KV55

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Grobowiec KV55 (znany także jako skrytka amarneńska) – jeden z najbardziej zagadkowych grobowców w egipskiej Dolinie Królów. Został on odkryty w 1907 roku przez misję Theodore'a M. Davisa między grobowcem Ramzesa IX a tzw. Rest-House'em dla turystów. Ekspedycją kierował angielski archeolog Edward Ayrton.

Neferneferuaton-Nefertiti (często Nefretete – Piękna, która nadchodzi/nadeszła) – żona faraona Echnatona z XVIII dynastii.Pektorał, napierśnik (z łac. pectus - pierś) – rodzaj biżuterii świeckiej lub religijnej noszonej na piersi, zapinanej od tyłu. Obecnie oznacza ozdobny krzyż noszony na piersi przez wyższe duchowieństwo.

Historia odkrycia[ | edytuj kod]

Jedna z czterech urn kanopskich odkrytych w grobowcu KV55, Metropolitan Museum of Art, Nowy Jork

Po drugiej stronie wejścia, do którego prowadziły schody, znajdował się pochyły korytarz, a za nim pojedyncza komora grobowa. Korytarz do grobowca zablokowany był szczątkami różnego rodzaju zabytków, m.in. złoconych drewnianych kapliczek. W komorze grobowej panował chaos. Drewniane płyty, suszone cegły, skrzynki, kamienne odłamki, a także narzędzia robotników leżały w nieładzie na posadzce, obsypane cienką warstwa złotej folii. Wykopaliska zostały przeprowadzone w uwłaczający standardom sposób. Nikt nie prowadził dziennika wykopalisk, a relacje osób, które oglądały grobowiec, są sprzeczne. Wiele przedmiotów zniknęło. Znaleziskom nie zapewniono podstawowej opieki konserwatorskiej. Zanim wnętrze grobu zostało sfotografowane, gruntownie je „posprzątano”. Grób nie został doszczętnie splądrowany tak jak inne w Dolinie Królów. Zamurowane wejście było w momencie odkrycia nietknięte.

Mumia – zmumifikowane (zabalsamowane) ciało człowieka lub zwierzęcia, zabezpieczone przed rozkładem odpowiednimi zabiegami i substancjami, a także ciało, które w dużym stopniu oparło rozkładowi dzięki specyfice miejsca spoczynku.Muzeum Egipskie w Kairze, Muzeum Kairskie (egipski arabski ‏المتحف المصري‎, Al-Matḥaf al-Miṣrī) – muzeum sztuki egipskiej w stolicy Egiptu, Kairze, założone w 1835 roku.

Kilka dużych płyt ze złoconego drewna okazało się elementami kapliczki, wykonanej na polecenie Echnatona dla jego matki, królowej Teje. W grobie znajdował się także antropoidalny sarkofag, który leżał niegdyś na drewnianym łożu lub marach. Sącząca się przez całe wieki woda powodowała gnicie drewna. W końcu mary załamały się, a sarkofag spadł na ziemię. Leżał z otwartą pokrywą, odsłaniając głowę mumii, na której znajdował się przedmiot uznany początkowo za sępią koronę. W rzeczywistości był to pektorał, który prawdopodobnie obsunął się, gdy sarkofag spadał na ziemię. Gdy ze stropu oderwał się kawałek skały, powstały kolejne zniszczenia – sarkofag został rozłupany na dwie części. Przed wydobyciem z grobu rozpadł się na wiele kawałków, które ponownie złożono w Muzeum Egipskim w Kairze.

Termin ten pojawił się w XVI wieku p.n.e., gdy Egipt wkroczył w okres silnej ekspansji terytorialnej pod rządami XVIII dynastii. Po zjednoczeniu kraju przez Narmera egipski władca nosił tytuł nesut-biti – Ten-który-należy-do-pszczoły-i-trzciny, bowiem w tym okresie godłem Górnego Egiptu była pszczoła, a Dolnego – trzcina. Z biegiem czasu zaczęto używać tytułu Król Górnego i Dolnego Egiptu oraz Król Południa i Król Północy.Cegła suszona (określana często w rozmaitych językach w tym w angielskim i w polskim terminem adobe, pochodzącym z języka hiszpańskiego) – podstawowy, obok drewna i kamienia, materiał budowlany używany w rejonach świata o gorącym klimacie. Cegła ta jest suszona na słońcu i nie jest dodatkowo wypalana.

W niszy wykutej w ścianie stały cztery urny kanopskie zwieńczone kobiecymi głowami. Obecnie wiadomo, że prawdopodobnie należały do Kiji. Pokrywy zupełnie nie pasują do urn, zatem musiały należeć do innego kompletu. Forma peruki i rysy twarzy wskazują na Kiję lub Meritaton.

Plan grobowca KV55
James Harris (ur. 18 września 1991) – amerykański lekkoatleta specjalizujący się w biegach sprinterskich i w skoku wzwyż.Kanopy (także wazy lub urny kanopskie) - w starożytnym Egipcie rytualne naczynia, w których umieszczano wnętrzności, wyjęte z ciała przed mumifikacją i zakonserwowane.


Podstrony: 1 [2] [3] [4]




Warto wiedzieć że... beta

Okres amarneński (XIV w. p.n.e.) – czas zaburzeń religijnych i politycznych w starożytnym Egipcie. Obejmował rządy kilku władców XVIII dynastii: Echnatona, Semenchkare, Tutanchamona i Aja.
Meritaton (egip. Ukochana przez Atona) – egipska królowa z XVIII dynastii, najstarsza z sześciu córek Echnatona i Nefertiti, żona faraona Smenchkare.
Amenhotep II – faraon, władca starożytnego Egiptu z XVIII dynastii, z okresu Nowego Państwa. Syn faraona Totmesa III i królowej Hatszepsut II Meritre, powołany przez ojca do współrządów, prawdopodobnie na dwa lata przed śmiercią. Panował prawdopodobnie w latach 1425-1397 p.n.e. lub 1427-1392 p.n.e. lub 1427-1401/1400 p.n.e. Według Manethona panował 25 lat i 10 miesięcy. W młodości znany z wyczynów sportowych i niezwykłej siły fizycznej. W czasie swych rządów, wyprawiał się kilkakrotnie do Syrii, o czym mówią stele w Karnaku, Memfis i Amada.
Theodore Monroe Davis (ur. 1837 w Nowym Jorku, zm. 1915 na Florydzie) – amerykański prawnik, finansista i egiptolog - amator.
Sir Grafton Elliot Smith (ur. 15 sierpnia 1871 w Grafton, zm. 1 stycznia 1937 w Londynie) – brytyjsko-australijski lekarz, anatom, antropolog i egiptolog.
Ureusz także Ureus - w starożytnym Egipcie symbol władzy boskiej i królewskiej w postaci świętego węża - postać z głową sępa i tułowiem atakującej samicy kobry.
Amarna (staroegipskie Achetaton) – miejscowość nad środkowym biegiem Nilu, na jego wschodnim brzegu, około 320 km na południe od Kairu. Jedno z najważniejszych stanowisk archeologicznych w Egipcie. Około 1358-1340 p.n.e. faraon - reformator religijny Amenhotep IV (Echnaton) — zbudował tu, na dziewiczej ziemi, stolicę swego państwa, a zarazem główny ośrodek nowej religii. Po śmierci Echnatona miasto opuszczono.

Reklama