Jan z Tarnowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan z Tarnowa herbu Leliwa (ur. przed 1349, zm. w 1409) – syn Rafała z Tarnowa i Dzierżki z Wielowsi.

Kasztelania krakowska – kasztelania mieszcząca się niegdyś w województwie krakowskim, z siedzibą (kasztelem) w Krakowie. Starosta – urząd związany z zarządzaniem jednostką administracyjną. W Polsce urząd starosty został wprowadzony podczas panowania króla Wacława II (1291-1305) z czeskiej dynastii Przemyślidów w celu sprawniejszego zarządzania krajem. Stanowisko to na przestrzeni lat zmieniało swoje znaczenie i funkcje, znane jest też w sąsiednich krajach. Obecnie w Polsce funkcja starosty oznacza osobę kierującą powiatem.

Życiorys[ | edytuj kod]

Władysław Jagiełło, król polski, zatwierdza dokument Jana z Tarnowa, starosty generalnego Rusi (1391).

Był właścicielem Tarnowa, Wielowsi i Jarosławia.

Był też podkomorzym sandomierskim przed 1368, marszałkiem królewskim przed 1373, starostą radomskim przed 1376, kasztelanem sandomierskim przed 1377, marszałkiem wielkim koronnym (1378–1381), wojewodą sandomierskim (przed 1385-1401), starostą sandomierskim przed 1386, starostą generalnym Rusi (przed 1387-1393) i (1394-1404), wojewodą krakowskim (1401-1406), kasztelanem krakowskim i starostą krakowskim od 1406.

Radom – miasto na prawach powiatu w centralno-wschodniej Polsce, w województwie mazowieckim, położone nad rzeką Mleczną.Rafał z Tarnowa herbu Leliwa (ur. przed 1330 w Tarnowie – zm. między 1372 a 1373) – protoplasta linii wielowiejsko-dzikowskiej Tarnowskich, podkomorzy sandomierski (od ok. 1354), kasztelan wiślicki (od ok. 1367), właściciel dóbr tarnowskich i wielowiejskich.

W 1401 roku był sygnatariuszem unii wileńsko-radomskiej. Był świadkiem pokoju w Raciążku w 1404 roku.

Jego synowie Jan i Spytko walczyli w bitwie pod Grunwaldem w 1410.

Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Wielowieś, (łac.) Magnavilla, w kronikach Jana Długosza Wyelyawieś - najbardziej na północ wysunięta część Tarnobrzega. Osada w tym miejscu założona w XII wieku. Była fundacją rodu Mądrostków. W 1215 roku została erygowana parafia i włączona do diecezji krakowskiej.
Leliwa (Leliwczyk, Leliwita) – polski herb szlachecki, noszący zawołanie Leliwa. Według najczęściej cytowanej w dawnych publikacjach opinii Jana Długosza herb ten wywodzi się z Niemiec. Opinii tej nie podziela jednak współczesny historyk Włodzimierz Dworzaczek. Jego zdaniem zarówno ród Leliwitów jak i sam herb ma polską proweniencję. Herb Leliwa występował głównie w ziemi krakowskiej, sandomierskiej oraz na terenie województwa poznańskiego. Spośród ponad 800 rodów używających podstawowej wersji herbu Leliwa do największego znaczenia politycznego oraz statusu majątkowego doszli Tarnowscy, Sieniawscy, Morsztynowie, Hlebowiczowie i Czapscy. Wpływowymi Leliwitami byli też Tyszkiewiczowie, ale im przysługiwała odmiana, Leliwa II. Potwierdzeniem statusu większości tych rodów było otrzymanie tytułów hrabiowskich i stosownych odmian w herbie (patrz sekcja odmiany, wersje arystokratyczne oraz alternatywne przedstawienia herbu). Leliwą pieczętował się także Juliusz Słowacki.
Pokój w Raciążku – porozumienie polsko-litewsko-krzyżackie z 22 maja 1404 roku dotyczące wykupu przez Królestwo Polskie ziemi dobrzyńskiej i zamku w Złotorii oraz potwierdzenia praw Krzyżaków do Żmudzi.
Marszałek wielki koronny lub marszałek koronny (łac. mareschalus Regni Poloniae) – historyczny urząd w Polsce w okresie średniowiecza i w I Rzeczypospolitej, pierwszy „minister” w Koronie Królestwa Polskiego. Posiadał kompetencje zbliżone do współczesnego ministra spraw wewnętrznych.
Kasztelan (łac. comes castellanus, komes grodowy, żupan; nazwa kasztelan pojawia się w XII w.) – urzędnik lokalny w średniowiecznej Polsce. Zajmował się administracją gospodarczą (ściąganiem danin na rzecz panującego), obroną i sądownictwem na terenie kasztelanii. Podlegali mu chorąży, wojski, sędzia grodowy i włodarz.
Dzirżysława (lub Dzierżka) z Wielowsi (ur. i zm. w XIV wieku)- córka Dzierżykraja h. Mądrostka. W 1349 roku poślubiła Rafała z Tarnowa czym zapoczątkowana została linia wielowiejsko-dzikowska rodu Tarnowskich. W posagu w roku 1352 wniosła Wielowieś i Trześń. Przez jej osobę zapoczątkowany został związek rodu Tarnowskich z terenami współcześnie nazywanymi Tarnobrzegiem.
Linia wielowiejsko-dzikowska bierze swój początek bezpośrednio od założyciela rodu Spycimira. Jego syn, Rafał z Tarnowa, poprzez ślub z panią wielowiejską Dzierżką rozpoczął tę gałąź Tarnowskich.

Reklama