• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kelsos i Marcjanilla

    Przeczytaj także...
    Prześladowania chrześcijan – zjawisko występujące na przestrzeni wieków w wielu krajach, polegające na mniej lub bardziej otwartej walce z chrześcijaństwem i jego wyznawcami. Prześladowcy posługiwali się różnymi metodami: w pierwszych wiekach chrześcijaństwa często uciekali się do fizycznej eksterminacji, co ma miejsce także obecnie w wielu krajach Trzeciego Świata.Kult świętych – w katolicyzmie i prawosławiu szczególny szacunek do osób uważanych za zbawione, oraz do świętych aniołów, którzy stawiani są za wzór dla wszystkich żyjących. Do świętych można zwracać się z prośbą o wstawiennictwo do Boga.
    Kościół katolicki – największa na świecie chrześcijańska wspólnota wyznaniowa, głosząca zasady wiary i życia określane mianem katolicyzmu. Kościół katolicki jest jednym z trzech głównych nurtów chrześcijaństwa, obok Cerkwi prawosławnej i Kościołów protestanckich.

    Kelsos, cs. Muczenik Kielsij i Marcjanilla, cs. Muczenica Marioniłła (zm. ok. 302 lub 311) – męczennicy wczesnochrześcijańscy okresu prześladowań Dioklecjana w Antiochii w Syrii lub Antinoopolis w Egipcie, święci Kościoła katolickiego i prawosławnego.

    Kelsos (łac. Celsus, Celzjusz) był synem Marcjanilly i prawdopodobnie namiestnika Marcjana. Oboje byli poganami.

    Syria (arab. سوريا / سورية, transk. Sūriyya), nazwa oficjalna: Syryjska Republika Arabska (arab. الجمهورية العربية السورية, transk. Al-Dżumhurijja al-Arabijja as-Surijja) – arabskie państwo na Bliskim Wschodzie, graniczące z Turcją (822 km), Irakiem (605 km), Jordanią (375 km), Libanem (375 km) i Izraelem (76 km).Poganie − określenie używane wobec wyznawców religii niemonoteistycznych, głównie politeistycznych i animalistycznych.

    Podczas prześladowań chrześcijan w czasach panowania Dioklecjana byli świadkami wskrzeszenia zmarłego poganina Anastazego. Czynu tego dokonał św. Julian Egipski będąc uwięziony przez namiestnika za udzielenia schronienia kapłanom. Kelsos, Marcjanilla i Anastazy porzucili pogaństwo a chrztu udzielił im przebywający również w więzieniu kapłan Antonii.

    Anastazy z Antiochii, cs. Muczenik Anastasij (zm. ok. 302 lub 313) - męczennik chrześcijański za czasów Dioklecjana w Antiochii w Syrii, lub w Antinoopolis w Egipcie, święty Kościoła katolickiego i prawosławnego.Antiochia – nazwa miasta utworzona od męskiego imienia Antioch (gr. Antiochos), występującego licznie w dynastii Seleucydów. Władcy ci na terenie swojego państwa często zakładali miasta, nazywane, na cześć fundatora lub jego przodka, „Antiochia” albo „Seleucja”. W okresie hellenistycznym i później rzymskim istniało wiele miast o nazwie „Antiochia” rozlokowanych na terenie Azji.

    Wszyscy zostali ścięci mieczem.

    Ich wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 9 stycznia za Martyrologium Rzymskim.

    Cerkiew prawosławna wspomina męczenników 8/21 stycznia (za łac. Greek Menaea), tj. 21 stycznia według kalendarza gregoriańskiego.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • kult świętych
  • męczennicy wczesnochrześcijańscy
  • wstawiennictwo świętych
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. męcz. Celzjusz za źródłem cerkiew.pl
    2. męcz. Marcjanilla za źródłem cerkiew.pl
    3. podwójne datowanie

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Święty Julian z Antiochii, męczennik. Internetowa Liturgia Godzin, brewiarz.pl. [dostęp 2014-01-17].
  • Jarosław Charkiewicz: św. Julian z Egiptu. Serwis Cerkiew.pl. [dostęp 2014-01-17].
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Saint Marcionilla of Antioch (ang.). CatholicSaints.Info. [dostęp 2015-12-19].
  • Saint Celsus of Antioch (ang.). CatholicSaints.Info. [dostęp 2015-12-19].
  • Sts. Julian and Basilissa - Catholic Encyclopedia (ang.)
  • Chrzest – w chrześcijaństwie obrzęd nawrócenia i oczyszczenia z grzechów, mający postać sakramentalnego obmycia wodą, któremu towarzyszy słowo (Ef 5,26). Zgodnie z wiarą chrześcijańską obrzęd ten ma znaczenie wcielenia w Chrystusa jako ukrzyżowanego i zmartwychwstałego Pana i łączy z Ludem Bożym Nowego Przymierza. Typowy obrzęd chrztu w chrześcijaństwie sprawowany jest w imię Trójcy Świętej: Ojca i Syna i Ducha Świętego – na polecenie samego założyciela Chrystusa (Mt 18,18-20).Ścięcie (lub dekapitacja) – metoda zadawania śmierci poprzez oddzielenie głowy od reszty ciała. Zazwyczaj jest to sposób wykonania wyroku śmierci lub morderstwa, choć znany jest przypadek z Wielkiej Brytanii (2003), gdy mężczyzna popełnił samobójstwo na własnoręcznie wykonanej domowej gilotynie.




    Warto wiedzieć że... beta

    Wspomnienie – w liturgii katolickiej dzień obchodów w roku liturgicznym o randze mniejszej niż święto. Dzień obchodów wspomnienia wyznacza data lub kalendarz liturgiczny (→święta ruchome).
    Kalendarz gregoriański – kalendarz słoneczny wprowadzony w 1582 przez papieża Grzegorza XIII bullą Inter gravissimas; kalendarz juliański zreformowany przez Luigiego Lilio; w Polsce stosowany od roku wprowadzenia.
    Starożytny Egipt (egip. Kemet, Czarna Ziemia) – wysoko rozwinięta cywilizacja starożytnego Bliskiego Wschodu położona w północno-wschodniej Afryce w dolinie i delcie Nilu (z oazami Pustyni Libijskiej włącznie). W okresie największego rozkwitu (Nowe Państwo) obejmująca swoim zasięgiem także Nubię (Kusz) oraz Punt na południu, Syropalestynę (Retenu) na północnych rubieżach azjatyckich, oraz tereny libijskie na północnym zachodzie.
    Julian Egipski, cs. Swiaszczennomuczenik Iulian Jegipietskij i Bazylissa Egipska, cs. Prepodobnomuczenica Wasilissa Jegipietskaja (zm. ok. 302 lub 313) – małżeństwo umęczone w Antiochii w Syrii za czasów Dioklecjana, lub co bardziej prawdopodobne w Antinoopolis w Egipcie, święci Kościoła katolickiego i prawosławnego, męczennicy wczesnochrześcijańscy.
    Brewiarz.pl − katolicki portal zawierający przede wszystkim teksty Liturgii Godzin, ułożone według kalendarza łacińskich diecezji polskich oraz niektórych prowincji zakonnych.
    Święci Kościoła prawosławnego ogłaszani są przez Święty Sobór Biskupów lokalnego Kościoła (w Polsce – Święty Sobór Biskupów Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego) poprzez kanonizację, a następnie decyzją władz pozostałych Kościołów lokalnych włączani są do grona świętych, czczonych w tychże Kościołach.
    Wstawiennictwo świętych – doktryna występująca w części wyznań chrześcijańskich, przede wszystkim katolickich i prawosławnych, zakładająca możliwość wstawiennictwa zbawionych zmarłych w modlitwach zanoszonych do Boga oraz uznająca zanoszenie próśb przez wiernych w formie modlitwy skierowanej do świętego o wstawiennictwo u Boga. W pobożności katolickiej i prawosławnej występują tzw. patroni, uchodzący za posiadających szczególną skuteczność wstawienniczą w danych problemach.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.596 sek.