególności dotyczy to ciał o symetrii osiowej. Dla takich ciał przekrój poprzeczny, wraz z podaniem długości, w pełni określa jego kształt. Wówczas przekrój w płaszczyźnie zawierającej oś symetrii nazywa się przekrojem podłużnym. W najbardziej dosłownym znaczeniu przekrojem poprzecznym nazywamy obraz przedmiotu widziany po jego przecięciu, np. obraz słojów wewnątrz ściętego pnia drzewa.
    Tor wodny, szlak żeglowny (z niderl. farwater) – droga dla statków, bezpieczna o odpowiedniej głębokości, wyznaczona na akwenie trudnym lub niebezpiecznym, oznaczona stałymi (np. brama torowa) lub pływającymi znakami nawigacyjnymi, na której może odbywać się bezpiecznie i swobodnie ruch żeglugowy. Kierunek (prawa i lewa strona) toru wodnego, prowadzi zawsze z morza do portu, ujścia rzeki lub do innej drogi wodnej.

    Reklama