Jan Schelhaas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Russell Schelhaas (ur. 11 marca 1948 w Liverpoolu) – angielski muzyk, znany głównie jako klawiszowiec zespołów Caravan i Camel.

Gary Moore (ur. 4 kwietnia 1952 w Belfaście, zm. 6 lutego 2011 w Esteponie) – irlandzki gitarzysta rockowy i bluesowy, wokalista i kompozytor.Chris Slade (ur. 30 października 1946 w Pontypridd) – brytyjski muzyk rockowy, perkusista hardrockowego zespołu AC/DC, do którego powrócił w 2015 roku.

Jego kariera zaczęła się od gry na gitarze basowej w kilku progresywnych zespołach z okolic Canterbury. W roku 1970 Schelhaas założył zespół "National Head Band" i zaczął grać na organach. Jedyny wydany album zespołu - Albert One z roku 1971 – nie odniósł sporego sukcesu. W roku 1973 nagrał w zespole Gary’ego Moore’a album Grinding Stone, po czym zajął się karierą solową.

Eric Singer właściwie Eric Doyle Mensinger (ur. 12 maja 1958 w Cleveland w stanie Ohio) – amerykański muzyk, wokalista i instrumentalista, perkusista znany z występów w grupach muzycznych Lita Ford, Gary Moore band, Black Sabbath, Badlands, Avantasia, Alice Cooper, Kiss oraz E.S.P..Nude – album koncepcyjny brytyjskiej grupy Camel wydany w 1981 roku. Opowiada o Hiroo Onodzie, japońskim żołnierzu porzuconym na wyspie podczas II wojny światowej, który nie wie, że wojna się skończyła. Tekst piosenek napisała głównie Susan Hoover, z wyjątkiem "Please Come Home", którego twórcą jest Andrew Latimer. Nude jest ostatnią płytą na której zagrał Andy Ward.

W lipcu 1975 został zaproszony do zespołu Caravan po odejściu Dave’a Sinclaira. Schelhaas wziął udział w światowym tournée i nagrał z zespołem trzy albumy: Blind Dog At St. Dunstan's (1976), Better By Far (1977), oraz Cool Water (wydany dopiero w 1994). W 1978 zespół chwilowo zawiesił działalność, a Schelhaas przyjął ofertę gry w zespole Camel podczas światowego tournée po wydaniu albumu Breathless. W tamtym czasie w zespole grali już Richard Sinclair i David Sinclair – starzy znajomi z zespołu Caravan.

Canterbury – miasto o statusie city w Anglii, w hrabstwie Kent, będące siedzibą arcybiskupstwa. Arcybiskupstwo w tym mieście jest centralnym dla anglikańskiego Kościoła Anglii. Liczba mieszkańców wynosi 42 258 (2001), a powierzchnia 23,54 km².WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.

Schelhaas współpracował z Camelem do roku 1982 – nagrał z zespołem albumy "I Can See Your House From Here" (1979) oraz Nude (1981).

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Jan Schelhaas - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives, www.metal-archives.com [dostęp 2017-11-24].
Gitara basowa − instrument strunowy szarpany, najczęściej elektryczny, z progami na podstrunnicy (gryfie); stosuje się także gitary basowe bezprogowe (fretles, z ang. fretless). Gitara basowa — podobnie jak kontrabas — transponuje o oktawę w dół. Tradycyjne gitary basowe mają cztery struny E1, A1, D, G, czyli wydają dźwięki odpowiednio: 41,2 Hz, 55 Hz, 73,4 Hz i 98 Hz. Łączna skala gitary basowej obejmuje dźwięki (w brzmieniu) od E1 do g, jest więc identyczna ze skalą kontrabasu 4-strunowego. Oprócz tradycyjnego stroju EADG, głównie w muzyce cięższej stosuje się strój obniżony, gdzie o ton niżej stroi się całą gitarę (DGCF) lub tylko najniższą strunę (DADG). Oprócz czterostrunowych, istnieją także modele pięciostrunowe (z dodatkową dolną struną H2 lub C1) (jak kontrabas 5-strunowy, orkiestrowy), sześciostrunowe (jak pięciostrunowy plus górna struna C), ośmiostrunowe (gdzie dla każdej struny, takiej jak w gitarze czterostrunowej jest dodana druga strojona o oktawę wyżej) oraz dwunastostrunowe, spokrewnione z Chapman stickami. Firma Modulus wyprodukowała w latach 80 XX w. osiemnastostrunową gitarę basową (jej szyjka ma 6 cali szerokości). Osoba grająca na gitarze basowej to basista. Gitara basowa zazwyczaj należy do sekcji rytmicznej zespołu muzycznego w muzyce rozrywkowej, jednak obecnie jest często wykorzystywana jako instrument solowy.Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.




Warto wiedzieć że... beta

David Andrew Sinclair (ur. 26 czerwca 1969) – australijski biolog, profesor genetyki i współkierownik Paul F. Glenn Center for the Biology of Aging w Harvard Medical School. Jest znany z badania procesu starzenia, otrzymał wiele nagród, w tym Australian Medical Research Medal oraz Frontiers in Aging and Regeneration Award.
Brian Downey (ur. 27 stycznia 1951 w Dublinie) – irlandzki perkusista powiązany z zespołem Thin Lizzy od samego jego początku.
Muzyk − osoba zajmująca się wykonywaniem (instrumentalista, wokalista, dyrygent) lub tworzeniem (kompozytor, producent muzyczny, aranżer) muzyki. Muzyk do swej pracy wykorzystuje m.in. instrumenty muzyczne, głos ludzki, głosy zwierząt, inne efekty akustyczne (np. uderzanie młotem w kowadło) czy też technologie komputerowe.
Liverpool – miasto położone na zachodnim wybrzeżu północnej Anglii, ok. 340 km od Londynu, na północnym brzegu estuarium rzeki Mersey. Siedziba hrabstwa Merseyside. Liczy ok. 445 tysięcy mieszkańców.
Tommy Aldridge (ur. 15 sierpnia 1950 w Pearl w stanie Missisipi) – amerykański perkusista. Aldridge znany jest ze współpracy z takimi wykonawcami jak Ozzy Osbourne, Gary Moore, Black Oak Arkansas, Pat Travers, Motörhead, Houses of Lords, Whitesnake oraz Thin Lizzy.
Organy piszczałkowe – klawiszowy, aerofoniczny oraz idiofoniczny instrument muzyczny; umieszczany najczęściej w kościołach, salach koncertowych, synagogach reformowanych czy aulach. Organy piszczałkowe są największym instrumentem, nieporównywalnym z żadnym innym, jaki został wymyślony – pod względem rozmiarów przestrzennych, liczby źródeł fal dźwiękowych, sumarycznej mocy emitowanej do otoczenia, dynamiki i bardzo często różnorodności barw i możliwości kolorystycznych, a także pod względem złożoności konstrukcyjnej. W wielu aspektach (głośność, brzmienie, barwa) przewyższają orkiestrę symfoniczną, chociaż na organach gra tylko jeden człowiek. Rozpiętość skali dźwięków dużych organów wynosi ok. 10 oktaw, co jest porównywalne z zakresem dźwięków odbieranych przez ludzki słuch (od 16 Hz do ok. 20 000 kHz), jednakże są instrumenty, posiadające jeszcze większą skalę (patrz niżej).
Rock progresywny lub prog rock (ang. progressive rock) – styl muzyki rockowej wywodzący się z rocka psychodelicznego. Gatunek powstał w końcu lat 60. XX w., największą popularność osiągając w pierwszej połowie lat 70. Wyparty z estrad przez falę punk rocka, by powrócić pod postacią rocka neoprogresywnego. Ambicją rocka progresywnego było wzniesienie muzyki rockowej na wyższy poziom artystyczny. Utwory progresywnego rocka są często złożone i wyrafinowane, a wykonanie cechuje się wirtuozerią.

Reklama