J. Paul Getty Museum

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Getty Villa

J. Paul Getty Museum, Muzeum J. Paula Getty'ego – muzeum sztuki oraz instytut badawczy konserwacji sztuki znajdujący się w Los Angeles, w Kalifornii, w Stanach Zjednoczonych. Zlokalizowane jest w dwóch miejscach w górach Santa Monica: jako Getty Center w dzielnicy Brentwood oraz jako Getty Villa w Malibu.

Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.Wenus i Adonis – obraz namalowany w 1554 przez włoskiego malarza renesansowego, Tycjana. Dzieło obecnie znajduje się w zbiorach hiszpańskiego Museo Nacional del Prado (Madryt).

Muzeum zostało ufundowane przez magnata naftowego J. Paula Getty'ego. Rozpoczęło działalność w 1974 roku w miejscu znanym dziś jako Getty Villa, natomiast 16 grudnia 1997 zostało otwarte nowoczesne Getty Center.

Obecnym dyrektorem jest Timothy Potts.

Kolekcja[ | edytuj kod]

Na kolekcję muzeum składają się wystawy klasycznej rzeźby i sztuki (starożytne: Grecja, Rzym, Etruria), malarstwo europejskich mistrzów, rzeźby, manuskrypty, fotografia itd. Muzeum nie kolekcjonuje tzw. sztuki nowoczesnej XX i XXI wieku z wyjątkiem fotografii.

W muzeum wystawione są, między innymi, Irysy Vincenta van Gogha, Król Francji i Navarry Hyacynthe'a Rigaud.

Jean Fouquet (ur. ok. 1415-1420 roku w Tours, zm. przed 8 listopada 1481, prawdopodobnie tamże) – francuski malarz tablicowy, miniaturzysta i portrecista, nadworny artysta Karola VII i Ludwika XI. Uważany jest za najważniejszego malarza francuskiego XV wieku.Góry Santa Monica - niewysokie pasmo górskie w Ameryce Północnej, na obszarze Stanów Zjednoczonych w Kalifornii położone równoleżnikowo nad Oceanem Spokojnym na północny zachód od Los Angeles. Długość pasma to ok. 40 km, najwyższy szczyt, Sandstone Peak, ma 948 m n.p.m.


Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Tycjan, właśc. Tiziano Vecelli lub Vecellio (ur. ok. 1488-1490 w Pieve di Cadore, zm. 27 sierpnia 1576 w Wenecji) – włoski malarz, czołowy przedstawiciel szkoły weneckiej włoskiego malarstwa renesansowego. Uczeń Giovanniego Belliniego oraz Giorgiona.
Nationalencyklopedin – największa, szwedzka encyklopedia współczesna. Jej stworzenie było możliwe dzięki kredytowi w wysokości 17 mln koron, którego udzielił rząd szwedzki w 1980 roku i który został spłacony w 1990. Drukowana wersja składa się z 20 tomów i zawiera 172 tys. haseł. Wersja internetowa zawiera 260 tys. haseł (stan z czerwca 2005). Inicjatorem projektu był rząd szwedzki, który rozpoczął negocjacje z różnymi wydawcami. Negocjacje zakończyły się w 1985, kiedy na wydawcę został wybrany Bra Böcker z Höganäs. Encyklopedia miała uwzględniać kwestie genderowe i związane z ochroną środowiska. Pierwszy tom ukazał się w 1989 roku, ostatni w 1996. Dodatkowo w roku 2000 ukazały się trzy dodatkowe tomy. Encyklopedię zamówiło 54 tys. osób. W 1997 roku ukazało się wydanie elektroniczne na CD, a w 2000 pojawiło się wydanie internetowe, które jest uzupełniane na bieżąco.
Rękopis (manuskrypt) – zapisany odręcznie tekst, w odróżnieniu od powielanego mechanicznie. Termin stosowany zwykle w odniesieniu do zabytkowych książek lub dokumentów pochodzących z okresu przed upowszechnieniem się druku. W takim rozumieniu każdy rękopis jest dziełem niepowtarzalnym o indywidualnych cechach. W szerszym znaczeniu, rękopis to każdy tekst zapisywany ręcznie za pomocą np. ołówka, atramentu, tuszu.
International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.
Biblioteka Narodowa Izraela (hebr. הספרייה הלאומית; dawniej: Żydowska Biblioteka Narodowa i Uniwersytecka, hebr. בית הספרים הלאומי והאוניברסיטאי) – izraelska biblioteka narodowa w Jerozolimie.
Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
Sztuka starożytnej Grecji powstała i rozwijała się po upadku kultury mykeńskiej, spowodowanym w głównym stopniu najazdem Dorów. Za czas jej trwania przyjmuje się okres od ok. 1200 p.n.e. do I w. p.n.e., czyli do czasu podboju starożytnej Grecji przez Rzymian. Jednak wraz z podbojem rzymskim, nie skończył się definitywnie okres sztuki greckiej. Artyści nadal tworzyli, ale przede wszystkim na potrzeby kolekcjonerów rzymskich. Najczęściej ich dzieła były kopiami znanych wcześniej dzieł greckich. Dzięki tej działalności znamy wygląd wielu rzeźb, których oryginały zaginęły lub zostały zniszczone. Sztuka grecka (m.in. właśnie dzięki kopiom) wywarła przeogromny wpływ na rozwój sztuki rzymskiej. Jednak wraz ze zmianami politycznymi skończyła się jej samodzielność.

Reklama