Kapitularz (architektura)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kapitularz, klasztor Blaubeuren

Kapitularz – jedno z pomieszczeń klasztornych, służące zakonnikom do zebrań, także sala zebrań kapituły kanoników.

Klasztor (czes. klášter, z niem. Kloster, od łac. claustrum, miejsce zamknięte) – budynek, lub kompleks budynków, w którym zamieszkują zakonnicy, lub zakonnice określonej reguły, charakterystyczny dla wyznań chrześcijańskich jak i buddyzmu; w obrządku wschodnim – monaster.Krużganek (łac. claustrum, niem. Kreuzgang) – jako pojęcie architektoniczne jest to długi korytarz (ganek), okalający przeważnie wewnętrzny dziedziniec na jednej lub kilku kondygnacjach. Pełnił funkcję komunikacyjną. Na ogół przykryty sklepieniem lub stropem krzyżowym, na zewnątrz otwarty najczęściej arkadami filarowymi lub kolumnowymi.

Najczęściej usytuowany był w pobliżu prezbiterium lub przy krużganku w skrzydle wschodnim zabudowań klasztornych. Kapitularz obiegały wokół przyścienne drewniane ławy. Swym urozmaiconym układem przestrzennym i bogatym wystrojem architektonicznym wyróżniały się szczególnie w okresie gotyku.

Kwestią kontrowersyjną wśród naukowców jest istnienie kapitularzy na zamkach zakonu krzyżackiego, których funkcję pełniły zdaniem niektórych badaczy refektarze. Niedawne badania, które objęły średniowieczne zasoby źródłowy, pozwoliły na stwierdzenie, że takie pomieszczenie w przestrzeni zamków krzyżackich w ogóle nie funkcjonowało.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Sławomir Jóźwiak, Janusz Trupinda, Krzyżackie zamki komturskie w Prusach. Topografia i układ przestrzenny na podstawie średniowiecznych źródeł pisanych, Toruń: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, 2012, s. 48, 263, 313, ISBN 978-83-231-2896-0, OCLC 812677814.
  2. Janusz Trupinda, ZAMEK W KWIDZYNIE W CZASACH BŁ. DOROTY Z MĄTOWÓW NA PODSTAWIE ŚREDNIOWIECZNYCH ŹRÓDEŁ PISANYCH Janusz Trupinda, „Studia z dziejów diecezji pomezańskiej w 775. rocznicę jej utworzenia” [dostęp 2020-10-21] (ang.).

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Witold Szolginia: Architektura. Warszawa: Sigma NOT, 1992, s. 67. ISBN 83-85001-89-1.




  • Reklama