Joseph Bara

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Śmierć Josepha Bary, obraz J. Weertsa

Joseph Bara lub Barra (ur. 30 lipca 1779 w Palaiseau, zm. 7 grudnia 1793 w Jallais) – francuski ochotnik, uczestnik wojen wandejskich po stronie republikanów. Jego udział w walkach i śmierć stały się obiektem jednej z rewolucyjnych legend.

Joseph Agricol Viala (ur. 22 września 1780 w Awinionie - zm. 6 lipca 1793 w Caumont-sur-Durance) - francuski ochotnik, bohater jednej z legend rewolucji francuskiej.Przewrót 9 thermidora – przewrót 9 thermidora roku II, według francuskiego kalendarza rewolucyjnego (czyli 27 lipca 1794), w wyniku którego Maksymilian Robespierre i jego zwolennicy zostali obaleni przez większość w Konwencie Narodowym.

Życiorys[ | edytuj kod]

Po ogłoszeniu masowego zaciągu ochotników (levée en masse) jesienią 1792 trzynastoletni Bara zgłosił się do Desmaresa, dowódcy dywizji stacjonującej w Bressuire, by zaciągnąć się do wojska. Mimo młodego wieku został zaakceptowany, podobno ze względu na wyrażany przez niego nadzwyczajny entuzjazm rewolucyjny. Desmares polecił również objąć opieką finansową jego ubogą rodzinę. Barra został doboszem 8 pułku huzarów i razem z nim został wysłany do Wandei. W bitwie pod Cholet zginął od ciosu szablą w czoło. Według innej wersji został porwany przez grupę Wandejczyków i zabity, gdy odmówił wzniesienia okrzyku „Niech żyje król!” - miał wówczas zakrzyknąć „Niech żyje republika!” lub według innej wersji zwymyślać napastników. Desmares, poruszony historią chłopca, poprosił Konwent Narodowy o dalsze wspieranie jego rodziców i opisał w szczegółach jego zachowanie, które miało być wzorem cnót republikańskiego żołnierza.

Bitwa pod Valmy – bitwa, która powstrzymała ofensywę austriacko-pruską podczas wojny z Francją 20 września 1792 roku. Wycofanie się − w jej rezultacie − Prusaków z wojny ocaliło Francję przed możliwą inwazją i ugruntowało w Europie przekonanie o sile francuskiego rewolucyjnego rządu. Była to pierwsza bitwa, w której zwyciężyła zasada levée en masse.Pieśń wymarszu (oryg. fr. Le Chant du Départ) – pieśń powstała w 1794, w czasach rewolucji francuskiej jako hymn żołnierzy republikańskich wyruszających na front. Autorem jej melodii jest Étienne Nicolas Méhul, słowa napisał Marie Joseph Chénier. W czasach I Cesarstwa pieśń była hymnem narodowym Francji. Popularność jako pieśń wojskowa odzyskała przed I wojną światową, kiedy ponownie była śpiewana przez żołnierzy udających się na front.


Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Wojny wandejskie, fr. guerres de Vendée – powstanie rojalistyczne, które wybuchło 10 marca 1793 roku, w departamencie Wandea w zachodniej Francji, w okresie rewolucji francuskiej i akcja pacyfikacyjna, której celem było stłumienie tego powstania. Bezpośrednią przyczyną wybuchu był dekret Zgromadzenia Narodowego z lutego 1793 powołujący pod broń trzysta tysięcy mężczyzn w wieku od 18. do 40. roku życia tuż przed rozpoczęciem prac wiosennych w polu. Na tereny objęte powstaniem przypadało 17726 poborowych, a mieszkańcy Bretanii od ponad 250 lat nie mogli być zmuszani do służby wojskowej poza jej granicami.
International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.
Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
Dobosz (z węg. dobos) – członek orkiestry (szczególnie wojskowej), grający na bębnie. W wojskach europejskich od końca średniowiecza wybijał takt w marszu. W Polsce pierwotnie zwano dobosza bębnicą, od XVI w. doboszem, w XVIII i na pocz. XIX w. pałkarzem. Inna nazwa dobosza to tarabaniarz (od taraban).
Hebertyści (fr. hébertistes) – nieformalny, najradykalniejszy odłam deputowanych klubu kordelierów z czasów rewolucji francuskiej, skupiony wokół pisma Heberta – Le père Duchesne. Rywalizowali ze wściekłymi o poparcie sankiulotów.

Reklama