Kardioplegia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kardioplegia – czasowe zatrzymanie akcji serca za pomocą środków farmakologicznych oraz hipotermii. Najczęściej w tym celu podawany jest zimny płyn zawierający potas, który pozwala zatrzymać serce w rozkurczu, chroniąc jednocześnie mięsień sercowy przed niedotlenieniem. Kardioplegia stosowana jest zwykle podczas operacji kardiochirurgicznych. Podczas nich dochodzi do celowego zatrzymania akcji serca, a krew rozprowadzana jest po całym ciele przez maszynę, omijając serce.

Potas (K, łac. kalium) – pierwiastek chemiczny z grupy metali alkalicznych w układzie okresowym i liczbie atomowej 19.Płyn kardioplegiczny (ang. cardioplegic solution) – jałowy płyn podawany pod ciśnieniem do aorty (antegrade) lub do zatoki wieńcowej w prawym przedsionku serca (retrograde) w celu wywołania kardioplegii, czyli czasowego zatrzymania serca podczas operacji. Są dwa rodzaje płynów kardioplegicznych – kardiopleginy krystaliczne i krwiste. Najczęściej stosowaną substancją w kardiopleginach jest jon potasu. Podawany płyn jest przeważnie schłodzony do temperatury 4 °C aby obniżyć zapotrzebowanie energetyczne zatrzymanego serca.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Wojciech Noszczyk: Chirurgia repetytorium. Warszawa: PZWL, 2009. ISBN 978-83-200-3843-9.
  • Jan Fibak (red.): Chirurgia. Warszawa: PZWL, 1996. ISBN 83-200-2012-3.
  • Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

    Serce (łac. cor, gr. kardia) – centralny narząd układu krwionośnego strunowców i niektórych bezkręgowców. Zbudowany jest z tkanki mięśniowej poprzecznie prążkowanej typu sercowego. Zazwyczaj narząd ten otoczony jest osierdziem (pericardium).Mięsień sercowy (łac. myocardium) – zasadnicza część strukturalna serca, warstwa mięśniowa pomiędzy wsierdziem a nasierdziem.




    Reklama