Johann Salzmann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pałac arcybiskupów łacińskich we Lwowie
Kamienica przy Prospekcie Swobody 24, Lwów

Johann Salzmann (ur. 6 kwietnia 1807 w Wiedniu, zm. 8 grudnia 1869 tamże) – austriacki architekt.

Wilhelm Schmidt (ur. 16 lutego 1868 w Hörde (obecnie dzielnica Dortmundu), zm. 10 lutego 1954) we Fryburgu – werbista. Był austriackim lingwistą, antropologiem i etnologiem. Na księdza katolickiego został wyświęcony w 1890. Studiował lingwistykę na uniwersytetach w Berlinie i Wiedniu. Główną pasja Schmidta była lingwistyka. Spędził wiele lat studiując języki w różnych częściach świata. Jego wczesne prace dotyczyły języków mon-khmerskich w Południowej Azji oraz języków Oceanii i Australii. Konkluzja jego studiów doprowadziła go do postawienia hipotezy o istnieniu szerszej rodziny języków austryckich, do których zaliczała się austronezyjska grupa języków. Schmidtowi udało sie udowodnić, że języki mon-khmerskie maja wewnętrzne powiązania z innymi językami mórz południowych co było jednym z ważniejszych odkryć na polu lingwistyki. Zainspirowany dokonaniami Andrew Langa i jego teorią na temat pramonoteizmu uważał za pierwotną formę religii monoteizm. Źródłem pierwotnej religii było praobjawienie, pierwszą przyczyną świata. Schmidt uważał, że ówcześnie żyjące ludy zbieracko-łowieckie są najbliższe swą formą pierwotnemu ludowi.Ratusz we Lwowie (ukr. Львівська ратуша) – ratusz w Śródmieściu Lwowa, na Rynku, wzniesiony w latach 1827–1835 w stylu klasycystycznym według projektu Józefa Markla i Franciszka Treschera.

Ukończył studia na Politechnice Wiedeńskiej i Akademii Sztuk Pięknych, w 1832 przyjechał do Lwowa, gdzie otrzymał stanowisko w miejskim zarządzie budownictwa. Na początku sporządzał kopie planów budowlanych, a następnie został miejskim inspektorem budownictwa. W latach 1839-1840 poznawał technikę budowy zachodnioeuropejskich teatrów, a następnie zaprojektował razem z Ludwigiem Pichlem Teatr Skarbkowski – wówczas największy teatr w Europie. Powstanie tego gmachu przyniosło mu sławę i renomę, zaczął otrzymywać liczne zamówienia na projekty domów mieszkalnych i obiektów użyteczności publicznej, które projektował w stylu klasycyzmu z elementami biedermeier. Styl Johanna Salzmanna przejęło wielu współczesnych mu architektów Lwowa. Kierując zastępem saperów odegrał kluczową rolę podczas obrony miasta przed ogniem podczas zamachu na Wilhelma von Hammersteina w 1848. Od 1852 pracował jako miejski inspektor budownictwa w Wiedniu, a następnie przy budowie pierwszej w Europie górskiej linii kolejowej w Semmering.

Jerzy Grzymała Głogowski (ur. 1777 we Lwowie, zm. 15 września 1838 tamże) – polski architekt, budowniczy, malarz i etnograf.Klasycyzm (z łac. classicus – doskonały, pierwszorzędny, wzorowy, wyuczony) – styl w muzyce, sztuce, literaturze oraz architekturze odwołujący się do kultury starożytnych Rzymian i Greków. Styl ten nawiązywał głównie do antyku. W Europie tzw. "powrót do źródeł" (klasycznych) pojawił się już w renesansie - jako odrodzenie kultury wielkiego Rzymu. Jako styl dominujący epoki wpływał na kształt innych nurtów kulturowych okresu jak manieryzm, barok, rokoko. Trwał do końca wieku XVIII, w niektórych krajach do lat 30. następnego stulecia, a nawet dłużej. Zmodyfikowany klasycyzm przeradzał się czasem w eklektyzm końca XIX wieku. Klasycyzm jako styl panował w epoce oświecenia. Najpełniejszy rozkwit klasycyzmu nastąpił w I poł. XVIII wieku. W dziedzinie literatury swoisty kres klasycyzmu przyniosła walka klasyków z romantykami.

Dorobek architektoniczny we Lwowie[ | edytuj kod]

  • Czynszowa kamienica F. Adamskiego u zbiegu Prospektu Swobody 24 (Wały Hetmańskie) i Łesi Ukrainki (Skarbkowska);
  • Zmiana projektu Ludwiga Pichla i kierownictwo budowy Teatru Skarbkowskiego;
  • Pałac arcybiskupów łacińskich we Lwowie przy ulicy Wołodymyra Winniczenki 32 (Stefana Czarnieckiego) /1842-1844/;
  • Budynki przy ulicy Mykoły Łysenki 1, 3, 5 (Kurkowa), współautor Florian Onderka;
  • Dwa budynki mieszkalne na Zofiówce;
  • Nadzór nad przebudową Kościoła św. Agnieszki i klasztoru Karmelitanek Trzewiczkowych przy ulicy Wasyla Stefanyka 2 (Ossolińskich) na potrzeby Ossolineum, plany przebudowy sporządził Jerzy Głogowski i Wilhelm Schmidt;
  • Przebudowa ratusza /1848-1849/;
  • Kierownictwo nad restauracją kościołów św. Kazimierza i Matki Boskiej Gromnicznej;
  • Według Igora Somoczkina Johann Salzmann był autorem dobudowanego w 1844 skrzydła szkoły, która znajduje się u zbiegu Prospektu Swobody 8 (Wały Hetmańskie) i Pidwalnej 2 (Wałowa).
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • S. Łoza "Słownik architektów i budowniczych polaków oraz cudzoziemców w Polsce pracujących" Wydawnictwo im. Mianowskiego, Instytutu popierania nauki, Warszawa 1931 s. 296—297.
  • S. Łoza Architekci i budowniczowie w Polsce, Wydawnictwo "Budownictwo i architektura" Warszawa 1954 s. 267-268.
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Österreichisches Biographisches Lexikon, Johann Salzmann s. 402-403ISBN 3-7001-1483-4
  • Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie. Kościół św. Kazimierza i klasztor Sióstr Miłosierdzia we Lwowie – jest położony przy ul. Krzywonosa 1 (ukr. вул. Кривоноса М., 1) (przed 1945 ul. Teatyńska).




    Warto wiedzieć że... beta

    Biedermeier — styl w sztuce, literaturze, muzyce i architekturze wnętrz rozwinięty w Europie Środkowej, głównie w Niemczech i Austrii oraz w krajach z tego kręgu kultury, w okresie pomiędzy 1815 (Kongres wiedeński) a 1848 (Wiosna Ludów). Styl ten jest odpowiednikiem stylu regencji w Anglii, stylu federalnego w Stanach Zjednoczonych oraz stylu Empire (styl cesarstwa) we Francji.
    Teatr Skarbkowski – teatr lwowski, mieszczący się w klasycystycznym gmachu, wzniesionym z funduszy hrabiego Stanisława Skarbka w latach 1837-1842, otwarty 28 marca 1842 i funkcjonujący do 1899 r.
    Wiedeń (niem. Wien, dialekt Wean) – stolica i największe miasto Austrii. Znajduje się w północno-wschodniej części kraju, nad Dunajem. Jest miastem statutarnym, tworząc jednocześnie odrębny kraj związkowy.
    Zakład Narodowy im. Ossolińskich (ZNiO, Ossolineum) – zasłużony dla polskiej nauki i kultury Instytut (do 1939 r. – łączył w sobie Bibliotekę, Wydawnictwo i Muzeum Książąt Lubomirskich), ufundowany dla Narodu Polskiego w 1817 roku przez Józefa Maksymiliana Ossolińskiego, otwarty w 1827 roku we Lwowie.
    Ludwig Pichl (wł. Alois Luigi Pichl) (ur. 1782 w Mediolanie, zm. 19 maja 1856 w Wiedniu) – austriacki architekt pochodzenia włoskiego.
    Kościół Matki Boskiej Gromnicznej i klasztor Karmelitanek Bosych we Lwowie – jest położony przy ul. Winniczenko 30 (w przedwojennej Polsce ul. Czarnieckiego).
    Uniwersytet Techniczny w Wiedniu (niem. Technische Universität Wien, TUW) – politechnika z siedzibą w Wiedniu, największa uczelnia techniczna w Austrii.

    Reklama