Ireneusz Kania

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ireneusz Kania (ur. 19 września 1940 w Wieluniu) – polski tłumacz, poliglota. Przełożył kilkadziesiąt książek z kilkunastu języków, przede wszystkim romańskich i azjatyckich.

Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.Hermann Oldenberg (ur. 31 października 1854 w Hamburgu - zm. 18 marca 1920 w Getyndze) – niemiecki indolog. Od 1889 roku profesor uniwersytetów w Kilonii i Getyndze. Badacz buddyzmu, Rygwedy, brahmanów, upaniszad, Mahabharaty.

Działalność[ | edytuj kod]

Studiował romanistykę.

Károly (Carl, Karl) Kerényi (ur. 19 stycznia 1897, Temesvár, Węgry, dziś Timişoara, Rumunia, zm. 14 kwietnia 1973 Kilchberg pod Zurychem) – Węgier pochodzenia żydowskiego, jeden z najwybitniejszych współczesnych mitografów, twórca nowego podejścia do mitów.Jean Dubuffet (właśc. Jean Philippe Arthur Dubuffet) (ur. 31 lipca 1901 w Hawrze, zm. 12 maja 1985 w Paryżu), francuski malarz i rzeźbiarz.

Aktywny od roku 1977, początkowo jako tłumacz języka portugalskiego. Prowadził zajęcia z przekładu literackiego w Studium Literacko-Artystycznym na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie.

Także eseista, specjalista w dziedzinie buddyzmu i kabały. W 2001 roku opublikował autorski zbiór esejów pt. Ścieżka nocy.

W 1995 roku otrzymał Nagrodę Polskiego PEN Clubu za przekład z literatury obcej na język polski. W maju 1999 uhonorowany został Nagrodą Krakowska Książka Miesiąca za Muttāvali. Księga wypisów starobuddyjskich.

Josiah Conder (ur. 28 września 1852 w Londynie), zm. 21 czerwca 1920 w Tokio) – brytyjski architekt, działający głównie w Japonii.Milarepa (tyb.: རྗེ་བཙུན་མི་ལ་རས་པ, Wylie: rje-btsun mi-la-ras-pa; 1052-1135 lub 1040-1123) – jeden z najsławniejszych joginów tybetańskich ze szkoły Kagyu, poeta, mistrz Buddyzmu Diamentowej Drogi, uczeń Marpy Tłumacza.

W 2004 odznaczony rumuńskim krzyżem oficerskim Orderu Zasługi Kulturalnej w Kategorii F (Promocja Kultury). W 2018 roku otrzymał Nagrodę Miasta Krakowa w dziedzinie kultury i sztuki. Był członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich do sierpnia 2020 roku.

Przekłady Ireneusza Kani[ | edytuj kod]

Przekłady z języka angielskiego[ | edytuj kod]

  1. XIV Dalaj Lama: Wprowadzenie do buddyzmu, cz. 1-2, 1985.
  2. Armstrong, Karen: Krótka historia mitu, 2005.
  3. Brown, Peter: Ciało i społeczeństwo: mężczyźni, kobiety i abstynencja seksualna we wczesnym chrześcijaństwie, 2006.
  4. Conder, Josiah: Kwiaty Japonii i sztuka kompozycji kwiatowych, 2002.
  5. Graves, Robert: Biała bogini, 2000.
  6. Hilton, James: Zaginiony horyzont, weryfikacja przekładu z angielskiego Witolda Chwalewika, 1989.
  7. Kerényi Karl: Eleusis. Archetypowy obraz matki i córki, 2004
  8. Kieckhefer, Richard: Magia w średniowieczu, 2001.
  9. Kołakowski, Leszek: Bóg nam nic nie jest dłużny: krótka uwaga o religii Pascala i o duchu jansenizmu, 1994, 2001.
  10. London, Jack: A niech to żółwie Tasmana, 1979.
  11. Moyers, Bill, Joseph Campbell: Potęga mitu: rozmowy Billa Moyersa z Josephem Campbellem, 1994.
  12. Toksvig, Signe: Emanuel Swedenborg: uczony i mistyk, 2002.
  13. Goody, Jack: Renesans. Czy tylko jeden?, 2012.

Przekłady z języka francuskiego[ | edytuj kod]

  1. Bataille, Georges: Historia erotyzmu, 1992.
  2. Beauvois, Daniel: Szkolnictwo polskie na ziemiach litewsko-ruskich 1803-1832. T. 1. Uniwersytet Wileński. T. 2. Szkoły podstawowe i średnie, 1991.
  3. Beauvois, Yves: Stosunki polsko-francuskie w czasie „dziwnej wojny”, 1991.
  4. Bertherat, Yves: XX wiek – przekroje, 1991.
  5. Brosse, Jacques: Mistrzowie duchowi: leksykon, 2000.
  6. Cioran, Emil: O niedogodności narodzin, 1996.
  7. Cioran, Emil: Rozmowy z Cioranem, 1999.
  8. Cioran, Emil: Upadek w czas, 1994.
  9. Cioran, Emil: Zły demiurg, 1995.
  10. Dumery, Henry: Problem Boga w filozofii religii: krytyczny rozbiór kategorii Absolutu i schematu transcendencji, 1994.
  11. Eliade, Mircea: Dajan, 1990.
  12. Eliade, Mircea: Dziennik indyjski, 1999.
  13. Eliade, Mircea: Młodość stulatka, 1990.
  14. Eliade, Mircea: Świętojańskie żniwo: pamiętniki (1937-1960), 1991.
  15. Eliade, Mircea: Okultyzm, czary, mody kulturalne: eseje, 1992.
  16. Eliade, Mircea: Zapowiedź równonocy: pamiętniki. Cz. 1. (1907-1937), 1989.
  17. Ghyka, Matila C.: Złota liczba: rytuały i rytmy pitagorejskie w rozwoju cywilizacji zachodniej, 2001.
  18. Gombrowicz, Witold, Jean Dubuffet: Korespondencja, 2005.
  19. Gombrowicz, Witold: Kurs filozofii w sześć godzin i kwadrans, 2006.
  20. Gombrowicz, Witold: Testament: rozmowy z Dominique de Roux, 1996, 2004.
  21. Gombrowicz, Witold: Walka o sławę: korespondencja, cz. 2, 1998.
  22. Green, Julien: Tysiąc dróg stoi otworem, 1985.
  23. Laignel-Lavastine, Alexandra: Cioran, Eliade, Ionesco: O zapominaniu faszyzmu, 2010
  24. Le Goff, Jacques, Nicolas Truong: Historia ciała w średniowieczu, 2006.
  25. Lubac, Henri de: Aspekty buddyzmu, 1995.
  26. Poupard, Paul: Religie, 1993.
  27. Salama, Pierre: Dolaryzacja, 1990.
  28. Veyne, Paul: Początki chrześcijańskiego świata, 2009.

Przekład z greki starożytnej[ | edytuj kod]

  1. Filostratos, Flawiusz: Żywot Apolloniusza z Tiany, 1997.

Przekład z greki nowożytnej[ | edytuj kod]

  1. Kawafis, Konstandinos: Czekając na barbarzyńców. Wiersze wybrane, 2013.
  2. Kawafis, Konstandinos: Wiersze zebrane, 2019.

Przekład z języka hebrajskiego[ | edytuj kod]

  1. Opowieści Zoharu, 1988. (Wydanie 2 pt. Opowieści Zoharu. (Wybór). O kabale i Zoharze, 1994; wydanie 3 pt. Opowieści Zoharu. O kabale i Zoharze, 2005).

Przekłady z języka hiszpańskiego[ | edytuj kod]

  1. Cirlot, Juan Eduardo: Słownik symboli, 2000, 2006.
  2. Gombrowicz, Witold: Nasz dramat erotyczny, 2003.
  3. Gombrowicz, Witold: Publicystyka; Wywiady; Teksty różne: 1939-1963, 1996.
  4. Gombrowicz, Witold: Publicystyka; Wywiady; Teksty różne: 1963-1969, 1997.
  5. Román, José María: Święty Wincenty a Paulo: biografia, 1990.

Przekład z łaciny[ | edytuj kod]

  1. Mikołaj z Kuzy: O oświeconej niewiedzy, 1997.

Przekłady z języka niemieckiego[ | edytuj kod]

  1. Benjamin, Walter: Pasaże, 2005.
  2. Irzykowski, Karol: Dziennik, t. 2, 1916-1944, przekład partii niemieckich, 2001.
  3. Kerényi, Karl: Misteria Kabirów; Prometeusz, 2000.
  4. Kerényi, Karl: Dionizos: archetyp życia niezniszczalnego, 1997.
  5. Oldenberg, Hermann: Życie, nauczanie i wspólnota Buddy, 1994.
  6. Scholem, Gershom: Mistycyzm żydowski i jego główne kierunki, 1997, 2007.
  7. Safranski, Rüdiger: Zło: dramat wolności, 1999.
  8. Wunderlich, Hans Georg: Tajemnica Krety: dokąd byk porwał Europę, czyli o korzeniach kultury europejskiej, 2003.

Przekład z pali[ | edytuj kod]

  1. Muttāvali. Księga wypisów starobuddyjskich, 1999, 2007.

Przekłady z języka portugalskiego[ | edytuj kod]

  1. Andrade, Mário de: Macunaima, bohater zupełnie bez charakteru: rapsodia, 1983.
  2. Andrade, Antonio de: Niedawne odkrycie Wielkiego Kataju albo Państw Tybetu, 2004.
  3. Camões, Luís Vaz de: Luzytanie, 1995.
  4. Ferreira, Vergilio: Objawienie, 1979.
  5. Miguéis, José Rodrigues: Szczęśliwych świąt, 1977.
  6. Neto, Agostinho: Palmy nadziei, 1978.
  7. Sales, Herberto: Diamenty z Andarai, 1982.
  8. Tojal, Altino do: Wesele Stu Tysięcy Barbarzyńców, 1980.

Przekład z języka rosyjskiego[ | edytuj kod]

  1. Rozanow, Wasilij: Pół-myśli, pół-uczucia, 1998.

Przekłady z języka rumuńskiego[ | edytuj kod]

  1. Cioran, Emil: Na szczytach rozpaczy, 1992, 2008.
  2. Cioran, Emil: Święci i łzy, 2003, 2017.
  3. Cioran, Emil: Brewiarz zwyciężonych, 2016.
  4. Cioran, Emil: Brewiarz zwyciężonych II, 2016.
  5. Cioran, Emil: O Francji, 2016.
  6. Cioran, Emil: Dywagacje, 2017.
  7. Cioran, Emil: Listy do kraju, 2020.
  8. Cioran, Emil: Okno na Nic, 2020.
  9. Cioran, Emil: Zmierzch wszelkiej myśli, 2021.
  10. Eliade, Mircea: Tajemnica doktora Honigbergera, 1983.
  11. Liiceanu, Gabriel: Dziennik z Păltinişu: Pajdeja jako model w kulturze humanistycznej, 2001.
  12. Noica, Constantin: Sześć chorób ducha współczesnego, 1997.
  13. Popescu, Dumitru Radu: Łowy królewskie, 1979.
  14. Laignel-Lavastine, Alexandra: Cioran, Eliade, Ionesco: o zapominaniu faszyzmu: trzech intelektualistów rumuńskich w dziejowej zawierusze, 2010.

Przekład z sanskrytu[ | edytuj kod]

  1. Bhartrhariego strof trzykroć po sto: o mądrości życia, o namiętności miłosnej i o wyrzeczeniu, 1980.

Przekłady z języka szwedzkiego[ | edytuj kod]

  1. Lundström, Evert: Wojna o srebrne kulki: powieść sensacyjno-dokumentalna, 1993.

Przekłady z języka tybetańskiego[ | edytuj kod]

  1. Milarepa: Opowieść o życiu Milarepy czcigodnego, wielkiego i potężnego jogina albo Drogowskaz wyzwolenia i wszechwiedzy, 1996.
  2. Tybetańska Księga Umarłych, 1985 (w „Literaturze na Świecie”), 1991 (1 wydanie książkowe), 1993, 1996, 2001, 2005, 2007.
  3. Sakja Pandita: Drogocenna skarbnica wytwornych maksym. Aforyzmy tybetańskie, 1991
  4. Gampopa: Drogocenny różaniec najwyborniejszej drogi, 2007.

Przekłady z języka włoskiego[ | edytuj kod]

  1. Assuntino, Rudi, Wlodek Goldkorn: Strażnik: Marek Edelman opowiada, 1999, 2006.
  2. Calasso, Roberto: Ka, 2008.
  3. Cuomo, Franco: Wielkie proroctwa: nowy klucz do odczytania najsłynniejszych przepowiedni w dziejach, od starożytnego Egiptu do Biblii, od Nostradamusa do Fatimy, 1999.
  4. Eco, Umberto: Pięć pism moralnych, 1999.
  5. Eco, Umberto: W co wierzy ten, kto nie wierzy?, 1998.
  6. Falk, Maryla: Mit psychologiczny w starożytnych Indiach, 2011.
  7. Macioti, Maria Immacolata: Mity i magie ziół: czy kwiaty i liście, zapachy i znaki zodiaku wpływają na stosunki między ludźmi?, 1998, 2006.
  8. Nola, Alfonso Maria di: Diabeł: o formach, historii i kolejach losu Szatana, a także o jego powszechnej a złowrogiej obecności wśród wszystkich ludów, od czasów starożytnych aż po teraźniejszość, 1997, 2000, 2001, 2004.
  9. Ripa, Cesare: Ikonologia, 1998, 2002.
  10. Russo, Lucio: Zapomniana rewolucja: grecka myśl naukowa a nauka nowoczesna, 2005.
  11. Tucci, Giuseppe: Mandala, 2002.
  12. Vasari, Giorgio: Żywoty najsławniejszych malarzy, rzeźbiarzy i architektów, cz.1-2, 1988.
  13. Falk, Maryla: Dwa „misteria” romantyczne: Novalis, Słowacki, 2015. (wraz z Wiesławem Juszczakiem)

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Nagroda za przekłady z literatury obcej na język polski (pol.). penclub.com.pl. [dostęp 2013-08-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-14)].
  2. Cancelaria Ordinelor: Persoane Decorate, (rum.), canord.presidency.ro (jako: Kania, Irineusz).
  3. Nagrody Miasta Krakowa 2017. [dostęp 2021-12-27].
  4. Janusz Anderman i inni: Rezygnujemy z członkostwa w Stowarzyszeniu Pisarzy Polskich. „Zeszyty Literackie”, 2020-08-14. [dostęp 2020-08-21].
Karol Irzykowski (ur. 23 stycznia 1873 w Błażkowej pod Jasłem, zm. 2 listopada 1944 w Żyrardowie) – polski krytyk literacki i filmowy, poeta, prozaik, dramaturg, teoretyk filmu, tłumacz, szachista.Leszek Kołakowski (ur. 23 października 1927 w Radomiu, zm. 17 lipca 2009 w Oksfordzie) – filozof zajmujący się głównie historią filozofii, historią idei oraz filozofią religii, eseista, publicysta i prozaik. Kawaler Orderu Orła Białego.




Warto wiedzieć że... beta

Jack London, właśc. John Griffith Chaney (ur. 12 stycznia 1876 w San Francisco, zm. 22 listopada 1916 w Glen Ellen) – amerykański pisarz.
Joseph Campbell (ur. 26 marca 1904, zm. 30 października 1987) – amerykański mitoznawca, religioznawca, pisarz i myśliciel. Uznawany za jednego z najwybitniejszych mitografów XX w.
Rüdiger Safranski (ur. 1 stycznia 1945 w Rottweil) – niemiecki filozof i pisarz, między innymi autor biografii Artura Schopenhauera i Martina Heideggera, oraz prac filozoficznych: Nietzsche: Biografia myśli i Zło: Dramat Wolności.
Konstandinos Petru Kawafis (gr. Κωνσταντίνος Πέτρου Καβάφης, ur. 29 kwietnia 1863 w Aleksandrii w Egipcie, zm. tamże 29 kwietnia 1933) – nowożytny poeta grecki; twórca kunsztownej poezji w duchu tzw. parnasizmu i symbolizmu pozostający pod silnym wpływem literatury starożytnej; przedstawiciel greckiego modernizmu. Uważany za jednego z nawybitniejszych poetów greckich XX w. W jego twórczości dominuje tematyka hellenistyczna i osobista. Zapoczątkował nowy typ liryki, pisząc językiem epigramatycznym, zbliżonym do prozy.
Dumitru Radu Popescu (ur. 19 sierpnia 1935 r. w Păuşa, okręg Bihor) - jest rumuńskim powieściopisarzem, poetą, dramaturgiem, eseistą, autorem nowel i dawnym komunistycznym politykiem. Napisał dzieła takie jak: Anastazja i Łowy królewskie.
Buddyzm (inna nazwa to: sanskr. Buddha Dharma; pāli. Buddha Dhamma lub Buddha Sasana – "Nauka Przebudzonego") – nonteistyczny system filozoficzny i religijny, którego założycielem i twórcą jego podstawowych założeń był żyjący od około 560 do 480 roku p.n.e. Siddhārtha Gautama (pāli. Siddhattha Gotama), syn księcia z rodu Śākyów, władcy jednego z państw-miast w północnych Indiach. Buddyzm bywa zaliczany do religii dharmicznych oraz do religii nieteistycznych.
Studium Literacko-Artystyczne (SLA, Szkoła Pisarzy) – podyplomowe studia na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego i zarazem pierwsza, istniejąca od 1994 roku, szkoła twórczego pisania (creative writing) łącząca warsztaty pisarskie z elementami wiedzy uniwersyteckiej. Szkoła jest projektem autorskim prof. Gabrieli Matuszek, która kieruje nią od momentu powstania.

Reklama