Jean Carmignac

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
.mw-parser-output table.duchowny-ksiadz td.naglowek{color:white!important;background:black!important}.mw-parser-output table.duchowny-biskup td.naglowek{color:white!important;background:#E56DC4!important}.mw-parser-output table.duchowny-patriarcha td.naglowek{color:white!important;background:#BA55D3!important}.mw-parser-output table.duchowny-kardynal td.naglowek{color:white!important;background:#FF2400!important}.mw-parser-output table.duchowny-papiez td.naglowek{color:black!important;background:gold!important}.mw-parser-output table.duchowny-cywil td.naglowek{color:black!important;background:#C0C0C0!important}.mw-parser-output table.duchowny-ksiadz tr.naglowek{color:white!important;background:black!important}.mw-parser-output table.duchowny-biskup tr.naglowek{color:white!important;background:#E56DC4!important}.mw-parser-output table.duchowny-patriarcha tr.naglowek{color:white!important;background:#BA55D3!important}.mw-parser-output table.duchowny-kardynal tr.naglowek{color:white!important;background:#FF2400!important}.mw-parser-output table.duchowny-papiez tr.naglowek{color:black!important;background:gold!important}.mw-parser-output table.duchowny-cywil tr.naglowek{color:black!important;background:#C0C0C0!important}

Jean Gaston Maurice Carmignac (ur. 7 sierpnia 1914 w Paryżu, zm. 2 października 1986 w Viroflay) − francuski prezbiter katolicki, biblista, tłumacz manuskryptów wspólnoty qumrańskiej.

Kościół katolicki – największa na świecie chrześcijańska wspólnota wyznaniowa, głosząca zasady wiary i życia określane mianem katolicyzmu. Kościół katolicki jest jednym z trzech głównych nurtów chrześcijaństwa, obok Cerkwi prawosławnej i Kościołów protestanckich.Qumranistyka – zespół rozmaitych dyscyplin historycznych i orientalistycznych, których przedstawiciele badają szeroko pojętą kwestię Qumrān oraz zwojów z Pustyni Judzkiej. Do dyscyplin "qumranologicznych" należą historia, archeologia, hebraistyka, arameistyka, biblistyka, paleografia i epigrafika, semitystyka itp.

Życiorys[ | edytuj kod]

Absolwent Seminarium Francuskiego w Rzymie. W 1954 został wysłany do Jerozolimy, gdzie w École Biblique zetknął się z rękopisami z Qumran. Carmignac został szybko specjalistą w tej dziedzinie. Badał teksty od strony językowej: hebrajski/aramejski okresu międzytestamentalnego. Badacz opublikował szereg tłumaczeń. W 1958 założył i do końca życia redagował czasopismo qumranistyczne Revue de Qumran. Od 1976 współpracował z nim Émile Puech.

Jerozolima (hebr. ירושלים, trl. Yerushalayim, trb. Jeruszalajim; arab. القدس, trl. Al-Quds, trb. Al-Kuds oraz اورشليم trl. Ūrushalīm, trb. Uruszalim, łac. Hierosolyma, Aelia Capitolina – zobacz też: nazwy Jerozolimy) – największe miasto Izraela, stolica administracyjna Dystryktu Jerozolimy i stolica państwa Izraela (według izraelskiego prawa). Znajduje się tutaj oficjalna siedziba prezydenta, większość urzędów państwowych, sąd najwyższy, parlament i inne.International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.

Opierając się na swoich prowadzonych około dwadzieścia lat badaniach nad ewangeliami synoptycznymi, był gorącym zwolennikiem teorii, według której pierwotnie istniały redakcje hebrajskie tekstów ewangelicznych, znanych dzisiaj w wersji greckiej. Carmignac zakładał, iż ewangelie synoptyczne powstały około roku 50. Biblista pierwszy raz przedstawił swoją teorię w 1984 w książce La naissance des Évangiles synoptiques (wydanie polskie w 2009).

Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. Ewangelie synoptyczne (z gr. εὐαγγέλιον, euangelion, dosł. dobra nowina; συνοψις, synopsis: zestawienie, patrzenie razem, wspólnie) – wspólna nazwa dla ewangelii według św. Mateusza, według św. Marka i według św. Łukasza. Jako pierwszy trzy pierwsze Ewangelie nazwał synoptycznymi J. J. Griesbach (zm. 24 marca 1812).

Tezy wysunięte przez Carmignaca w publikacji:

  1. pewnym jest, iż Marek i Mateusz oraz dokumenty użyte przez Łukasza były zredagowane w języku semickim
  2. możliwe, iż język ten był zbliżony do hebrajskiego, jakiego użyto, sporządzając rękopisy qumrańskie, raczej niż do aramejskiego
  3. możliwe, iż Mateusz Ewangelista zredagował w języku semickim zbiór "mów Jezusa", tzw. źródło Q, które następnie wykorzystali redaktorzy Mateusza i Łukasza − źródło Q powstało prawdopodobnie między 30 a 40 rokiem
  4. bardzo prawdopodobne, iż Ewangelia Marka została napisana w języku semickim przez Piotra Apostoła
  5. możliwe, że Piotr napisał swoją ewangelię w języku semickim między 42 a 45 rokiem
  6. możliwe, że semicką Ewangelię Piotra przetłumaczył między 50 a 63 w Rzymie na grecki, czyniąc pewne korekty, Marek Ewangelista − tekst przypisano tłumaczowi a nie autorowi
  7. możliwe, że semicki Mateusz powstał około 45, przy użyciu źródła Q, Ewangelii Piotra i jakiejś "opowieści o dzieciństwie"; przetłumaczony następnie na grecki około roku 50 zachował się do naszych czasów jako znana nam Ewangelia Mateusza
  8. Łukasz prawdopodobnie napisał swoją ewangelię po grecku między 50 a 53, używając materiałów przetłumaczonych na grecki z języka semickiego − być może były to: źródło Q, Ewangelia Marka oraz jakaś "opowieści o dzieciństwie", różna jednak od tej, którą wykorzystano przy redakcji semickiego Mateusza − ten grecki tekst Łukasza znany jest nam dzisiaj

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Qui est Jean Carmignac? (fr.). www.abbe-carmignac.org. [dostęp 2013-06-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-22)].
  2. Jean Carmignac: Les textes de Qumran: La règle de la communauté. La règle de la guerre. Les hymnes. Paryż: Letouzey et Ané, 1961.
  3. Jean Carmignac: La naissance des Évangiles synoptiques. Paryż: O.E.I.L., 1984. ISBN 2-86839-002-1.
  4. Jean Carmignac: Początki Ewangelii synoptycznych. Wacław Rapak (tłum.). Kraków: The Enigma Press, 2009. ISBN 978-83-86110-68-1.

Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Dwaj bibliści i archeologVittorio Messori, "Pytania o chrześcijaństwo" (fragment dotyczący J. Carmignaca)
  • WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.Marek Ewangelista, cs. Apostoł i jewangielist Mark – wedle tradycji Kościoła autor Ewangelii Marka uważanej za najstarszą i jednocześnie najkrótszą spośród ewangelii, kuzyn św. Barnaby, towarzysz św. Pawła, a później św. Piotra, apostoł z grona siedemdziesięciu dwóch. Zgodnie z relacją Papiasza wiernie spisał głoszone przez Piotra nauki. Według tradycji św. Marek został umęczony ok. 68 roku. Uznawany przez Kościół koptyjski za pierwszego patriarchę Aleksandrii i świętego; święty Kościoła katolickiego, anglikańskiego, ewangelickiego, prawosławnego i ormiańskiego.




    Warto wiedzieć że... beta

    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Piotr Apostoł, Szymon Piotr, łac. Petrus, gr. Πέτρος, Petros: "kamień", "fragment skały", odn. do gr. πέτρα, petra: "skała"), aram. כיפא Kefas – Kefa: "skała", cs. Sławny i wsiechwalnyj pierwowierchowny apostoł Pietr – apostoł, uważany przez Kościół katolicki za pierwszego papieża (pontyfikat: ok. 33 r. – ok. 64 r., 13 października, kiedy to miał ponieść męczeńską śmierć lub 29 czerwca 67). Męczennik chrześcijański, święty Kościoła katolickiego i prawosławnego. Jest wymieniany w Modlitwie Eucharystycznej Kanonu rzymskiego.
    Émile Puech (ur. 9 maja 1941 w Cazelles de Sébrazac pod Estaing) − francuski prezbiter katolicki, biblista, tłumacz manuskryptów wspólnoty qumrańskiej.
    Paryż (fr. Paris) – stolica i największa aglomeracja Francji, położona w centrum Basenu Paryskiego, nad Sekwaną (La Seine). Miasto stanowi centrum polityczne, ekonomiczne i kulturalne kraju. Znajdują się tu liczne zabytki i atrakcje turystyczne, co powoduje, że Paryż jest co roku odwiedzany przez ok. 30 milionów turystów.
    Koine, koinè, greka wspólna (od gr. ἡ κοινὴ διάλεκτος, he koine dialektos – wspólny dialekt) – określenie powszechnej formy języka greckiego, która zastąpiła klasyczny język starogrecki i pozostawała w użyciu od początków epoki hellenistycznej do czasów późnoantycznych (ok. 300 p.n.e. - 300 n.e.). Greka koine stała się lingua franca wschodniej części basenu Morza Śródziemnego i nieoficjalnie drugim po łacinie językiem cesarstwa rzymskiego. W koine powstało wiele znanych ksiąg, m.in. Septuaginta i Nowy Testament.
    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
    Język aramejski (aram. ܐܪܡܝܐ – Ārāmāyâ, hebr. ארמית – Arāmît) – język z grupy semickiej, używany na Bliskim Wschodzie od II tysiąclecia p.n.e. do czasów dzisiejszych.

    Reklama