Jolanta Nowak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jolanta Nowak-Pun (ur. 5 maja 1959 w Warszawie) – polska aktorka telewizyjna, filmowa i teatralna.

Teatr Powszechny im. Zygmunta Hübnera w Warszawie – teatr założony w 1944 roku z siedzibą przy ulicy Jana Zamoyskiego 20 w Warszawie.Jest jak jest – polski obyczajowy serial w reżyserii Janusza Dymka i Jana Łomnickiego. Emitowany w TVP2 od 2 października 1994 do 19 lutego 1995 w niedziele o 16:00.

Życiorys[ | edytuj kod]

Wczesne lata[ | edytuj kod]

Wychowywała się wraz z bratem na warszawskim Muranowie, przy ulicy Miłej. Na srebrnym ekranie zadebiutowała jako 17-letnia uczennica XLV LO im. Romualda Traugutta – w pierwszym odcinku miniserialu Zielona miłość (1978) z Joanną Pacułą w roli głównej. O przesłuchaniu dowiedziała się z prasowego anonsu. Gdy była uczennicą szkoły średniej, zmarł jej ojciec. Wyboru zawodu dokonała stosunkowo późno. Myślała raczej o architekturze. Natomiast jej rodzice marzyli, aby wybrała się na medycynę. Jednak matka aktorki Iwony Głębickiej i instruktorka kółka recytatorskiego działającego przy Domu Kultury na Muranowie skłoniła ją do studiów aktorskich, na które ostatecznie się zdecydowała.

Medycyna (łac. medicina „sztuka lekarska”) – nauka empiryczna (oparta na doświadczeniu) obejmująca całość wiedzy o zdrowiu i chorobach człowieka oraz sposobach ich zapobiegania, oraz ich leczenia. Medycyna weterynaryjna rozszerza zakres zainteresowań medycyny na stan zdrowia zwierząt. Za prekursora medycyny starożytnej uważa się Hipokratesa, a nowożytnej Paracelsusa. W czasach najnowszych wprowadza się zasady medycyny opartej na faktach.IMDb.com (The Internet Movie Database) – największa na świecie internetowa baza danych na temat filmów i ludzi z nim związanych. Zawiera informacje o aktorach, reżyserach, scenarzystach, producentach, montażystach, operatorach, muzykach itd. Informacje nie ograniczają się do kinematografii amerykańskiej.

Kariera[ | edytuj kod]

Będąc na pierwszym roku studiów pojawiła się po raz pierwszy na kinowym ekranie w czarno-białym filmie psychologicznym Tomasza Zygadły Ćma (1980) u boku Romana Wilhelmiego i Anny Seniuk. Zagrała też w sensacyjnym dramacie wojennym Wyrok śmierci (1980) na podstawie noweli Jerzego Gierałtowskiego.

Tomasz Zygadło (ur. 23 grudnia 1947 w Warszawie, zm. 17 września 2011 w Warszawie) — polski reżyser filmowy i teatralny, scenarzysta. Znany jako twórca filmów o ludziach niepogodzonych ze swoim życiem.Architektura (gr. αρχιτεκτονική architektonike) – nauka i sztuka projektowania, konstruowania i wykonywania budynków oraz innych budowli przestrzennych.

W 1982, po ukończeniu warszawskiej PWST, związała się z Teatrem Dramatycznym w Warszawie, gdzie występowała w spektaklach: Wesele Figara, Operetka Witolda Gombrowicza, Dziewczynki, Kandyd Woltera i Bezterminowi. W 1987 podpisała angaż z Teatrem Powszechnym w Warszawie.

Zagrała postać Warszulki, wiejskiej dziewczyny o niepospolitej urodzie i przymiotach ducha w melodramacie Soból i panna (1983) na podstawie powieści Józefa Weyssenhoffa. Widzowie zapamiętali ją jednak z komedii erotycznej Romana Załuskiego Och, Karol (1985), gdzie zagrała postać Ireny, zdecydowanej, obdarzonej ścisłym, analitycznym umysłem, bezbronnej wobec potęgi miłości. Można ją było dostrzec w Marka Koterskiego Życie wewnętrzne (1986) i Porno (1989), Radosława Piwowarskiego Marcowe migdały (1989) czy Wojciecha Wójcika Zabić na końcu (1990).

Schodami w górę, schodami w dół – polski film z 1988 roku, zrealizowany według powieści Michała Choromańskiego o tym samym tytule.Wesele Figara (Szalony dzień czyli wesele Figara, fr. La Folle Journée ou le Mariage de Figaro) – pięcioaktowa sztuka Pierre’a Beaumarchais’go, drugi z kolei, po Cyruliku sewilskim, utwór przedstawiający perypetie hrabiego Almavivy i jego służącego Figara. Sztuka miała premierę w Paryżu 27 kwietnia 1784 (Théâtre de l’Odéon). Na podstawie sztuki librecista Lorenzo Da Ponte i kompozytor Wolfgang Amadeus Mozart stworzyli operę Wesele Figara. Tłumaczenia sztuki na język polski dokonał Tadeusz Boy-Żeleński.

W 1990 przeprowadziła się do Niemiec i od tej pory bardzo rzadko przyjeżdżała do Polski.

W serialu TV4 Pensjonat pod Różą (2005) wcieliła się w rolę Marzeny Paluch, szwagierki jednej z głównych bohaterek, rozwiedzionej pani architekt, która twardo negocjuje warunki, nie licząc się za bardzo z uczuciami swoich klientów.

Filmweb (filmweb.pl) – największy polski serwis internetowy poświęcony filmom i ludziom kina. Druga co do wielkości baza filmowa na świecie po IMDb.com (na dzień 18 października 2012 roku) zawiera informacje o 517 560 filmach, 38 727 serialach, 10 491 grach i 1 636 554 ludziach filmu). Zawiera filmy ze 187 krajów, 9 byłych, 2 kraje, które zmieniły swoją nazwę na inną i 14 części należących do innych krajów (4 nieuznawane państwa, 5 autonomii, 1 byłą autonomię i 4 terytoria zależne).Witold Marian Gombrowicz (ur. 4 sierpnia 1904 w Małoszycach, zm. 25 lipca 1969 w Vence) – polski powieściopisarz, nowelista i dramaturg.


Podstrony: 1 [2] [3] [4]




Warto wiedzieć że... beta

XLV Liceum Ogólnokształcące im. Romualda Traugutta w Warszawie – publiczna szkoła średnia w Warszawie założona w 1954 roku.
Radosław Piwowarski (ur. 20 lutego 1948 w Olszówce Dolnej (obecnie dzielnica Bielska-Białej) – polski reżyser i scenarzysta oraz aktor filmowy.
Zespół adwokacki – polski serial obyczajowy o tematyce prawniczej w reżyserii Andrzeja Kotkowskiego. Powstał w latach 1993-1994.
WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
Roman Zdzisław Wilhelmi (ur. 6 czerwca 1936 w Poznaniu, zm. 3 listopada 1991 w Warszawie) – polski aktor teatralny i filmowy.
Soból i panna - polski melodramat w reżyserii Huberta Drapelli z 1983, oparty na powieści obyczajowej Józefa Weyssenhoffa z 1911 pod tym samym tytułem.
Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.

Reklama