Kartusz (hieroglif)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kartusz faraona Cheopsa

Kartusz – w starożytnym Egipcie magiczna pętla-węzeł szen, oznaczająca „Uniwersum”. Dosłownie w języku egipskim „kartusz” to szenu, słowo o takim samym rdzeniu jak szeni „otaczać”.

Tytulatura królewska - w starożytnym Egipcie zwana "Królewskim Protokołem" - był to pełny zestaw imion noszonych przez faraonów. Tytulatura królewska (z wyjątkiem Nomen) była swoistym manifestem programowym panującego faraona. Większość faraonów znana jest ze swego imienia otrzymywanego podczas narodzin (Nomen), jednakże listy faraonów, tzw. listy królewskie (Karnak, Abydos) prezentują ich pod imieniem tronowym (Prenomen). W skład tytulatury wchodziło pięć wielkich imion oraz dodatkowe epitety umieszczane na reliefach i malowidłach przed kartuszami:

Pierwotnie kartusz to koło, w którym umieszczane było imię króla, wchodzące w skład Królewskiego Protokołu. Czy koło to oznaczało dysk solarny czy też „wszystko, co oznacza słońce”, czyli świat, którym rządził faraon? Być może obie interpretacje są prawidłowe. Bardzo wcześnie owo koło wydłużyło się, aby móc objąć całe imię władcy. Znane są bardzo rzadkie przykłady okrągłych kartuszy.

Pojawiają się jako podwójny sznur z zawiązanymi dwoma końcami czy pusta pieczęć.

Używano ich w celu identyfikacji władcy: papirusy, stele, reliefy w świątyniach, malowidła w grobowcach i w formie pieczęci (np. odciskane w świeżej zaprawie po zamknięciu królewskiego grobowca).


Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Guy Ratchet, Słownik cywilizacji egipskiej, 2004.




Reklama