Jan Tarnowski (zm. 1432/1433)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Tarnowski, także Jan z Tarnowa herbu Leliwa (ur. 1367, Tarnów, zm. w 1432/1433) – wojewoda krakowski w latach 1410-1432 roku, dziekan kapituły krakowskiej w latach 1398-1406.

Przywilej czerwiński nadany 23 lipca 1422 roku szlachcie polskiej przez króla Władysława II Jagiełłę na sejmie obozowym w Czerwińsku nad Wisłą w zamian za udział w wojnie z zakonem krzyżackim.Jan z Tarnowa (ur. przed 1349, zm. w 1409) – polski szlachcic herbu Leliwa. Syn Rafała z Tarnowa i Dzierżki z Wielowsi.

Życiorys[ | edytuj kod]

Syn Jana z Tarnowa i Katarzyny.

Był dziedzicem Tarnowa i Wielowsi. Walczył w bitwie pod Grunwaldem w 1410. Podpisał pokój toruński 1411 roku. Był sygnatariuszem aktu unii horodelskiej 1413 roku.

Był obecny przy wystawieniu przez Władysława II Jagiełłę przywileju czerwińskiego w 1422 roku. Był sygnatariuszem pokoju mełneńskiego 1422 roku. Był obecny przy wystawieniu przez Władysława II Jagiełłę przywileju jedlneńskiego w 1430 roku.

Żonaty z Elżbietą ze Šternberka, miał z nią 6 dzieci, w tym pięciu synów:

Leliwa (Leliwczyk, Leliwita) – polski herb szlachecki, noszący zawołanie Leliwa. Według najczęściej cytowanej w dawnych publikacjach opinii Jana Długosza herb ten wywodzi się z Niemiec. Opinii tej nie podziela jednak współczesny historyk Włodzimierz Dworzaczek. Jego zdaniem zarówno ród Leliwitów jak i sam herb ma polską proweniencję. Herb Leliwa występował głównie w ziemi krakowskiej, sandomierskiej oraz na terenie województwa poznańskiego. Spośród ponad 800 rodów używających podstawowej wersji herbu Leliwa do największego znaczenia politycznego oraz statusu majątkowego doszli Tarnowscy, Sieniawscy, Morsztynowie, Hlebowiczowie i Czapscy. Wpływowymi Leliwitami byli też Tyszkiewiczowie, ale im przysługiwała odmiana, Leliwa II. Potwierdzeniem statusu większości tych rodów było otrzymanie tytułów hrabiowskich i stosownych odmian w herbie (patrz sekcja odmiany, wersje arystokratyczne oraz alternatywne przedstawienia herbu). Leliwą pieczętował się także Juliusz Słowacki.Pokój mełneński – zawarty 27 września 1422 roku w okolicach Mełna, koło Radzynia pomiędzy Królestwem Polski, Wielkim Księstwem Litewskim a zakonem krzyżackim.
  • Jan Amor Maior Tarnowski (zwany także Starszym) – zginął w bitwie pod Warną (1444)
  • Jan Gratus Tarnowski – zginął w bitwie pod Warną (1444)
  • Jan Felix Tarnowski – wojewoda lubelski
  • Jan Amor Iunior Tarnowski – m.in. wojewoda krakowski i sandomierski
  • Jan Rafał Nieustąp – kanonik krakowski, łęczycki i przemyski, zm. po 1480
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Urzędnicy małopolscy XII-XV wieku. Spisy”. Oprac. Janusz Kurtyka, Tomasz Nowakowski [i in.] 1990, s. 368.
    2. Codex epistolaris saeculi decimi quinti. T. 2, 1382-1445, Kraków 1891, s. 42.
    3. Statuta, Prawa Y Constitucie Koronne Łacinskie Y Polskie z Statutow Łaskiego Y Herborta Y Z Constituciy Koronnych Zebrane, Kraków 1600, s. 749.
    4. Jus polonicum, codicibus veteribus manuscriptis et editionibus quibusque collatis / edidit Joannes Vincentius Bandtkie, Warszawa 1831, s. 223.
    5. Maciej Dogiel, Codex Diplomaticus Regni Poloniae Et Magni Ducatus Litvaniae : In Quo Pacta, Foedera, Tractatus Pacis, Mutuae Amicitiae, Subsidiorum, Induciarum, Commerciorum Nec Non Conventiones [...] Aliaque Omnis Generis Publico Nomine Actorum, Et Gestorum Monumenta. T. 4, In Quo Totius Prussiae Res Continentur, Wilno 1764, s. 114.
    6. Franciszek Piekosiński, Wiece, sejmiki, sejmy i przywileje ziemskie w Polsce wieków średnich, Kraków 1900, s. 43.
    I pokój toruński – traktat pokojowy zawarty 1 lutego 1411 na wiślanej wyspie Kępa Bazarowa w Toruniu, między Polską i Litwą a Krzyżakami, kończący tzw. wielką wojnę z lat 1409–1411. Jan Amor Iunior Tarnowski herbu Leliwa (ur. 1420/30 w Tarnowie, zm. 5 czerwca lub 5 listopada 1500) – kasztelan sądecki (1461) i wojnicki (1463), wojewoda sandomierski od 1479, wojewoda krakowski od 29 września 1479, kasztelan krakowski od 29 listopada 1490 do 12 stycznia 1491.




    Warto wiedzieć że... beta

    Jan Feliks Tarnowski (ur. w 1417 roku – zm. w 1484 roku) – polski szlachcic herbu Leliwa – wojewoda lubelski w latach 1479-1484, kasztelan wojnicki w 1479 roku, kasztelan wiślicki w latach 1465-1477, kasztelan biecki w latach 1460-1465, dworzanin królewski w 1454 roku.

    Reklama