Jan Chryzostom Redler

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Chryzostom Redler (Johann Chrysostomus Redler, XVIII w.) – polski rzeźbiarz, urodzony prawdopodobnie na Śląsku lub na południu Niemiec, jeden z najważniejszych przedstawicieli warszawskiej rzeźby rokokowej. Tworzył przede wszystkim rzeźby o tematyce mitologicznej i alegorycznej. Działał głównie w Warszawie i na Podlasiu.

Śląsk (śl. Ślunsk, Ślůnsk, niem. Schlesien, dś. Schläsing, czes. Slezsko, łac. Silesia) – kraina historyczna położona w Europie Środkowej, na terenie Polski, Czech i Niemiec. Dzieli się na Dolny i Górny Śląsk. Historyczną stolicą Śląska jest Wrocław.Pałac Brühla – nieistniejący rokokowy pałac, który znajdował się w Warszawie, przy obecnym placu marsz. J. Piłsudskiego. Był uważany za jeden z najpiękniejszych warszawskich pałaców. W 1944 został wysadzony razem z Pałacem Saskim przez wycofujących się Niemców.

Życiorys[ | edytuj kod]

O życiu prywatnym Jana Chryzostoma Redlera zachowało się niewiele informacji. Nie wiadomo kiedy się urodził i zmarł. W 1737 roku w warszawskiej kolegiacie św. Jana poślubił Annę Marię Kitz. Jego świadkiem na ślubie był inny słynny rzeźbiarz Jan Jerzy Plersch. W 1743 pracował przy dekoracjach rzeźbiarskich w warszawskim pałacu Jana Klemensa Branickiego przy Miodowej. W 1745 roku zatrudniony był przy pracach dekoracyjnych w pałacu Czartoryskich w Puławach, w tym stworzeniu schodów paradnych. W latach 1749-1750 wykonał rzeźby czterech ewangelistów do ozdoby bramy kościoła św. Trójcy w Tykocinie.

Pałac Branickich mieści się w Warszawie przy ulicy Miodowej 6. Wybudowany w bezpośrednim sąsiedztwie Zamku Królewskiego, należał do najbogatszych rezydencji magnackich w stolicy.Kościół parafialny pod wezwaniem Świętej Trójcy w Tykocinie oraz zespół klasztorny pomisjonarski został wzniesiony z fundacji hetmana Jana Klemensa Branickiego i jest wiązany z twórczością Jana Henryka Klemma. Kościół powstał w dwóch etapach. Budowę rozpoczęto w roku 1742, a wieże powstały pod koniec roku 1748.

Od 1750 roku Redler zatrudniony został przez Branickiego do wykonania wystroju rzeźbiarskiego jego pałacu w Białymstoku. Z przerwami pracował dla Branickiego do 1772 roku. W tym czasie stworzył m.in. rzeźby do ogrodu przypałacowego, wystrój reprezentacyjnej klatki schodowej oraz dwie inne monumentalne rzeźby: "Herkules walczący ze smokiem" i "Herkules walczący z hydrą", które w 1757 roku ustawiono między dziedzińcem wstępnym i honorowym. Około 1758 roku stworzył figurę św. Jana Nepomucena, która została ustawiona przy cerkwi w Szczytach-Dzięciołowie.

Fryderyk Michał Czartoryski (ur. 26 kwietnia 1696 w Klewaniu, zm. 13 sierpnia 1775 w Warszawie), książę na Klewaniu i Żukowie, kanclerz wielki litewski od 1752, podkanclerzy litewski od 1724, kasztelan wileński od 1722, podstoli wielki litewski od 1720, starosta grodzieński, łucki, uświacki, jurborski, homelski, kupiski i pieniański, współzałożyciel i przywódca Familii.Pałac w Wilanowie – pałac królewski w Warszawie, na Wilanowie Królewskim, barokowy, wzniesiony w latach 1681–1696 dla króla Jana III Sobieskiego i Marii Kazimiery według projektu Augustyna Locciego, skrzydła boczne dobudowano w latach 1723–1729; mieści Muzeum Pałac w Wilanowie.

Od 1752 do co najmniej 1763 Redler wykonywał etapami dekorację rzeźbiarską pałacu Eustachego Potockiego w Radzyniu Podlaskim. Był również autorem nieokreślonych prac w latach 1755, 1757 i 1758 artysta w Wołczynie dla Michała Czartoryskiego. Artystę zatrudniał także król Stanisław August Poniatowski przy pracach nad wystrojem wnętrz Zamku Ujazdowskiego i wykonaniu dekoracji sztukatorskiej wnętrz Zamku Królewskiego (w Sali Gwardii Konnej Koronnej, na Schodach Wielkich i w Pokoju Marmurowym).

Pałac Czartoryskich w Puławach – pałac w Puławach, którego początki sięgają II połowy XVII wieku i związane są z dziejami rodów magnackich: Lubomirskich, Sieniawskich i przede wszystkim Czartoryskich.Alegoria (stgr. ἀλληγορία allēgoría, od ἀλληγορέω allēgoréo - "mówię w przenośni, obrazowo") – w literaturze i sztukach plastycznych przedstawienie pojęć, idei, wydarzeń, przy pomocy obrazu artystycznego o charakterze przenośnym lub symbolicznym, np. poprzez personifikację. Odczytanie alegorii umożliwiają m.in. atrybuty lub emblematy o konkretnym znaczeniu, dlatego, w przeciwieństwie do symbolu, przesłanie alegorii jest zazwyczaj jednoznaczne.

Artyście przypisuje się również autorstwo m.in. kilku rzeźb zdobiących balustradę schodów łączących tarasy ogrodu pałacu w Wilanowie, grupę Satyra z Bachantką przed Pałacem na Wodzie i Satyr z zegarem słonecznym przed Białym Domkiem w Łazienkach, zwieńczenie fasady kamienicy Prażmowskich przy Krakowskim Przedmieściu w Warszawie, dekoracja rzeźbiarska altany w ogrodzie Pałacu Prymasowskiego przy ul. Miodowej, rzeźby zdobiące bramę i elewacje w warszawskim Pałacu Brühla przy ul. Wierzbowej oraz dekorację rzeźbiarską filarów bramy Pałacu Marii z Lubomirskiej Radziwiłłowej w Warszawie w postaci dwóch piaskowcowych figur puttów.

Pałac Branickich – zabytkowy pałac w Białymstoku, jedna z najlepiej zachowanych rezydencji magnackich epoki saskiej na ziemiach dawnej Rzeczypospolitej w stylu późnobarokowym określany mianem „Wersalu Podlasia”, „Wersalem Północy”, a także „Polskim Wersalem”.Tykocin (łac. Tykocien, heb. Tiktin, Tyktin, Tuktin, Tikoczin, Tykoczyn) – miasto w województwie podlaskim, w powiecie białostockim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Tykocin, położone w Kotlinie Biebrzańskiej nad Narwią, na zachód od Białegostoku. Tykocin to miasto, gdzie przebywali wielokrotnie w dawnych czasach królowie oraz książęta polscy. Duża liczba zabytków a przede wszystkim zachowany oryginalny układ przestrzenny miasta, z widoczną do dzisiaj granicą części żydowskiej, z oryginalną synagogą (muzeum) powoduje, że miasto jest coraz częściej odwiedzane przez turystów z kraju i zagranicy.

Redler specjalizował się w rzeźbie kamiennej o charakterze świeckim, ale realizował także rzeźbę w stiuku i w drewnie. Wielokrotnie współpracował z architektem Jakubem Fontaną, który uznawany jest za projektanta wielu jego dzieł.

Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Eustachy Potocki herbu Pilawa (ur. w 1720, zm. 23 marca 1768 w Radzyniu Podlaskim) – cześnik koronny w 1754 roku, generał artylerii litewskiej w 1759 roku, starosta lwowski w 1762 roku, starosta grabowiecki, urzędowski i tłumacki w 1738 roku, starosta dubieński w 1731 roku.
Zamek Ujazdowski w Warszawie – zamek królewski w Warszawie, w Śródmieściu, na Ujazdowie, przy Trakcie Królewskim. Siedziba Centrum Sztuki Współczesnej.
Jan Jerzy Plersch (ur. 1704 lub 1705, zm. 1 stycznia 1774 w Warszawie) – polski rzeźbiarz niemieckiego pochodzenia, jeden z najwybitniejszych rzeźbiarzy warszawskich.
<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>
Jan Klemens Branicki herbu Gryf (ur. 21 września 1689 w Tykocinie lub Białymstoku, zm. 9 października 1771 r. w Białymstoku) – miecznik wielki koronny, hetman polny koronny (1735-1752), hetman wielki koronny (1752), kasztelan krakowski, wojewoda krakowski od 1746, chorąży wielki koronny w latach 1724-1746, starosta brański, jeden z największych polskich magnatów XVIII w. Właściciel 12 miast, 257 wsi i 17 pałaców. Ostatni męski przedstawiciel rodu Branickich herbu Gryf. Kawaler (hiszpańskiego) orderu Złotego Runa.
Zamek Królewski w Warszawie – barokowo-klasycystyczny zamek królewski znajdujący się w Warszawie przy placu Zamkowym.
Pałac w Radzyniu Podlaskim wybudowano na początku pierwszej połowy XVIII w. (1750-59). Pierwsza zabudowa w Radzyniu wiąże się z nowym właścicielem Stanisławem Antonim Szczuką (zm. 1710). Już w 1685 roku zostały rozpoczęte prace w Radzyniu pod kierunkiem architekta Jana III Sobieskiego – Augusta Locciego. W latach 1685 – 1709 wzniósł w Radzyniu, w miejscu piętnastowiecznego zamku Kaznowskich barokową rezydencję typu reprezentacyjno-obronnego. Jakub Fontana zostaje głównym architektem pałacu i kierownikiem robót Pałac przebudowano dla Eustachego Potockiego.

Reklama