Kemping

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kemping w Amsterdamie, Holandia
Kemping we Flumet, Francja

Kemping ang. camping "obozowisko" – obiekt turystyczny położony na większym terenie, ogrodzony i strzeżony, na którym goście zatrzymują się na pobyt w namiotach, samochodach kempingowych i przyczepach kempingowych, ale mogą także korzystać z pawilonów, domków turystycznych lub innych obiektów stałych. Kempingi umożliwiają przyrządzanie posiłków i parkowanie samochodów.

Kamper (ang. camper) to autonomiczny, zintegrowany samochód turystyczny, specjalnie w tym celu zbudowany lub wyposażony, zapewniający podróżującym nim pasażerom miejsca do spania i wypoczynku. Specjalna zabudowa zapewnia miejsce i sprzęt do przechowywania żywności i sporządzania posiłków oraz wydzieloną część sanitarną z ubikacją, umywalką i najczęściej prysznicem.Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.

Część kempingów honoruje karty rabatowe wydawane przez organizacje caravaningowe.

Dobrze wyposażone kempingi posiadają zazwyczaj:

  • stoły
  • toalety i umywalnie, prysznice
  • wyznaczone miejsca do przygotowywania posiłków
  • podłączenie do energii elektrycznej
  • krany z wodą pitną
  • specjalne miejsca do spuszczenia wody zanieczyszczonej z pojazdów caravaningowych
  • miejsce zabaw dla dzieci
  • miejsce na rozpalenie ogniska.
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Grzegorz Gołembiewski (red.): Kompendium wiedzy o turystyce. Warszawa-Poznań: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002, s. 266. ISBN 83-01-13617-0.
    2. Paweł Różycki: Zarys wiedzy o turystyce. Kraków: Proksenia, 2006, s. 89. ISBN 83-921418-7-3.
    Przyczepa kempingowa – pojazd drogowy, bez własnego silnika, ciągnięty przez inny pojazd mechaniczny, przeważnie samochód, ciągnik drogowy z przeznaczeniem do mieszkania.Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.




    Warto wiedzieć że... beta

    Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.

    Reklama