Johan Willem Beyen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Johan Willem Beyen (ur. 2 maja 1897 w Utrechcie, zm. 29 kwietnia 1976 w Hadze) – holenderski polityk, bankier i biznesmen. Jest uznawany za jednego z ojców założycieli Unii Europejskiej.

Międzynarodowy Fundusz Walutowy, MFW (ang. International Monetary Fund, IMF) – międzynarodowa organizacja w ramach ONZ, zajmująca się kwestiami stabilizacji ekonomicznej na świecie. Dostarcza pomocy finansowej zadłużonym krajom członkowskim, które w zamian są zobowiązane do dokonywania reform ekonomicznych i innych działań stabilizujących.System z Bretton Woods – system walutowy, który stworzył podstawy relacji międzynarodowych w sferze zarządzania systemami monetarnymi. Był pierwszym w pełni negocjowalnym systemem monetarnym kierowanym przez rządy państw.

Życiorys[ | edytuj kod]

Johan Willem Beyen był synem Karela Henrika Beyena oraz Louisy Marii Coenen. Oficjalnie jego nazwisko brzmiało Beijen, jednakże późniejsza wersja była zdaniem Beyena bardziej odpowiednia do stanowisk, które zajmował. Jego ojciec był prawnikiem, natomiast matka wywodziła się ze środowiska muzyków. Rodzina Beyena należała do zamożnych i lata swojej młodości spędził on w międzynarodowym towarzystwie. Miał dwóch braci.

International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.

W 1918 Johan Willem Beyen skończył studia prawnicze na Uniwersytecie w Utrechcie z tytułem doktora. Wtedy też rozpoczął międzynarodową karierę finansisty. Na początek podjął pracę jako tymczasowy zastępca urzędnika w holenderskim Ministerstwie Finansów. Następnie awansował.

WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.

Od 1924 rozpoczął działalność w sektorze prywatnym na stanowisku sekretarza zarządu firmy Philips w Eindhoven. Następnie został dyrektorem holenderskiego oddziału Javasche Bank. W 1927 mianowano go dyrektorem późniejszego Rotterdamsche. Poza tym uczestniczył w wielu istotnych transakcjach finansowych na różnych szczeblach. Jako etap końcowy kariery Beyena w sektorze prywatnym wyznacza się jego stanowiska jako prezesa Banku Rozrachunków Międzynarodowych, a także dyrektora spółki Unilever.

Unilever – międzynarodowa firma, w skład której wchodzi holenderski Unilever NV z siedzibą w Rotterdamie i brytyjski Unilever PLC z siedzibą w Londynie. Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.

W 1940 Beyen przebywał za granicą i pozostał tam także po wybuchu działań wojennych na terenie swojego kraju. Poza stanowiskiem w Unileverze był doradcą rządu na uchodźstwie w sprawach finansowych. Beyen odegrał istotną rolę w Konferencji w Bretton Woods w 1944 roku. Od 1946 zasiadał w zarządzie Banku Światowego (z ramienia Holandii), a od 1948 piastował to samo stanowisko w Międzynarodowym Funduszu Walutowym.

SUDOC (fr. Système Universitaire de Documentation, pol. Uniwersytecki System Dokumentacji) – centralny katalog informacji bibliograficznej francuskiego szkolnictwa wyższego.Royal Philips Electronics (Koninklijke Philips Electronics N.V.), szerzej znany jako Philips – jest jednym z największych producentów elektroniki użytkowej na świecie. W 2003 przedsiębiorstwo zatrudniało 164 000 pracowników w ponad 60 krajach, a jego obroty wyniosły 29 miliardów €. Spółka publiczna, notowana na giełdach w Amsterdamie (na platformie EURONEXT; skrót PHIA) oraz nowojorskiej (tzw. "Wall Street"; (NYSE: PHG)). W obrębie koncernu działają spółki: Philips Consumer Lifestyle, Philips Lighting, Philips Healthcare.

Po II wojnie światowej, w okresie odbudowy kraju, Beyen został Ministrem Spraw Zagranicznych Holandii (nie przynależał w tym okresie do żadnej partii). Doświadczenie wojenne oraz kryzysu lat 30. wpłynęły na jego poglądy. Uważał on, że aby zapobiec kolejnym problemom gospodarczym, powinno dojść do regionalnej integracji państw. Ideę tę rozwinął w tzw. Planie Beyena.

Narodowy Uniwersalny Katalog Centralny (NUKAT) – katalog centralny polskich bibliotek naukowych i akademickich funkcjonujący od lipca 2002 roku. Katalog obejmuje pozycje ze wszystkich katalogów rozproszonych naukowych bibliotek uniwersyteckich tworzących NUKAT. Obecnie jest to 130 bibliotek naukowych, w tym 37 z Warszawy oraz 17 z Krakowa, w dalszej kolejności są biblioteki gdańskie (10), wrocławskie (10) oraz łódzkie (9).Uniwersytet w Utrechcie (niderl.: Universiteit Utrecht) – jeden z najstarszych uniwersytetów w Holandii (miasto Utrecht – ośrodek administracyjny prowincji Utrecht). Został założony 26 marca 1636 roku.

W 1956 kariera polityczna Beyena dobiegała końca. Od 1958 do 1963 pełnił funkcję holenderskiego ambasadora w Paryżu. Natomiast przez następne 5 lat był Prezesem Rady Komisarzy Rotterdamsche Bank oraz AMRO Bank.

Pierwszą żoną Beyena, z którą miał trójkę dzieci, była Petronella J.G. (Nelly) Hijmans van Anrooij. Następnie był związany z Margarethą Antonią (Gretel) Lubinka, którą także poślubił.

Przyjaciele nazywali go Wim. Beyen zmarł w 1976. W 2005 Wim Weenik, redaktor naczelny gazety NRC Handelsblad, opublikował analizę biograficzną dotyczącą Johana Beyena. Jej tytuł brzmiał: Bouwer van Europa. Johan Willem Beyen 1897-1976 (Banker of the world. Builder of Europe. Johan Willem Beyen 1897-1976).

Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.

Plan Beyena[ | edytuj kod]

Johan Beyen jest obecnie nazywany jednym z ojców założycieli Unii Europejskiej. Beyen widział możliwość większej integracji niż tylko w obrębie Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali. Dlatego też w 1955 na posiedzeniu Specjalnej Rady Ministrów EWWiS Holandia zgłosiła jego Plan. Sama idea Planu odnosiła się do pogłębionej integracji gospodarczej. Zgodnie z jego twierdzeniami, bez integracji gospodarczej nie byłaby możliwa integracja polityczna czy też obronna. W czerwcu 1955 w Messynie memorandum krajów Beneluksu, które opierało się na Planie Beyena, zostało przedłożone konferencji ministrów spraw zagranicznych Wspólnoty. Na konferencji przyjęto rezolucję, której podstawowe założenia przewidywały:

  • utworzenie wspólnoty gospodarczej rozszerzonej o nowe zakresy wykraczające poza dotychczasowy wspólny rynek węgla, żelaza i stali, w tym w dziedzinie energii atomowej
  • harmonizację polityki socjalnej
  • strukturalną i merytoryczną przebudowę wspólnotowych instytucji europejskich.
  • W następstwie działań Beyena, a także innych pomysłów tzw. ojców założycieli w 1957 doszło do podpisania Traktatów Rzymskich i tym samym powstania Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej oraz Euratomu.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • J. Kowalski, Z. Ślusarczyk, Unia Europejska: proces integracji europejskiej i zarys problematyki instytucjonalno-prawnej, Poznań, 2006, ISBN 83-89363-59-3
  • http://www.beijen.net
  • http://europa.eu
  • http://www.parlement.com




  • Reklama