• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Jak-24



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Język rosyjski (ros. русский язык, russkij jazyk; dawniej też: język wielkoruski) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich, posługuje się nim jako pierwszym językiem około 145 mln ludzi, ogółem (według różnych źródeł) 250-300 mln. Jest językiem urzędowym w Rosji, Kirgistanie i na Białorusi, natomiast w Kazachstanie jest językiem oficjalnym oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.Torżok (ros. Торжок) - miasto w Rosji, w obwodzie twerskim, nad Twercą (dopływ Wołgi). Około 49 tys. mieszkańców.

    Jak-24 (ros. Як-24) (w kodzie NATO oznaczony jako Horse) – radziecki śmigłowiec transportowy, opracowany w 1951 roku w biurze konstrukcyjnym Aleksandra Jakowlewa.

    Historia[ | edytuj kod]

    Jak-24 w muzeum Monino

    Trzecim konstruktorem seryjnie produkowanych śmigłowców w ZSRR, obok biur konstrukcyjnych Mila i Kamowa, stało się biuro OKB-115 Jakowlewa. Po eksperymentalnym śmigłowcu „Sz” z wirnikami przeciwbieżnymi i prototypowym lekkim Jak-100, pierwszym produkowanym seryjnie śmigłowcem Jakowlewa stał się dwuwirnikowy ciężki Jak-24. Był on zarazem pierwszym i jedynym śmigłowcem w ZSRR w układzie dwuwirnikowym podłużnym, w jakim od końca lat 40. śmigłowce budowano już w USA w firmie Piasecki Helicopter.

    Kamow - nazwa założonego w 1948 roku radzieckiego lotniczego eksperymentalnego biura konstrukcyjnego (ros. ОКБ "Камов"), które swą nazwę wzięło od nazwiska ówczesnego głównego konstruktora - Nikołaja Iljicza Kamowa - zajmującego się projektowaniem śmigłowców.Nazwy kodowe NATO (ang. NATO reporting names) – system oznaczeń wprowadzony w sojuszu NATO dla uzbrojenia i sprzętu wojskowego produkcji ZSRR, krajów bloku wschodniego oraz innych państw.

    Prace nad śmigłowcem Jak-24 rozpoczęły się w 1951 roku, a ich formalnym usankcjonowaniem było postanowienie Rady Ministrów ZSRR z października tego roku, nakazujące skonstruowanie śmigłowca o udźwigu 2000 kg lub 20 żołnierzy. W 1952 roku zbudowano w zakładzie nr 272 w Leningradzie pierwsze dwa egzemplarze prototypowe, a w Moskwie w zakładzie nr 115 egzemplarz do badań naziemnych. W dniu 3 lipca 1952 roku miał miejsce pierwszy lot prototypu. Jak-24 skonstruowany był w nietypowym dla radzieckich śmigłowców i niestosowanym szerzej poza USA układzie dwuwirnikowym podłużnym (najlepiej znanym z późniejszego CH-47 Chinook). Z racji wyglądu nazywany był w ZSRR „latającym wagonem” (Летающий вагон). Przyczyną zastosowania tego układu była potrzeba skonstruowania ciężkiego śmigłowca transportowego w sytuacji, gdy ówczesna radziecka technologia jeszcze nie pozwalała na budowę śmigłowców z pojedynczymi wirnikami o takim udźwigu. Wykorzystano w nim niektóre elementy konstruowanego równocześnie średniego śmigłowca Mi-4, jak silniki, układ przeniesienia napędu i wirnik. Nowy śmigłowiec nie był jednak tak udaną konstrukcją, jak Mi-4, zwłaszcza jego napęd powodował problemy z wibracjami. Próby państwowe i poprawki konstrukcji trwały od stycznia 1953 do 1955 roku. Już w styczniu 1952 roku, przed oblotem, władze zdecydowały o produkcji seryjnej śmigłowca, którą przewidywały uruchomić w kolejnym roku. Między 1953 a 1955 rokiem powstały jednak tylko trzy śmigłowce seryjne serii próbnej. Pierwszy z nich skierowano do badań naziemnych w miejsce prototypu, który spłonął; również drugi prototyp uległ 19 lutego 1953 katastrofie. W toku poprawek, w 1956 roku na trzecim egzemplarzu zamieniono wąskie stateczniki o trapezowym kształcie, w układzie V, przez stateczniki poziome o lekkim wznosie z prostokątnymi statecznikami pionowymi na końcach.

    Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang. United States, US, United States of America, USA) – federacyjne państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu i Oceanem Atlantyckim od wschodu.ASU-57 – działo samobieżne (niszczyciel czołgów) konstrukcji radzieckiej z okresu po II wojnie światowej. Przeznaczone do użytku w wojskach powietrznodesantowych.

    Wiosną 1955 roku śmigłowiec ukończył badania państwowe z dobrym wynikiem i został rekomendowany do przyjęcia na uzbrojenie. W lipcu tego roku Jak-24 zostały po raz pierwszy zademonstrowane publicznie, demonstrując wysadzenie desantu podczas pokazów na lotnisku w Tuszyno. 17 grudnia 1955 Jak-24 ustanowił dwa światowe rekordy udźwigu, podnosząc 2000 kg ładunku na wysokość 5082 m i 4000 kg na wysokość 2902 m. W międzyczasie produkcję seryjnych śmigłowców władze zamierzały umieścić w Saratowie, lecz następnie zmieniono plany i zlecono ją ponownie zakładom nr 272 w Leningradzie. Próby fabryczne głównego egzemplarza seryjnego rozpoczęto w czerwcu 1956 roku.

    Piasecki H-21 Shawnee/Workhorse (znany też jako CH-21) – amerykański dwuwirnikowy śmigłowiec transportowy zaprezentowany w 1949 roku przez przedsiębiorstwo Piasecki Helicopter. Śmigłowiec z powodu charakterystycznego wyglądu określany był mianem "latającego banana".Centralne Muzeum Sił Lotniczych Federacji Rosyjskiej (ros. Центральный музей Военно-Воздушных Сил РФ) – jedno z największych muzeów lotniczych na świecie; położone w Monino w obwodzie moskiewskim, około 20 km na wschód od Moskwy. Do 2001 muzeum było zamknięte dla publiczności z uwagi na dużą kolekcję prototypów samolotów byłego ZSRR.

    Pierwszym i podstawowym wariantem był wojskowy śmigłowiec transportowo-desantowy Jak-24, mogący zabrać do 19 żołnierzy z wyposażeniem, 12 rannych na noszach lub 2000 kg ładunku. Mógł przewozić wewnątrz armaty kalibru do 76 mm, moździerz 120 mm, dwa motocykle z wózkiem lub samochód terenowy klasy GAZ-69. W 1957 roku opracowano ulepszony model Jak-24U (usziriennyj – poszerzony) z kadłubem poszerzonym o 40 cm, wirnikami o większej średnicy (21 m) i innymi modyfikacjami. Mógł on przenosić 3000 kg ładunku, w tym działo samobieżne ASU-57 i większy asortyment dział holowanych, a na podwieszeniu – 3500 kg. Pomimo pomyślnego ukończenia prób w październiku 1958 roku, nie wszedł on jednak do produkcji i pozostał prototypem. Cywilnym wariantem dla 30 pasażerów był Jak-24A, produkowany od 1960 w małej serii (według części źródeł, wariant ten nie był produkowany). Był także używany jako latający dźwig o udźwigu 5000 kg na zaczepie pod kadłubem. Dalszymi opracowanymi wariantami były 8-osobowa salonka Jak-24K i śmigłowiec dla 39 pasażerów Jak-24P, napędzany silnikami turbinowymi o większej mocy 2700 KM, lecz nie weszły one do produkcji.

    Piasecki H-16 - dwuwirnikowy śmigłowiec transportowo-pasażerski, o podłużnym kadłubie z tylnym wirnikiem umieszczonym powyżej.Jakowlew (ros. ОАО «Опытно-конструкторское бюро им. А. С. Яковлева») to rosyjskie (dawniej radzieckie) lotnicze biuro konstrukcyjne i przedsiębiorstwo przemysłu lotniczego. Zostało założone w 1934 roku przez Aleksandra Jakowlewa. W przedsiębiorstwie opracowano wiele typów samolotów o bardzo różnych zastosowaniach - od małych samolotów szkolnych do odrzutowców pasażerskich. W biurze skonstruowano ponad 200 typów samolotów - z czego 100 weszło do seryjnej produkcji. Siedziba firmy znajduje się w Moskwie nieopodal północnej części lotniska Chodynka.

    Dokładna liczba zbudowanych śmigłowców Jak-24 nie jest ustalona, lecz z powodu problemów technicznych, była ona niewielka. Z chwilą ulepszenia konstrukcji, potrzeba ciężkiego śmigłowca transportowego została już zaspokojona przez udany Mi-6 z napędem turbinowym. Najczęściej podawana jest liczba około 100 wyprodukowanych Jak-24, niektóre publikacje podają ok. 40 (48). Od 1956 do 1958 roku w zakładzie nr 272 w Leningradzie powstało tylko 35 śmigłowców seryjnych (odpowiednio 10, 15 i 10), po czym produkcja zakończyła się. Wojsko widziało celowość produkcji powiększonego wariantu Jak-24U, lecz w tym okresie zakłady radzieckie były przeciążone innymi zadaniami. Rozważano umieszczenie jego produkcji licencyjnej w zakładach Avia w Czechosłowacji, ale stało się to nieaktualne, gdy władze radzieckie zrezygnowały z tego typu śmigłowca na korzyść Mi-6.

    Podwozie – zespół płatowca (samolotu, śmigłowca lub szybowca) umożliwiający postój na podłożu oraz przejście ze stanu spoczynku do lotu w powietrzu i odwrotnie. Podwozie umożliwia postój płatowca na ziemi, wodzie lub konstrukcji (np. pokładzie okrętu), jego przemieszczanie po podłożu (kołowanie), start i lądowanie (lub wodowanie).Usterzenie motylkowe (usterzenie typu V, usterzenie V, usterzenie Rudlickiego) to rodzaj niekonwencjonalnego usterzenia samolotu, w którym tradycyjny poziomy lewy i prawy ster wysokości oraz statecznik pionowy ze sterem kierunku zastąpione są przez tylko dwa stateczniki z powierzchniami sterowymi, ustawione pod kątem w stosunku do siebie, w kształcie litery "V" patrząc z przodu samolotu. Nazwa wzięła się od tego, że przypominają także dwa skrzydła motyla. Powierzchnie sterowe, w zależności, czy wychylają się w tym samym kierunku, czy w przeciwnych kierunkach, spełniają rolę steru kierunku lub steru wysokości.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    GAZ-69 – radziecki samochód terenowy produkowany w latach 1952-1955 w zakładach GAZ w Gorkim, a do 1972 w zakładach UAZ w Uljanowsku (oznaczany UAZ-69).Nadal jest on produkowany w Korei Połnocnej.
    Michaił Leontjewicz Mil, ros. Михаил Леонтьевмч Миль (ur. 22 listopada 1909 w Irkucku - zm. 31 stycznia 1970) - radziecki konstruktor lotniczy.
    CH-47 Chinook – wielozadaniowy, dwusilnikowy, dwuwirnikowy śmigłowiec o dużym udźwigu produkowany przez amerykańską firmę Boeing.
    Armia Czerwona, ros. Красная Армия, pełna nazwa Robotniczo-Chłopska Armia Czerwona (Рабоче-Крестьянская Красная Армия, RKKA), od 23 lutego 1946 roku Armia Radziecka (ros. Советская армия, stosowane również tłumaczenie Armia Sowiecka) – wojska lądowe Sił Zbrojnych ZSRR, istniejące do grudnia 1991 (przemianowane m.in. na Wojska Lądowe Republiki Białoruś, Wojska Lądowe Federacji Rosyjskiej oraz wojska lądowe każdej z pozostałych dawnych republik ZSRR).
    Silnik gwiazdowy – wielocylindrowy silnik spalinowy, w którym cylindry umieszczone są promieniowo na obwodzie koła, z centralnym wałem korbowym. Silnik gwiazdowy może zawierać od trzech do kilkunastu cylindrów. Silnik taki może mieć obieg zarówno dwusuwowy jak i czterosuwowy. W przypadku tego drugiego (ponad 90% konstrukcji) liczba cylindrów w danej gwieździe jest zawsze nieparzysta. Kilkunastocylindrowe silniki gwiazdowe budowane są w układzie podwójnej, a czasem i poczwórnej gwiazdy (np. silniki do Boeing B-50 Superfortress).
    Mi-4 (ros. Ми-4) (w systemie kodowym NATO oznaczony jako Hound) – radziecki śmigłowiec wielozadaniowy opracowany w 1951 roku w biurze konstrukcyjnym Michaiła Leontowicza Mila.
    Piasecki Helicopter Corporation – amerykańskie przedsiębiorstwo założone w 1940 roku przez Franka Piaseckiego jako P-V Engineering Forum, znane jako Piasecki Helicopter od 1946 roku. PV-2 był drugim helikopterem oblatanym w Stanach Zjednoczonych (po VS-300), zaprojektowanym i oblatanym przez Franka Piaseckiego w 1943 roku. W 1949 roku, Piasecki skonstruował śmigłowiec H-21 Shawnee dla USAF.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.017 sek.