• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Isetnofret

    Przeczytaj także...
    Nefertari (1292-1255 p.n.e.) - żona faraona Ramzesa II z XIX dynastii, posiadająca wielką niezależność i władzę. Była pierwszą, najwyższą żoną Ramzesa II z jego czterech "Wielkich Małżonek Królewskich", na co niewątpliwym dowodem jest jej wspaniały grobowiec (QV66) w Dolinie Królowych oraz świątynia na jej cześć w Abu Simbel.Ramzes II zwany też Ramzesem Wielkim (w źródłach greckich Ozymandias) – trzeci faraon z XIX dynastii, syn i następca Seti I, jeden z najwybitniejszych i najdłużej żyjących władców starożytnego Egiptu okresu Nowego Państwa.
    Chaemuaset (zm. 1225/1224 p.n.e.) – książę i następca tronu starożytnego Egiptu, syn Ramzesa II i królowej Isetnofret, odnowiciel zabytków memfickich.

    Izis-Nefert (egip. Piękna Izis) – druga spośród Wielkich Królewskich Małżonek Ramzesa II (razem z Nefertari, Maat-hor-NeferuRe, Bint-Anath i Nebettaui), matka jego następcy, Merenptaha.

    W hierarchii Królewskich Małżonek zajmowała drugie, po Nefertari, miejsce, a po jej śmierci w około 24 roku panowania Ramzesa II otrzymała tytuł Wielkiej Małżonki Królewskiej, a jej córka Bint-Anath została drugą królową.

    W porównaniu z Nefertari pozycja Isetnofret wydaje się być o wiele niższa. Nie jest znane żadne publiczne jej wystąpienie, które zostałoby uwiecznione, czy to poprzez inskrypcje czy też stele. Nie jest znany żaden kolosalny posąg, w którym byłaby uwieczniona wraz z Ramzesem. Nie wzniesiono dla niej również żadnej świątyni. Jednak jak później miało się okazać, to właśnie potomstwo Isetnofret osiągnęło dorosłość i objęło wysokie stanowiska w państwie. Po osiągnięciu godności Wielkiej Małżonki, Isetnofret również ukazała się na pomnikach. Na skalnej steli z Asuanu ukazano ją jako Wielką Małżonkę w towarzystwie synów: Ramzesa - ówczesnego następcy tronu, Chaemuaseta, i młodego Merenptaha oraz córki Bint-Anath. Na innej steli w kamieniołomie Silsila ukazano ją jako Wielką Małżonkę wraz z Bint-Anath jako drugą królową w towarzystwie synów Ramzesa, Chaemuaseta i Merenptaha.

    Merenptah – faraon, władca starożytnego Egiptu z XIX dynastii. Panował w latach 1213-1203 p.n.e.; trzynasty syn Ramzesa II i królowej Isetnofret.Maathorneferure (Maat - Hor - Neferu - Re, egip. Ta która ogląda Horusa który jest pięknym Re lub Ta Która Ogląda Króla Sokoła Który Jest Widzialną Wspaniałością Re) – żona Ramzesa II Wielkiego, córka króla Hetytów - Hattusilisa III i jego żony Putuhepy lub też jego następcy Tudhalijasa IV (bądź Suppiluliumasa II albo Hattusilisa II). Jej hetyckie imię nie jest znane. Poślubiła Ramzesa w 34 roku jego panowania (ok. 1257 lub 1246 p.n.e.).

    Isetnofret zmarła około 34. roku panowania Ramzesa i została pochowana w Dolinie Królowych. Jej grobowiec nie został jak dotąd zidentyfikowany. O jego obecności w Dolinie świadczą zapiski robotników Królewskiego Grobowca w Deir el-Medina.

    Po śmierci Isetnofret godność Wielkiej Małżonki otrzymała jej córka Bint-Anath, a drugą królową została córka Nefertari - Meritamon.

    Urodziła Ramzesowi trzech synów i dwie córki (i prawdopodobnie jeszcze jednego syna i córkę):

    Nebettaui, Nebettawy - egip.Pani Obu Krajów – córka i żona Ramzesa II. Piąta córka, trzecia z kolei, po Bint-Anath i Meritamon, córka-żona Ramzesa.Deir el Medina (Dajr al Medina, „Klasztor Miejski”) – miejsce, osada na zachodnim brzegu Teb zwana w czasach starożytnych (egip. Set Maat), co oznacza „Siedlisko Prawdy”, znajdująca się w małej dolinie na południowy zachód od Szeich Abd el Gurna. Była to osada rzemieślników, budowniczych-artystów, geniuszy tworzących królewskie grobowce w Dolinie Królów.
  • Książę Ramzes (2 syn Ramzesa),
  • Książę Chaemuaset (4 syn Ramzesa), wielki kapłan Ptaha,
  • Faraon Merenptah (13 syn Ramzesa), następca tronu,
  • Księżniczka Bint-Anath, (1 córka Ramzesa), późniejsza żona Ramzesa II, jedna z czterech "wielkich małżonek królewskich",
  • Księżniczka Isetnofret II (Izis-Nefert II), późniejsza żona Merenptaha,
  • ?Książę Seti? (9 syn Ramzesa)
  • ?Księżniczka Nebettaui?
  • Córce jej syna Chaemuaseta nadano na jej pamiątkę imię Isetnofret; czasami określa się ją jako Isetnofret III.

    Wielka Małżonka Królewska (egip. ḥmt nswt wrt) – określenie odnoszące się do głównej żony faraona starożytnego Egiptu. Choć większość Egipcjan żyła w związkach monogamicznych, faraon oprócz głównej małżonki miał także pomniejsze żony i konkubiny. Umożliwiało to zawieranie sojuszy poprzez dyplomatyczne małżeństwa. Wydaje się, iż władcy z czasów Starego i Średniego Państwa zadowalali się jedną oficjalną małżonką oraz nierzucającym się w oczy haremem. Tytuł Wielkiej Małżonki Królewskiej spotykamy dopiero za XIII dynastii. Najwyraźniej zaistniała wtedy konieczność odróżnienia królowej od żon o niższej randze. Gdy nastało Nowe Państwo, liczba królewskich małżonek nagle znacznie się zwiększyła. Prawdopodobnie miało to na celu zapewnienie jak największej ilości potomstwa. Faraon Ramzes II z XIX dynastii chwalił się, że spłodził siedemdziesięciu dziewięciu synów i pięćdziesiąt dziewięć córek z różnymi małżonkami.Meritamon (także jako Merytamon, Meritamen, Meryt - Amen, Merytamen, Merytetamen, Merietamun, egip. Ukochana [przez] Amona) (ok. 1280-1220 p.n.e.) – córka i jednocześnie żona Ramzesa Wielkiego. Matką księżniczki była Nefertari lub Isetnofret I; była kapłanką Amona, Hathor, Mut i Horusa. Zdołała uzyskać znaczne wpływy na dworze. Jej pozycja była niemal tak silna jak przedtem Nefertari. O przyczynach tej sytuacji pisze Jan Niżnikiewicz w powieści "Krzyż Nilu":

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Kitchen K.A. – „Ramzes Wielki i jego czasy”, PIW Warszawa 2002, ​ISBN 83-06-02886-4
  • Kitchen K.A. – „Pharaoh triumphant. The life and times of Ramesses II, king of Egypt”, Benben Pulications 1982, ​ISBN 0-85668-215-2
  • Nicolas Grimal, Dzieje starożytnego Egiptu, Adam Łukaszewicz (tłum.), Warszawa: PIW, 2004, ISBN 83-06-02917-8, OCLC 749417518.
  • Asuan – miasto na południu Egiptu i zarazem stolica gubernatorstwa o tej samej nazwie. Miasto położone jest na wschodnim brzegu Nilu, przy pierwszej katarakcie i jest z tego powodu celem wycieczek oraz ważnym centrum lokalnej turystyki.Język egipski – wymarły język z grupy języków afroazjatyckich używany przez starożytnych Egipcjan. Najstarsze przykłady pisanego języka egipskiego pochodzą z 3250 r. p.n.e. Język ten skończył swój żywot wraz z cywilizacją egipską i został zastąpiony w Egipcie językiem arabskim.




    Warto wiedzieć że... beta

    Ptah (czyt. pta) - bóg memficki. W mitologii egipskiej jest to bóg stwórca, stojący na czele Wielkiej Trójki Bogów. Razem z lwiogłową Sechmet i Nefertumem tworzyli w Memfis triadę. Ptah był opiekunem sztuk i rzemiosła. Występował pod postacią człowieka, z ogoloną głową i laską (będącą połączeniem symbolu anch, berła uas i filaru dżed) w ręku. Świętym zwierzęciem Ptaha był Apis. Za syna Ptaha uznano Nefertuma oraz półboga Imhotepa, arcykapłana i budowniczego piramidy Dżasera. W okresie hellenistycznym utożsamiany przez Greków z Hefajstosem.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.647 sek.