Isua

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Isuagrupa geologiczna położona w południowo-zachodniej Grenlandii, zawierająca najstarsze wystąpienia grafitu powstałego z węgla, według niektórych badaczy o genezie biologicznej. Jednocześnie są to jedne z najstarszych skał na Ziemi. W skałach pochodzenia wulkanicznego występują najstarsze zachowane struktury typu law poduszkowych.

Grafit – pospolity i szeroko rozpowszechniony minerał z gromady pierwiastków rodzimych. Stosowany jako naturalny suchy smar. Jest – obok diamentu i fulerytu – odmianą alotropową węgla. Nazwa pochodzi od gr. graphein = pisać, nawiązuje do tradycyjnego zastosowania tego minerału.Archaik (ang. Archean, od gr. arche ‛na przedzie’), archeozoik (z gr. dzoe ‛życie’), azoik (z gr. ‛bez życia’)

Wiek grupy jest datowany metodami izotopowymi na 3,7–3,8 mld lat (archaik). Są to skały metamorficzne reprezentujące zmienione głównie skały wulkaniczne i rzadsze skały osadowe (piaskowce, mułowce), silnie przekształcone tektonicznie. Pas zieleńcowy Isua zawiera cztery główne litologie: ortognejsy, lawy poduszkowe, wstęgowe rudy żelaziste oraz perydotyty. Występowanie law poduszkowych świadczy o powstaniu skał wulkanicznych na dnie morza.

Grenlandia (gren. Kalaallit Nunaat, duń. Grønland) – autonomiczne terytorium zależne Danii położone na wyspie o tej samej nazwie w Ameryce Północnej, o obszarze 2175,6 tys. km² (największa wyspa na świecie), pokrytej w 84% przez lądolód (341,7 tys. km² jest wolnych od lodu) i o ludności 57 695 (według stanu z lipca 2012). Przeważającą część (89%) mieszkańców Grenlandii stanowią Inuici.J. William Schopf (ur. w 1941 w Urbana w stanie Illinois) – amerykański paleontolog, specjalista od skamieniałości prekambru, popularyzator nauki.

Wśród skał metamorficznych znaleziono grafit, będący efektem metamorfizmu pierwotnego węgla. Formułowano tezy, że węgiel ten pochodził z uwęglenia fotosyntetyzujących prokariontów (sinic?), jednak rozpatruje się też powstanie węgla z bulionu pierwotnego, kosmicznej materii organicznej lub na drodze niebiologicznej. Za organiczną genezą węgla z Isua przemawiają stosunki poszczególnych izotopów węgla w graficie, jednak nie dają one odpowiedzi na pytanie, czy pochodzi on z organizmów żywych, czy z innych, wyżej wspomnianych, źródeł organicznego węgla.

Piaskowiec jest to drobnoziarnista skała osadowa. Występuje jako jedna z najczęstszych skał tego typu. Występuje zwykle w warstwie wodonośnej lub w miejscach występowania złóż ropy oraz gazu ziemnego. Perydotyty – ultrazasadowe (melanokratyczne) skały głębinowe. Zawierają mniej niż 45% krzemionki, składają się głównie z mineralnego oliwinu (40–100%), w mniejszym stopniu z piroksenów (0–60%) i innych minerałów.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • J. William Schopf, Kolebka życia, Józef Kaźmierczak (tłum.), Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002, ISBN 83-01-13685-5, OCLC 749224846.




  • Warto wiedzieć że... beta

    Prokarionty, prokarioty, organizmy prokariotyczne (Prokaryota, Procaryota) – mikroorganizmy w większości jednokomórkowe, których komórka nie zawiera jądra komórkowego oraz organelli komórkowych charakterystycznych dla eukariontów. Nazwa pochodzi od greckich słów pros ("przed") i karyon ("orzech", "jądro"). Pozostałe synonimy to: akariobionty, akariota, organizmy akariotyczne, anukleobionty, bezjądrowce, bezjądrowe, prokariota, protokarionty, przedjądrowce.
    Zupa pierwotna, zupa organiczna, bulion pierwotny to hipotetyczna mieszanina prebiotyczna związków organicznych, która dała początek życiu na Ziemi.
    Skały osadowe (sedymentacyjne) – jeden z trzech głównych typów skał (obok skał magmowych i metamorficznych) budujących skorupę ziemską, powstają przez nagromadzenie się materiału przynoszonego przez czynniki zewnętrzne (np. wodę, lodowiec, wiatr), na skutek jego osadzania się lub wytrącania z roztworu wodnego. Nauka zajmująca się powstawaniem skał osadowych to sedymentologia.
    Litostratygrafia - dziedzina stratygrafii oparta na kryteriach litologicznych. Polega na wydzielaniu w profilach geologicznych jednostek stratygraficznych różniących się od siebie rodzajem skał i korelacją tych jednostek w różnych profilach między sobą.
    Wstęgowe rudy żelaziste (BIF, od ang. banded iron formation) – skały osadowe o charakterystycznym warstwowaniu lub laminacji, zawierające co najmniej 15% żelaza. Składają się z tlenków, siarczków lub węglanów żelaza przedzielonych cienkimi warstewkami czertów.
    Pas zieleńcowy – słabo zmetamorfizowane ciała skalne otaczające silnie zmetamorfizowane skały kwaśne, charakterystyczne dla prekambryjskich tarcz kontynentalnych.
    Skała wylewna (skała wulkaniczna, wulkanity) – skała magmowa, która powstaje w wyniku krystalizacji lawy, a ponieważ proces ten postępuje stosunkowo szybko, w skład skał wchodzą minerały tak drobne, że w większości nie można ich rozpoznać gołym okiem. Wśród skał magmowych wylewnych najpospolitszy jest bazalt. Skały magmowe wylewne ze względu na dużą odporność na niszczenie mechaniczne mają zastosowanie w budownictwie, przemyśle drogowym, a ze względu na wykształcenie minerałów o różnych barwach - jako materiał dekoracyjny.

    Reklama