• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Jordanes



    Podstrony: [1] 2 [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Ernst Christian Wilhelm Wattenbach (ur. 22 września 1819 w Ranzau, zm. 1897) – niemiecki historyk i paleograf. Wnuk Augusta Henningsa. Ludy irańskie – grupa ludów indoeuropejskich mówiąca językami irańskimi, zamieszkująca terytoria rozciągające się od wschodniej Anatolii poprzez Wyżynę Irańską aż po Hindukusz, oraz od Azji Środkowej po Zatokę Perską. Region ten nazywany jest czasem Wielkim Iranem.
    Pochodzenie[ | edytuj kod]

    Wszystkie pewne informacje o życiu Jordanesa pochodzą z jego dwóch dzieł Getiki i Romany. Jego pochodzenie etniczne budzi wątpliwości. Na podstawie własnych słów Jordanesa z Getiki (... gentis praedictae, quasi ex ipsa trahenti originem, ...) wyciąga się różne wnioski. Interpretacja bowiem słowa quasi jest niejednoznaczna — może ono oznaczać zarówno „jako”, jak i „tak jak”.

    Magister militum (liczba mnoga magistri militum) pełna nazwa comes et magister utriusque militiae (utriusque, czyli "obu" - gdyż łączył w sobie dwa dawniejsze tytuły: magister equitum i magister peditum, stąd oboczna nazwa magister equitum et peditum - "mistrz konnicy i piechoty") – głównodowodzący rzymskiej armii polowej. Magistri militum praesentales dowodzili armią wewnętrzna, natomiast magistri militum per Gallias, per Thraciam, per Orientem oraz per Illyricum wojskami w tych prowincjach. W Cesarstwie Wschodniorzymskim funkcję tę oddawano terminem strategos.Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.

    Również analiza imion przodków Jordanesa przekazana przez niego (... Alanoviiamuthis patris mei genitor Paria, id est meus avus, notarius ... fuit) ma ograniczoną siłę dowodową względem jego pochodzenia. Samo imię Jordanesa nie może być wyznacznikiem tegoż, jest bowiem imieniem chrześcijańskim. Z powyższego fragmentu Getiki wynika, że jego dziad miał na imię Paria. Według jednej z hipotez etymologia tego imienia wykazywałaby proweniencję gocką (Farja — szyper), z tym że miałoby to być imię zastępcze (przezwisko), a nie imię właściwe. Według innej — imię dziada Jordanesa wiązać należy z awestyjskim mianem pairika wywodzącym się od rdzenia paryā-, oznaczającego w tym przypadku młodzieńca. Co do sprawiającego więcej problemów imienia ojca Jordanesa wysuwano kilka domysłów, m.in. emendowano je do postaci Amuth(is) o germańskiej proweniencji, co od razu stało się jednak przedmiotem krytyki. Rozwiązywano je również jako frazę Alan. d. Viiamuthis, tj. łac. Alanorum ducis Viiamuthis); tym sposobem imię ojca Jordanesa miałoby brzmieć po gocku Veihamôts, tj. śmiały w boju. Ta druga interpretacja zyskała znaczne uznanie, choć pewne jest jedynie to, że w przekazanej formie istotnie zaszyte jest imię ojca Jordanesa. Wreszcie, wywodzono owo miano ze staroirańskiego aryana-vyamita, oznaczającego osobę wyróżniającą się spośród Alanów.

    Ewa Maria Wipszycka-Bravo (ur. 27 listopada 1933 w Warszawie) – historyk starożytności, profesor emeritus Uniwersytetu Warszawskiego.Getica — napisana ok. 551 r. kronika "O pochodzeniu i czynach Gotów" (org. Getica), która jest skróconą wersją (wyciągiem) większej pracy Kasjodora "Historia Gotów" w 12 księgach, która nie zachowała się do naszych czasów. Autorem był Jordanes - historyk i kronikarz gocki.

    Najczęściej Jordanes uważany jest po prostu za Gota, a przynajmniej za pół-Gota. Nie wyklucza się jednak również, że mógł być Alanem, ale uznającym się za Gota lub po prostu Alanem. Do tych ostatnich odnosi się na kartach Getiki z sympatią, której nie mógł przejąć z pierwowzoru pióra Kasjodora. Takie próby jednoznacznego przyporządkowania Jordanesa do któregoś z plemion barbarzyńskich bywają podważane ze względu na dosłowność odczytania, co prowadzi do określenia historyka jako osoby najprawdopodobniej pochodzącej ze Scytii Mniejszej lub Mezji. Był osobą zasymilowaną w środowisku rzymskim.

    Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.Ortografia (z gr. ορθο-, ortho- = poprawny, γραφος, grafos = piszący) inaczej pisownia – zbiór zasad i norm regulujących sposób zapisu słów danego języka za pomocą liter alfabetu lub innych symboli. W skład zasad ortograficznych wchodzą również zasady dotyczące interpunkcji, natomiast typografia jest osobnym zagadnieniem.

    Życie[ | edytuj kod]

    Jordanes żył około połowy VI wieku, przypuszcza się, że mógł urodzić się około 480 r. zapewne na Bałkanach. Jordanes był wnukiem Parii, który był notariuszem Kandaka, wodza ludów irańskich (Alanów) i germańskich (Gotów) zamieszkujących Scytię Mniejszą i Mezję Dolną (diecezja tracka). Również jego ojciec Alanoviimuthis(?) mógł być notariuszem, choć nie zostało to zapisane w tekstach przez syna. Związki rodziny Jordanesa z rodem Kandaka były dość mocne, ponieważ przyszły historyk tuż przed swoją conversio pracował zapewne w tamtych rejonach jako notariusz u siostrzeńca wodza Guntigisa, zwanego Bazą, będącego zarazem rzymskim magistrem militum. Nie wiemy na pewno, co robił w późniejszych czasach, kiedy tworzył Geticę i Romanę. W późniejszym okresie prawdopodobnie został duchownym, najpewniej scytyjskim mnichem. Jordanes mówił i umiał pisać po łacinie, jednak nie ustrzegł się błędów językowych. Znał również grekę, ponieważ gramatyka i ortografia Getiki pełna jest grecyzmów, choć niekiedy twierdzi się, że nie operował nią biegle.

    Przezwisko – rodzaj pseudonimu stosowanego do określenia lub identyfikacji danej osoby. Przezwisko z reguły ma charakter obraźliwy. Przezwisko bez obraźliwego wydźwięku to pseudonim lub ksywa, w internecie używa się także określeń login lub nick.Tracja (gr. Θρᾴκη, Thraki, łac. Thracia, bułg. Тракия, Trakija, tur. Trakya). Historycznie: starożytna kraina położona między dolnym Dunajem, Morzem Czarnym, Morzem Egejskim i rzeką Strymon (Struma). Obecnie region geograficzny na pograniczu Bułgarii (Tracja Północna), Grecji (Tracja Zachodnia) i Turcji (Tracja Wschodnia).

    Reszta wiadomości o Jordanesie oparta jest na domysłach i mniej lub bardziej uzasadnionych hipotezach, niepopartych jednak niezbitymi dowodami i często kwestionowanych. Uznawano za możliwe, że był biskupem albo Rawenny (na podstawie dokładnego opisu miasta w Getice), albo leżącej w południowej Italii Krotony, albo którejś z północnoafrykańskich diecezji. Utożsamiano go również z „obrońcą kościoła rzymskiego” wspominanym w liście papieża Pelagiusza do biskupów Toskanii z roku 556, a także stwierdzano, że był bliskim przyjacielem i współpracownikiem papieża Wigiliusza, choć z drugiej strony zwracano uwagę na niewłaściwy sposób zwracania się do niego przez historyka. Istnieje też hipoteza, że Jordanes należał do ludzi związanych z rodem Anicjuszy, co jest jednak kwestionowane, i przyjaźnił się z Kasjodorem, co jednak nawzajem się raczej wyklucza.

    Leopold von Ranke vel Rung (ur. 21 grudnia 1795 w Wiehe w Turyngii, zm. 23 maja 1886) – niemiecki historyk, który wprowadził do historiografii metody badawcze polegające na krytycznej analizie źródeł i ich obiektywnym badaniu. Mezja (łac. Moesia) – prowincja rzymska istniejąca w latach 12-86 n.e., położona na południe od dolnego odcinka rzeki Dunaj, na terenie współczesnych państw Bułgarii i Serbii; północno-wschodni fragment Mezji (Delta Dunaju) znajduje się na terytorium Rumunii.

    Problematyczna jest także kwestia konwersji (conversio) Jordanesa, sygnalizowanej przez niego we wstępie Romany. Proponowano następujące wytłumaczenia: chrzest Jordanesa-poganina, chrzest Jordanesa-arianina, przejście do stanu kapłańskiego (w tym, ewentualnie, zostanie biskupem) lub przejście do stanu mniszego. Uprawomocniając to samym wydźwiękiem tekstu, rozumiano ten termin również jako synonim religiosus, oznaczający nawrócenie na prawdziwe przestrzeganie słów Bożych.

    Bałkany – region Europy, obejmujący w przybliżeniu obszar Półwyspu Bałkańskiego. Jednak nazwa ta mniej odnosi się do geografii, a bardziej do wspólnoty historyczno-kulturowej. Przy takim podejściu o przynależności danego kraju do Bałkanów decydują cechy kulturowe (np. język należący do ligi bałkańskiej, pewne elementy kultury ludowej), społeczne (np. wieloetniczność, współwystępowanie katolicyzmu, prawosławia i islamu) oraz historyczne (np. dawna przynależność do Cesarstwa Bizantyjskiego, zasiedlenie przez Słowian w VI wieku naszej ery, a przede wszystkim doświadczenie panowania tureckiego).Rawenna (wł. Ravenna) – miasto i gmina w północnych Włoszech w regionie Emilia-Romania, stolica prowincji Rawenna. Według danych na rok 2007 gminę zamieszkuje 151 055 osób, 228 os./km².


    Podstrony: [1] 2 [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.
    Poganie − określenie używane wobec wyznawców religii niemonoteistycznych, głównie politeistycznych i animalistycznych.
    Awesta, Avesta, Apastak, Awistak (z irańskiego apartak=prawo) – to święta natchniona księga zawierająca teksty religijne wyznawców mazdaizmu i zaratusztrianizmu (zoroastryzmu), czyli fragmenty starych irańskich przekazów datowanych na VII wiek p.n.e. lub na okres jeszcze wcześniejszy: II tysiąclecie p.n.e.
    Konrad Peutinger (ur. 14 października 1465 roku zm. 28 grudnia 1547 roku) – niemiecki humanista, dyplomata, polityk i ekonomista, który wychowywał się w Bolonii i Padwie. Do historii przeszedł jako znany edytor, drukarz i antykwariusz, który razem z Marcusem Welserem i jego żoną Margaretą stworzył jedną z największych prywatnych bibliotek na północ od Alp.
    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
    Sakrament święceń, święcenia kapłańskie, kapłaństwo, święcenia – sakrament w Kościele katolickim, także Kościołach prawosławnych, anglikańskich i starokatolickich, który nadaje władzę uświęcania, tj. udzielania innych sakramentów.
    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.061 sek.