Jon nitroniowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jon nitroniowy (NO+
2
) – kation, który powstaje w mieszaninie nitrującej z kwasu azotowego pod wpływem katalizującego działania protonu, pochodzącego od kwasu siarkowego. Sprotonowany kwas azotowy po odłączeniu cząsteczki wody przechodzi w jon nitroniowy. Proces powstawania tego jonu może być w uproszczeniu przedstawiony równaniem:

Kation − jon o ładunku dodatnim (+). Indywiduum chemiczne występujące zawsze w obecności jonu o ładunku przeciwnym (anionu) w przypadku medium elektrycznie obojętnego (zasada zachowania ładunku). Kationy mogą być zarówno organiczne jak i nieorganiczne. Podczas elektrolizy stopionych soli jak i roztworów wodnych z rozpuszczoną substancją jonową, kationy podążają do elektrody ujemnej (o dodatnim potencjale) zwanej katodą.Mieszanina nitrująca (nitroza) – mieszanina stężonych kwasów azotowego i siarkowego w stosunku wagowym 1:2 (objętościowo – 3:5) służąca do nitrowania związków organicznych, jak również do otrzymywania niektórych estrów kwasu azotowego. Nitrogliceryna otrzymywana jest przez estryfikację gliceryny mieszaniną nitrującą.
2H
2
SO
4
+ HNO
3
→ 2HSO
4
+ NO+
2
+ H
3
O+

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • grupa nitrowa
  • tlenki azotu
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Robert T. Morrison, Robert N. Boyd: Chemia Organiczna. T. 1. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1997, s. 411. ISBN 83-01-04166-8.
    2. Tadeusz Urbański: Chemia i Technologia materiałów Wybuchowych. T. 1. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1954, s. 20.
    Kwas azotowy, HNO3 – nieorganiczny związek chemiczny, jeden z najsilniejszych kwasów tlenowych. Resztą kwasową jest w nim grupa azotanowa zawierająza azot na V stopniu utlenienia.Grupa nitrowa − grupa funkcyjna związków organicznych o wzorze ogólnym -NO2, składająca się z jednego atomu azotu i dwóch atomów tlenu przyłączonych do azotu.




    Warto wiedzieć że... beta

    Kataliza – zjawisko przyspieszenia szybkości reakcji chemicznej pod wpływem dodania do układu niewielkiej ilości katalizatora, który sam nie ulega trwałym przekształceniom, lecz tylko tworzy z innymi substratami związki lub kompleksy przejściowe. Działanie katalizatora polega na zmianie ścieżki kinetycznej reakcji poprzez obniżenie energii aktywacji reakcji i utworzenia innych, w stosunku do reakcji prowadzonej na sposób niekatalityczny, kompleksów przejściowych. W efekcie przyspieszeniu ulega zarówno reakcja prowadząca do produktu, jak i reakcja biegnąca w kierunku przeciwnym, prowadząca do odtworzenia substratów.

    Reklama