Jan Laskowski (operator filmowy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Laskowski (ur. 10 lutego 1928 w Piotrowicach, woj. wileńskie, zm. 8 grudnia 2014 w Warszawie) – polski operator filmowy, reżyser i scenarzysta filmów animowanych. Pochowany w grobie rodzinnym na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie.

Ostatni dzień lata – polski film psychologiczny z 1958 roku w reżyserii Tadeusza Konwickiego. Debiutancki film Konwickiego ukazuje losy dwojga ludzi, którzy spotykają się na plaży – młodego mężczyzny (Jan Machulski) i dojrzałej kobiety (Irena Laskowska). Chłopak żywi uczucie do kobiety, która wciąż wspomina swojego narzeczonego-pilota będącego na emigracji w Wielkiej Brytanii. Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.

Kariera[ | edytuj kod]

Po II wojnie światowej jego rodzina zamieszkała w Łodzi. Zafascynowany filmem „Dzwonnik z Notre Dame” postanowił zostać operatorem filmowym. Studiował w Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, którą ukończył w 1955. Debiutował w latach 50. XX w. inspirując się estetyką włoskiego neorealizmu. W 1958 roku powstał Ostatni dzień lata Tadeusza Konwickiego, którego współreżyserem był Laskowski. W głównej roli wystąpiła siostra Jana Laskowskiego, Irena Laskowska. Dzięki kolażowej, niedopowiadającej strukturze zdjęć, Laskowski, stał się prekursorem nowej fali w kinematografii europejskiej.

Film animowany – rodzaj filmu, w którym obrazy nie są uzyskiwane na drodze rejestrowania zjawisk (w sposób ciągły) przy pomocy kamery. Źródłem danych jest często ręcznie rysowana grafika przedstawiająca na pojedynczych klatkach filmu kolejne fazy ruchu (stąd też film animowany określany jest zazwyczaj mianem filmu rysunkowego lub kreskówki). Mogą być również wykorzystywane techniki animacji poklatkowej zdjęć poklatkowych. Obecnie coraz czesciej stosowana jest grafika i animacja wspomagana komputerowo.Człowiek na torze – polski film fabularny zrealizowany w 1956 przez Andrzeja Munka. Rozliczeniowy dramat psychologiczny po czasach stalinowskich.


Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.
Filmweb (filmweb.pl) – największy polski serwis internetowy poświęcony filmom i ludziom kina. Druga co do wielkości baza filmowa na świecie po IMDb.com (na dzień 18 października 2012 roku) zawiera informacje o 517 560 filmach, 38 727 serialach, 10 491 grach i 1 636 554 ludziach filmu). Zawiera filmy ze 187 krajów, 9 byłych, 2 kraje, które zmieniły swoją nazwę na inną i 14 części należących do innych krajów (4 nieuznawane państwa, 5 autonomii, 1 byłą autonomię i 4 terytoria zależne).
Jowita – polski film fabularny w reżyserii Janusza Morgensterna z 1967 roku oparty na powieści Stanisława Dygata pt. "Disneyland".
Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
Co mi zrobisz, jak mnie złapiesz – polski fabularny film komediowy z 1978 zrealizowany przez Zespół Filmowy „Pryzmat” według scenariusza i w reżyserii Stanisława Barei.

Reklama