• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kama - hinduizm

    Przeczytaj także...
    Kamasutra, Kama Sutra, Kama (w sanskrycie: कामसूत्र) – traktat indyjski w sanskrycie na temat seksualności i zachowań seksualnych. Pełny tytuł to vātsyāyana kāma sūtra ("Aforyzmy o miłości napisane przez Vatsyayana"). Autorstwo tekstu przypisuje się Watsjajanie (Vātsyāyana Mallanaga) żyjącemu prawdopodobnie pomiędzy I a VI wiekiem naszej ery. Brak dokładnych danych źródłowych uniemożliwia dokładną identyfikację wieku, w którym powstał traktat – jednak jak sam autor podawał – nie była to jedyna ówcześnie znana rozprawa o miłości.Dharma (skt. धर्म; pali Dhamma धम्म; chiń. 法, pinyin fǎ; kor. pǒp 법, talma; jap. ホウ hō lub タツマ datsuma; wiet. pháp, đạt-ma; tyb. ལྷ་ཆོས།, Wylie lha chos) – wieloznaczny termin występujący w religiach dharmicznych, np. w buddyzmie i hinduizmie.
    Moksza (dewanagari मोक्ष ) – w hinduizmie, jodze i dźinizmie - ostateczne wyjście poza krąg samsary i tym samym zaprzestanie przyjmowania kolejnych wcieleń po śmierci (reinkarnacji). Jest to doświadczenie za życia, jakie towarzyszy całkowitemu rozpadowi identyfikacji z ego. W tym sensie moksza może być rozumiana jako stan jedności z Bogiem.

    Kama (sanskr. भगवद्गीता Kāma, pożądanie) - jeden z klasycznych, hinduistycznych celów życia (triwarga), oznacza zewnętrzne bodźce zmysłów i zanieczyszczenie zmysłowymi bodźcami w umyśle.

    Kāma jest postrzegana też, jako jeden z czterech stadiów życia człowieka. Jest najniższym szczeblem w drabinie celów, ponieważ nawet zwierzęta pragną fizycznych przyjemności. Innymi dwoma puruszarthamidharma i moksza.

    Kama to cecha charakterystyczna "naszej" sfery wszechświata - Kamaloki (pozostałe to Rupaloka i Arupaloka). Kama określa pożądanie obiektów zadowolenia zmysłowego i radości z tych rzeczy. Wyróżnia się pięć rodzajów pożądania zmysłowego: pożądanie formy, dźwięku, zapachu, smaku i ciała.

    Sanskryt (dewanagari: संस्कृतम् saṃskṛtam; sa.msk.rtaa bhaa.saa, od sa.m+k.r: zestawiać, składać; bhaa.saa: język; język uporządkowany, w przeciwieństwie do języków naturalnych prakrytów, tzn. ludowych o nieuporządkowanej gramatyce) – język literacki starożytnych, średniowiecznych i wczesnonowożytnych Indii. Należy do indoaryjskiej gałęzi indoirańskiej grupy rodziny języków indoeuropejskich. Pomimo powszechnego w Europie przekonania, iż jest językiem martwym, jak łacina, zasadniczo nim nie jest, gdyż nie tylko jest jeszcze stale używany w ceremoniach religijnych hinduizmu, ale także istnieją niewielkie grupy osób deklarujące go jako ich jedyny język ojczysty (według spisów ludności z 1999 roku – ok. 3000 osób na 900 mln ludności Indii). Czynione są też próby rewitalizacji tego języka poprzez tworzenie sanskryckich neologizmów na określenie współczesnych terminów, np. technicznych (np. telewizja, sanskr. duuradarshana). Jest też uznawany od 1949 roku za jeden z 13 konstytucyjnych języków Republiki Indii (obecnie 23 – 2008 r.). Dlatego właściwsze jest określenie go jako język wegetujący niż jako martwy.Loka (świat, sfera) — w religiach dharmicznych rejon w zaświatach lub subtelny wymiar egzystencji zwyczajne niedostępny percepcji żyjących na Ziemi ludzi, lub też w syntetycznym ujęciu sfery jednocześnie psychiczne i kosmiczne. Są to sfery cechujące się większym szczęściem (niebiańskie) jak i mniej atrakcyjne niż świat ziemski (piekielne). W ich obrębie odbywa się wędrówka w kole sansary. Egzystencja dusz jednostek doskonalszych duchowo, które nie opuściły całkowicie wszechświata lub podczas nieistnienia wszechświata, odbywa się w najsubtelniejszych, najwyższych lokach. Cechą charakterystyczną jest dla lok kulista budowa, co pozwala sporządzać ich odwzorowania (mapy) w formie mandali .

    Jako pożądanie o charakterze niepłciowym, to dążenie do czynienia dobra. Pragnienie, które stanowi tajemnicę bytu i stworzenia świata. Jest oznaką świadomości siebie i bodźcem postępu, który został odniesiony do rangi boga miłości Kama-dewa, podobnie jak Eros na Zachodzie.

    Purusza ( dewanagari पुरुष , ang. Purusha ) – w hinduizmie ten, kto kontroluje i raduje się prakryti (naturą), czyli inaczej Iśwara – znawca, który kontroluje zarówno naturę materialną, Maję, jak i duszę indywidualną Dźiwę oraz panuje nad nimi.Kama – w buddyzmie to żądza, która bazuje na silnych pragnieniach przyjemnych odczuć i jest całkowicie samolubna. Ten typ miłości nie przejmuje się kompletnie innymi i dąży jedynie do samozadowolenia. Jeśli nie ma kamy, przeprowadzenie stosunku płciowego jest niemożliwe (tak jak w przypadku arahatów). Kama sprawia, że seks wydaje się atrakcyjny i przybiera na sile, kiedy zmysły nie są strzeżone. Stąd nakaz Buddy przeznaczony dla bhikku, aby powściągać zmysły.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Artha
  • Dharma
  • Moksza
  • Kama (buddyzm)
  • Kamasutra
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Encyklopedia Mądrości Wschodu. WDW, 1997. ISBN 83-7140-178-7.




    Warto wiedzieć że... beta

    Triwarga (sanskryt trl. trivarga) – trzy cele życia w tradycyjnym hinduistycznym systemie wartości . Dopełnieniem tej trójki jest wyzwolenie - moksza.
    Eros (gr. Ἔρως Érōs, łac. Amor) – w mitologii greckiej bóg miłości i namiętności seksualnej. Grał na lutni podobnie jak Apollo.
    Kamadewa (dewanagari कामदेव trl. Kāmadeva, ang. Kamadeva) – bóg miłości w hinduizmie. Ma postać pięknego młodzieńca, uzbrojonego w łuk (wykonany z trzciny cukrowej) i w strzały z kwiatów. Cięciwę łuku tworzą połączone ze sobą pszczoły. Kamie towarzyszą jego święte zwierzęta: kukułka i papuga. Jego porą roku jest wiosna, a żoną Rati.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.741 sek.