Kamakura (okres)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sadahide Utagawa (1807–1873), Yoritomo Minamoto z wizytą w Kioto, 1190 (początek siogunatu Kamakura)

Kamakura (jap. 鎌倉時代 Kamakura-jidai) – okres w historii Japonii, trwający od 1185 (lub 1192) do 1333 roku.

Cesarz Go-Shirakawa (jap. 後白河天皇, Go-Shirakawa tennō, ur. 18 października 1127, zm. 26 kwietnia 1192) — 77. cesarz Japonii, według tradycyjnego porządku dziedziczenia.Uji (jap. 宇治市, Uji-shi) - miasto w Japonii, w prefekturze Kioto, na wyspie Honsiu, nad rzeką Uji, w okręgu przemysłowym Hanshin.

Rządy rodów wojskowych[ | edytuj kod]

Pod koniec XII wieku nastąpiła zmiana władzy, która zdeterminowała charakter Japonii na następne 700 lat, aż do restauracji Meiji w 1868 roku. Rozpoczęła się dominacja przywódców wojskowych. Wynikła ona nie z obaw przed obcą agresją, czy też chęci osiągnięcia korzyści w oparciu o przykłady z zagranicy, ale z przesunięcia układu sił wewnątrz kraju.

Cesarz Go-Toba (jap. 後鳥羽天皇, Go-Toba tennō, ur. 6 sierpnia 1180, zm. 28 marca 1239) — 82. cesarz Japonii, według tradycyjnego porządku dziedziczenia.Rōnin (jap. 浪人, Rōnin) – w dosłownym tłumaczeniu słowo rōnin oznacza człowieka-falę, który, tak jak ona, toczy się tam, dokąd wieje wiatr (dokąd powiedzie go los).

Japonia weszła w nową erę nazywaną przez historyków feudalną, albowiem – podobnie jak na Zachodzie – wyróżniała się systemem lennym, podległością wasalną i etosem militarnym w polityce i kulturze. To właśnie lojalność wasali umożliwiła przywódcom wojskowym wyparcie cywilnej arystokracji i rządzenie Japonią. Cesarz i jego dwór zostali sprowadzeni do roli ceremonialnej i symbolicznej.

Insei (jap. 院政, Insei) – system rządów cesarzy japońskich, którzy mimo abdykacji dalej sprawowali władzę w państwie lub mieli decydujący wpływ na politykę urzędujących cesarzy. Po abdykacji władcy w stanie spoczynku przeważnie zostawali mnichami buddyjskimi i przejmowali tytuł najwyższego kapłana. Rządy ex-cesarzy trwały od ósmej dekady XI wieku do początku lat dziewięćdziesiątych XII wieku. System insei charakteryzował się wzrostem potęgi rodów arystokratycznych Taira i Minamoto, które przez ponad stulecie toczyły walki o wzmocnienie swojej pozycji politycznej w kraju.Japonia (jap. 日本, trb. Nihon lub Nippon) – państwo wyspiarskie usytuowane na wąskim łańcuchu wysp na zachodnim Pacyfiku, u wschodnich wybrzeży Azji, o długości 3,3 tys. km. Archipelag rozciąga się niemal południkowo (Japończycy utrzymują, że ich kraj ma kształt „trzydniowego Księżyca”) pomiędzy 45°33′ a 20°25′ stopniem szerokości północnej, od Morza Ochockiego na północy do Morza Wschodniochińskiego i Tajwanu na południu. Stolica Tokio jest usytuowana prawie dokładnie na tej samej szerokości geograficznej co Ateny, Pekin, Teheran i Waszyngton.

Po ostatecznym zwycięstwie nad rodem Taira w 1185 roku (bitwa w zatoce Dan-no-Ura) Yoritomo Minamoto otrzymał od dworu szerokie uprawnienia dotyczące m.in. wojskowych i policyjnych funkcji państwowych oraz ulg podatkowych od zysków z shōenów. W 1190 roku przyznano mu tytuły: naczelnego gubernatora wojskowego (sō-shugo) i naczelnego komisarza ds. posiadłości ziemskich (sō-jitō), a w 1192 roku – shōguna.

Historia Japonii obejmuje historię wysp Japońskich i Japończyków, od czasów starożytnych regionu do najnowszej historii Japonii jako państwa. Po ostatniej epoce lodowcowej (około 12 tys. lat p.n.e.), bogaty ekosystem archipelagu japońskiego sprzyja rozwojowi człowieka. Najwcześniejsze znane ceramiki powstały w okresie Jōmon. Pierwsza znana pisemna wzmianka o Japonii zawarta jest w zbiorze ksiąg Dwadzieścia cztery historie pochodzących z I wieku naszej ery. Główne kulturowe i religijne wpływy pochodziły z kultury Chin.Siogunat, szogunat (jap. 幕府, bakufu, dosł.: „rządy spod namiotu”) – nazwa okresu historycznego oraz systemu zarządzania krajem przez dziedzicznych dowódców wojskowych (siogunów) w dawnej Japonii.

Nowi urzędnicy wojskowi, mianowani przez Yoritomo spośród jego wasali, nie usunęli istniejącej administracji cywilnej w prowincjach ani aparatu zarządczego shōenów, lecz działali równolegle z nimi. Doprowadziło to do utworzenia krajowej sieci powiązań i przekształcenia się sztabu w Kamakurze z regionalnego ośrodka władzy w ogólnopaństwowy.

Shikken (jap. 執権, ten, który trzyma władzę) - regent, urzędnik w Japonii w okresie Kamakura, który de facto sprawował władzę zamiast sioguna.Fujiwara (jap. 藤原氏, Fujiwara-uji, Fujiwara-shi) – jeden z wielkich rodów arystokratycznych Japonii. Wywodzi się z rodu sprzed 646 r. zwanego Nakatomi.

Yoritomo Minamoto skonsolidował władzę i utworzył nowy rząd w swoim rodzinnym mieście Kamakura. Sposobem rządów wzorował się na rodzie Fujiwara – stworzył:

  • Urząd ds. Samurajów (Samurai-dokoro, służył kontroli wasali, rozwinął się z czasem w naczelny sztab wojskowy i policyjny);
  • Urząd Administracyjny (Kumon-jo, później nazwany Man-dokoro, ogólny organ administracyjny i polityczny, prowadził dokumentację związaną z dworem cesarskim);
  • Trybunał (Monchū-jo, pełnił rolę sądu apelacyjnego, czuwał nad stosowaniem prawa karnego, rozstrzygał spory dotyczące praw do gruntów, prowadził rejestry sądowe i katastralne).
  • Język japoński (jap. 日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.Minamoto (jap. 源, Minamoto), Genji (jap. 源氏, Genji) – to nazwisko nadawane w okresie Heian przez cesarzy Japonii książętom krwi, dla których zabrakło urzędów przy dworze cesarskim.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Bitwa w zatoce Dan-no-Ura (jap. 壇ノ浦の戦い, Dan-no-Ura no tatakai) – bitwa morska, która miała miejsce 25 kwietnia 1185 r. w trakcie wojny Genpei (1180-1185). Była decydującym starciem pomiędzy rodami: Minamoto (także nazwa Genji) i Taira (także nazwa Heike lub Heishi), w wyniku którego ród Minamoto zapewnił sobie władzę w Japonii na wiele lat.
    Restauracja Meiji (jap. 明治維新, Meiji Ishin) – przełom w ustroju władzy, jaki się dokonał w Cesarstwie Japońskim w 1868 r. Cesarz Mutsuhito uzyskał pełnię władzy w państwie, po tym jak siły sprzeciwiające się rządom siogunów rodu Tokugawa obaliły ostatniego sioguna Yoshinobu Tokugawę, co zakończyło epokę Edo i było początkiem epoki Meiji. W następstwie tego przewrotu Japonia rozpoczęła proces szybkiej modernizacji i otwarcia na wpływy Zachodu.
    Zamieszki ery Jōkyū lub Shōkyū (jap. 承久の乱, Jōkyū no ran) – wewnętrzny, krótkotrwały (jeden miesiąc) konflikt zbrojny w Japonii w 1221 roku, pomiędzy siłami odsuniętego od władzy cesarza Go-Toba a siogunatem (bakufu) Kamakura, któremu przewodził regent (shikken) Yoshitoki Hōjō, przedstawiciel klanu Hōjō. Decydująca batalia rozegrała się nad rzeką Uji w roku 1221 (była to trzecia bitwa w tym miejscu, po dwóch potyczkach w latach 1180 i 1184 w okresie wojny Gempei).
    Regent – uprawniona osoba, sprawująca władzę w imieniu monarchy, gdy ten nie może wykonywać swoich obowiązków, np. z powodu małoletności, nieobecności w kraju lub poważnej choroby.
    Rokuhara-tandai (jap. 六波羅探題) – stanowisko i urząd w Japonii w okresie Kamakura, zorganizowany na tych samych zasadach co Kamakura-bakufu.
    Tajfun – lokalna nazwa cyklonów tropikalnych używana we wschodniej i południowo-wschodniej Azji. W tajfunach występuje tzw. oko cyklonu, w którym panuje bezwzględny spokój, nie pada deszcz i nie ma wiatru. Miejsce znajdujące się w oku cyklonu jest przez ok. 1 godzinę odcięte od sztormu.
    Katapulta – machina miotająca pociski wykorzystywana głównie w starożytności i średniowieczu. Nazwa pochodzi od łac. ‘catapulta’, a to z greckiego słowa καταπέλτης (katapeltēs), κατα (kata) „w dół, przeciw” i πάλλω (pallō) „ciskać”.

    Reklama